«Тагын нишлим, әйт?»

 Кеше гөнаһын күтәрүдән дә яманы юк икән ул...
Ул ашыга-ашыга Бауман урамы буенча бара. Аның улына бүген уналты яшь. Хәзер Алсу ире белән очрашыр да, икәүләп улларына бүләк алырга китәрләр. Уйларга бирелеп, очып кына барганда, каршысына кинәт килеп чыккан ирнең кочагына ук атылды. Уңайсызланып, гафу үтенде, аннары гына йөзенә күтәрелеп карады. Карады да чирканып йөзен читкә борды.
– Ә-ә, син икәнсең әле. Гафу үтенгән булам тагын, – диде Алсу минутында ярсып китеп. Нишләп йөрисең, Казан урамнарын пычратып, хәшәрәт...
Ир кеше аны шундук танып алды. Танымыйча, авылдашлар – бер урамда уйнап үскән балалар ләбаса алар.
– Алсу, йөз мәртәбә гафу үтендем бит инде. Тагын нишлим, әйт?
– Берни эшли алмыйсың. Син яшисең әнә, рәхәт кичерәсең. Ә минем энем – күптән инде җир астында. Ә кем гаебе белән? – дип кычкырып җибәргәнен сизми дә калды. Яннарыннан үтүчеләр, борыла-борыла, аларга карады. Алсу шулай диде дә, аны ике кулы белән этеп җибәреп, йөгерә-атлый китеп барды. Тораташ кебек катып калган ир, хатын күздән югалганчы, карашы белән озатып калды. Аның Алсуга каршы әйтер сүзе юк иде. 

Алсу ире көтеп торганны да онытып, эскәмиягә килеп ауды. Каян очрады каһәр, бөтен кәефен җибәрде... Төзәлеп килгән ярасына янә тоз сибеп, тагын, тагын үткәннәргә кайтарды.

Ул вакытларда аның энесенә дә 18 яшьләр тирәсе булгандыр. Энесен улы Рөстәме белән чагыштырып карый да, бугазына төер килеп тыгыла. Нинди бәләкәй, сабый гына булган ич әле ул! Шул «жулик»ка ияреп (әнисе улының дустын шулай ди торган иде) харап булды аның энесе. Әйбәт укыды. Кулыннан бөтен эш килә торган малайны өйдә генә түгел, мәктәптә дә тик тотмыйлар, гел эш кушып кына торалар иде. Ә бер кичне Марсель өйгә кайтмады. Беркайчан булмый торган хәл иде бу. 

Көннәрнең көзгә авышкан салкын бер киче иде. Алар әнисе белән икәү бөтен авылны йөреп чыкты. Күрше-күләннән сорашты. Шунда гына берсе аны дусты Илдар белән районга китеп баруын күргәнлеген әйтте. Төн уртасы җитә ич. Кайда йөрергә мөмкин алар шулай?

Икенче көнне таң беленер-беленмәс каты итеп ишек шакыдылар. Алсу ишеккә ташланды. «Хәзер күрсәтәм мин аңа, әни», – дия-дия, ишекне ачып җибәрде. Ә анда... милиция киеменнән бер кеше басып тора. «Марсель кая?  – дип кычкырып җибәрде Алсу. – Исәнме ул, юкмы?»
– Ул исән-сау, – диде погонлы кеше. – Ә менә ул кыйнаган кешенең хәле яман. Үлмәсә генә ярар иде, дип, дога кылып торыгыз. Югыйсә малаегызның эше яман... Ул малайларның кеше кыйнавын, Марсельнең аңа пәке белән чәнчүен сөйләде дә: «Әзерләнеп торыгыз, хәлләр әйбәт түгел», – дип, аларны утка салып чыгып югалды. Алсу да, әнисе дә малайның чебен дә рәнҗетми торган бала икәнлеген беләләр иде. 
– Әни, алдашалар болар, – диде Алсу. – Теге жулигы чәнечкәндер, Марсель түгел. Аның кулына гомер пычак тотканы булмады. Сөйләргә, исбатларга, Марсельне бу бәладән коткарып калырга. Тик ул чагында аларның моңа ни акчасы, ни гайрәте юк иде. Каяндыр Марсельнең гаебен күрсәтүче шаһитлар пәйда булды. Каяндыр Илдарның адвокаты баш калкытты. Ул чагында Алсу да, бигрәк тә әнисе мондый нечкәлекләрне әле белмиләр дә иде. Суд булды, малайны, гаепле дип танып, колониягә озаттылар. Дус булып йөргән Илдары аны аклап-яклап шунда ник бер сүз әйтсен?! Ә бит соңыннан җиткерделәр: алар адвокатны да, судьяны да сатып алганнар, имеш. Пычакның Илдар кулында булуын барысы да күреп торган.

Алсу белән әнисе аның янына әллә нигә бер булса да барып йөрделәр. Бик сөенә иде ул алар килгәнгә. Соңгы баруда ул күз яшьләре белән елады: «Әни, апа, мин читтән карап кына тордым. Туктата алмадым. Ул әллә нишләде. Аның шундый кабахәт кеше икәнен белсәм, янына да килмәгән булыр идем», – диде. Тик соң иде инде. Киткәндә Алсу энесе калган тимер чыбыклы шыксыз биналар ягына борылып карады. Шунда, төрмә биләмәләрендә өелгән ташкүмер тавының башында Марсельне күреп алды. Ул шундый ябык, кинәт күтәрелгән җил белән бергә алар утырган машина артыннан очып китәр сыман. Алар күздән югалганчы, кул болгады. Бу – ананың газиз улы, апасының яраткан энесе белән соңгы күрешүе иде. Аның үле гәүдәсен барып алганда: «Туберкулез», – дип аңлаттылар аларга. Ләкин моңа берәү дә ышанмады. Тап-таза егет иде бит ул. Үтереп кайтардылар. Бер гаепсезгә гаепле иттеләр. Гомерен кистеләр. «Гафу үтендем», ди, җитмәсә. «Энемнең башына җитүче син, син...» – дип кычкырды ул билгесезлеккә текәлеп. Бу мәлдә хатынын күкрәгенә кысып, тынычландырырга азапланган ирен дә күрми иде ул, ахрысы.
   
фото: https://pixabay.com

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (1)
Cимвол калды:
  • 4 декабрь 2022 - 09:23
    Без имени
    чэнечкэне 100 гаепле булса. шуны аклаучысы мен гаепле..........................................хашэрэтлэр ... шундыйлар яши бит жир йозендэ.... жир дэ кутэрэ бит шуларны..
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7181
    7
    65
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4465
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2940
    4
    36
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4808
    0
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9623
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда