Оныклар карап кына ятасым килми: үзем өчен кайчан яшәрмен соң?

Мин узган ел көзен генә лаеклы ялга чыктым. Өлгердем! Пенсиягә чыгуымны бик көттем, мең төрле план корып куйдым. «Күпләр пенсионер статусына күчүне бик авыр кичердек», – диләр. Минеке алай булмады. Бәлки яшәүләренең бөтен мәгънәсен эштә генә күрүчеләр шулай авыр кичерәдер, әйтә алмыйм.  Мин үзем исә күбрәк кирәк булганга эшләдем бугай. Безнең гаилә төп табучы гомер-гомергә ирем булды. Мин исә бер-бар артлы өч бала таптым. Әти-әниләр ерак иде – булышучым булмады: бакчага аларны үзем илттем, үзем алып кайттым. Аннан – мәктәп башланды. Берьюлы өч баласы мәктәптә укыганнар минем хәлне аңлар. Бер бетмәгән дәресләр, өй эшләре, ата-аналар җыелышлары... «Болар тизрәк үсеп җитсеннәр иде дә, аз гына үзем өчен яшисе иде», – дип хыяллана идем. 

Олысы университетны тәмамлаган елны ук өйләнде. Бер елдан кызлары туды. Атна ахыры җитә башласа, улым: «Әни, безне туган көнгә (туйга, диплом юарга, бәби котларга...) чакырдылар, кызны синдә калдырыйк әле», – дип шалтырата. «Әни, без бит әле яшь, безнең йөрисе, күңел ачасы килә», – дип тә өсти. Әйтерсең, минем каядыр барасы, күңел ачасы килми!
Инде менә уртанчысы да «сөендерде»: «Әни, без бала көтәбез! Сиңа күңелсез булмаячак!» – ди. «Миңа болай да бер дә күңелсез түгел», – дип әйтеп булмый бит. «Мин тиздән әни булам!» – дип кечкенәсе кайтып әйтәсе генә калды хәзер. Анысы да озакламас дип уйлыйм. 

Ялга чыккач аны эшлим, моны эшлим дип күпме план корып куйган идем! Йогага язылырга теләгән идем. Укырга теләгән китаплар исемлегем дә бар иде. Карыйсы килгән фильмнарны да байтак җыйдым. Сәяхәт итәргә дә планнар бар иде. Анысы, ярар, беркемгә үпкәләп булмый, пандемия аркасында килеп чыкмады.  

Бу хатын оныклар бөтенләй яратмый икән димәгез тагын, яратам, әлбәттә. Тик кеше бит күпмедер үзе өчен дә яшәргә тиештер инде. Андый вакыт кайчан җитә соң ул? Оныклар үсеп беткәчме? Ә ул вакытта минем өйдән чыгып китеп үземнең ахирәтләрем белән очрашып йөрисе килерме икән соң инде? Каядыр барырлык сәламәтлегем булырмы? 
Әлфия (Казан)

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (2)
Cимвол калды:
  • 17 июнь 2020 - 06:55
    Без имени
    Эйе, шулай яшибез шул хэзер, башта узебезнекелэр(минем дэ 3 малай), э хэзер оныклар.
  • 15 июнь 2020 - 21:29
    Без имени
    Шулкадэр дорес язылган,балаларны башка мендереп утыртырга кирэкми,хэркем бу доньяда бер генэ мэртэбэ яши ,балаларын калдырырга урын юк икэн ойлэрендэ утырсыннар,хэзерге яшьлэр бик кунел ачып яшэргэ яраталар
Хәзер укыйлар
Соңгы комментарийлар
  • 3 июль 2020 - 09:28
    Без имени
    Эниегез рэхмэтле булып бакыйлыкка киткэн.Бик саваплы булгансыз,урыны ожмахта булсын🙏🙏🙏
    «Әни җырлап китте...»
  • 3 июль 2020 - 11:46
    Без имени
    Гомере буе яратып яшэгэннэргэ сокланам!Чын мэхэббэт шундый буладыр ул.
    «Без аерылышмас идек...»
  • 30 июнь 2020 - 17:44
    Без имени
    Алабугада, Сарманда яшэгэн апаларыгызны бер дэ анламадым. Кыз балалары бит алар, энилэрен алар юындырып, тэрбиялэп карап торырга тиеш иде. Э алар энелэреннэн юындыртканнар энилэрен, оялмаганнар. Э сезгэ афэрин, дияргэ кала. Югалып калмагансыз, эниегезне сонгы коненэ кадэр карагансыз.
    «Әни җырлап китте...»
  • 30 июнь 2020 - 19:04
    Без имени
    Атай кеше йаш баласы булгас ,нисек эшка йорой,кемга калдырырга уйлаган энисе улгас атайга отпуск бирмагандарме
    «Ташлама мине»
  • 30 июнь 2020 - 19:24
    Без имени
    Шулай уҡ хәл, тик минем ир йораты яшел йылан белән дуҫ шул
    Бәхетле булыр өчен гаилә кирәкме?
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...