Зинһар, баламны коткарыгыз!

Мин кешеләр белән аралашырга яратам. Аларның моң-зарларын тыңлыйм, кайчагында киңәшләр дә биреп куям. Эшем дә шундыйрак — социаль яклау хезмәткәре мин. Чамасыз авыр тормышта, булганына риза булып яшәгәннәр белән дә, матди хәле яхшы булып та, көн туды исә соранудан башканы белмәгәннәр белән дә очрашырга туры килә. Әйе, без — кешеләр бик төрле шул. 

Зөләйха ханым боларның беренчеләренә карый. Чибәр, акыллы, батыр йөрәкле бу ханым тумышы белән җылы яклардан. Аның үз-үзен тотышына, сөйләшүенә, акыллы фикер йөртүенә  шаккатасың. Югыйсә, югары уку йортлары да тәмамламаган. Тормыш дигән диңгездә кайный-кайный, бата-калка йөзгән дә йөзгән генә.

Язылмаган канун буенча аларда бөтен ирләр дә акча эшләргә Россиягә чыгып китә, ә хатыннар өйдә кала. Ә менә Зөләйха: “Синнән башка бер көн дә тора  алмыйм”, — дип, ире белән үзе дә юлга кузгала. Татарстанга, Чаллы шәһәренә алар шулай килеп чыга.

Чит җирдә дә икмәк бик җиңел генә табылмый. Тырышып, икесе дә көнне төнгә ялгап эшлиләр. Туачак нарасыйларының ир бала булачагын ишетү көннәрен сөенечкә төрә.

Бала исә җитлекмичә һәм бик авырлык белән дөньяга килә. Нидер аңлый да, аңлата да алмаган халәттә Зөләйха белер-белмәс русчасы белән ак халатлы кеше­ләргә ялвара: “Зинһар, баламны коткарыгыз! Баламны!” Табиб исә  үз алдына сөйләнә: “Сез килмешәкләрдән ни фай­да?! Ятасыз шунда хәерче арттырып, дәүләт ипие ашап.  Балаң үләчәк синең”.

Бала тудыру йортыннан өйгә ярым тере ике җан кайта: уллары Шамил — хәрәкәтсез, Зөләйха — аңсыз. Ире аны да сабый баланы  карагандай тәр­бия­ли, кулында күтәреп йөртә. Ә бер көнне, ире каядыр чыккан арада, бала шыңшый башлый да, яшь хатынны кинәт яшен суккандай була. Яткан җиреннән сикереп торып, баланы ничек кулга алуын үзе дә аңламый кала… Шул көннән башлап аларның аерылганнары юк. Улы турында табиблар әйткән һәр сүзне аңлау өчен Зөләйха үзлегеннән рус һәм татар телләрен өйрәнә. Фай­дасы бар кебек тоелгач, ел саен улы белән диңгезгә бара — үзе ипи-суда торып, коры идәнгә ятып йокласа да, Шамил­гә көньякның бөтен тәм-томын авыз иттерергә тырыша. Өмете генә ак­лан­сын, улы гына тазарсын. Ишектән кусалар — тәрәзәдән кереп, бер яңагына суксалар — икенчесен куя. Тешләрен кысып, яшәү өчен көрәшүче кечкенә Шамилгә дә шаккатарлык. Кул-аягы хәрәкәтләнми, ә үзе шундый акыллы, зирәк. Күңелең­дәген йөзеңә карап укый. Иң сөймәгән кешеләре — әнисе белән тупас сөйләшүчеләр. Шамил тугач, табиблар “ике-өч көннән үлә” дигән булганнар, ә аңа инде әнә дүрт яшь тә җиде ай. Әнисенең чиксез мәхәббәте яшәтә бугай Шамилне. Ә әтисе… юк, юк, хатынын авыру бала белән ташлап киткән очрак түгел бу. Киресенчә, әтиләре көн-төн акча эшли. Улларын аякка бастыру өчен бик күп акча кирәк шул аларга. Шамил­нең телефоннан әтисе белән “сөйләшүен” ишеткәч (ул авазларның нинди интонация белән әйтелүеннән сүзнең ни  ха­кында барганын, бары­сын-барысын да аңлый әти белән әни), миндә соклану катыш гаҗәпләнү туды. Тагын бер тапкыр инандым — язмышны үзгәртү кеше кулында түгел, әмма өлешеңә тигән сынауны ничек, ни рәвешле кичү-кичерү — монысы бары үзебезгә бәйле.


Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Кар патшабикәсе Билгеләнгән вакытта кафеда иде инде кыз. Ишекне ачып керде дә, ярым буш залга күз йөртеп, үзенә кирәкле кешене эзләде. Гомерендә беренче күрүе булса да, ул аны әллә каян таныды. «Снежная королева!» – дигән уй сызылып үтте кабат. Ханбикәләрдәй затлы иде ханым.
    7175
    1
    104
  • Хәшәрәт – Әни, без Фәридә белән өйләнешергә булдык. Син каршы түгелсең бит, әйеме? Зөлфия, улының бу хәбәренә күптән әзер булса да, каушап калды. Бу минутта теленнән нинди генә сүз төшсә дә, ничектер урынсыз, ялгыш булыр кебек тоелды.
    4885
    1
    85
  • Тапшырылмаган имтихан Без еш кына: «Күргәннәрдән китап язырлык, кино төшерерлек», – дибез. Беркемнең дә язмышы ал да гөл түгел. Тик кайберәүләр, аның кире якларын оста итеп яшерә,
    4488
    4
    74
  • Салават Илсөянең гомерен коткарып калган Җырчы Илсөя Бәдретдинова Салаватка: «Минем гомеремне коткарып калучым», – ди. Болай әйтүенең сәбәбе белән кызыксындык. 
    12706
    4
    65
  • Вәсилә Фәттахованың ире Илгиз: «Минем иң якын кешем... Мәңгелеккә!» Вәсилә Фәттахова арабыздан киткәнгә бүген 5 ел. «Әнисез 5 ел. (31.12.1979-26.01.2016)» дип язган бүген төнлә ире Илгиз үзенең инстаграмдагы битенә. Без яраткан җырчысыз калсак, ире Илгиз сөекле хатынсыз, балалары Кәрим белән Камилә әнисез калды. Вәсиләсез тормыш, җырчыга багышланган китап, тормыш турында уйнанулар Илгиз Әбдрәкыйпов белән әңгәмәдә. 
    23147
    2
    48
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 23 февраль 2021 - 21:22
    Без имени
    Фагыйлэ Талип бабай турында язманны укыдым эле.Бик ошады.
    «Фәрештәләр төшемдә дога өйрәтте»
  • 20 февраль 2021 - 13:53
    Без имени
    Прощай, кадеремне белмәгән ир. Шуның белән бетәдер инде азагы)))
    Төнге яңгыр сере
  • 20 февраль 2021 - 14:07
    Без имени
    Бәхетле булсыннар, әлбәттә. Бабай яшәвен яшәп калыр ул үзе теләгәнчә. Тик тол хатынның ике бала үстерәсе булыр.
    Чәчәкле көзге мәхәббәт
  • 20 февраль 2021 - 14:20
    Без имени
    "Акыллылар меңгә бер генә туа", Акыллы кешенең язмасын укуы да рәхәт. Рәхмәт.
    Яшәп кенә карыйм...
  • 20 февраль 2021 - 15:19
    Без имени
    Гөлнур да булсын, начар да язсын! Шәп дебют!
    Гомернең ике яры
Реклама
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...