Әтиемне сагынам

Әтиемнең тормышымда нинди зур урын тотканлыгын үзен югалткач кына аңладым. Әтием — Даминов Нәгыймҗан Хәлиулла улы — кырык ел буена Казан медицина инструментлары заводында эшләде. Күпсанлы Мактау грамоталары аның үз эшенең остасы булуы турында сөйли. Куллары алтын иде әтиемнең.
Кешеләр аны һәрвакыт ярдәм итәргә атлыгып торганы, хезмәт сөючән, шат, шаян булганы өчен үз әр иде. Тормышны бик ярата иде ул, дөньяны бөтен шатлык-кайгылары белән кабул итте. Гармунда өздереп “Алмагачлары” көен уйнавы, бераз карлыккан тавыш белән татар халык көйләрен җырлавы, кулларын җәеп, кош сыман очып-очып биюләре әле дә күз алдымда.
Туган авылы Чыршыда (Биектау районы) бакчада казынырга, урманга йөрергә ярата иде. Урман белән яшәде ул, урман аны илһамландырды. Һәр нәрсәдән матурлык таба, юк кына нәрсәгә дә сабыйларча куана һәм кайгыра белә иде. Ул безне, яраткан балаларын, тормышның мәгънәсен табарга өйрәтеп калдырды.
Балачагымның ике могҗиза мизгелен бик ачык хәтерлим.
Кыш. Кич. Тәрәзә артында ябалак кар ява. Өйгә әтием килеп керде. Өстендә ап-ак кар җемелди, үзеннән саф һава һәм агач исе килә (аннан һәрвакыт агач исе килә иде; гомере буе агач остасы булып эшләде). Елмая-елмая сеңлем белән миңа калай савытлы суыра торган конфетлар суза...
 
Җәйге челлә. Кич. Кояш баешы. Казаклар авылы. Кибет янында йөк машинасы туктый һәм кузовтан әтием сикереп төшә. Ул гел актан: эшләпәсе, күлмәге, чалбары, аяк киемнәре. Бер кулында саквояж, ә икенчесендә... бик матур һәм нәфис итеп эшләнгән балалар көянтәсе белән гаҗәеп матур чиләкләр...
 
Хәзер дә бөтен нәрсә әтиемне хәтерләтә, бөтен җирдә — авылдагы корылмаларда, фатирдагы җиһазларда — аның кул һәм күңел җылысы. Ул чын хуҗа иде. Ә аның янәшәсендә һәрвакыт безнең өчен яхшылык, кайгыртучанлык, акыл, матурлык, сабырлык һәм мәхәббәт үрнәге — әниебез булды. Алар кырык биш ел тату гомер иттеләр. Әти-әнием белән горурланам мин. Бу — зур бәхет.
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    10098
    5
    129
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    5905
    1
    82
  • 7107
    2
    51
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8131
    1
    46
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 19 сентябрь 2020 - 07:50
    Без имени
    Минем курше авылга к лен булып тошкэн апам нэк шушындый тормыш а гомер кичерде, кайнэсе эгэр балалар га берэр кием алса апам барында мичкэ ата иде дип сойли, бер вакыт малае на бурек алып кайткан идём кулымнан тартып алдыда янып торган мичкэ а ты ди, ике каен сенелсе бар иде эти _энисе урынга калгач пинсэлэрен алдылар, э кайтып та алып китеп тэ карамадылар алар вафат инде хэзер, э апамны хэзер бик авыр чир бэреп екты шулай бер рэхэт курмэде язсан язып бетерэ торган тугел роман язырлык анын тормыш, аллам андый тормыш ны бер кемгэ дэ курсэтмэсен
    Инде минем чират...
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
  • 18 сентябрь 2020 - 14:47
    Без имени
    Шуннан ни булды?
    Яңгыр 
  • 18 сентябрь 2020 - 15:05
    Без имени
    Фото, фото, купме хатирэ саклый. Ойгэ кайткач, экрен генэ фотоальбом алып, карап утырырга яратам. Менэ балачак, менэ усмер чак, менэ мин инде усеп житкэнмен. Бу ваеыт аралыгында ни генэ булмады, ни генэ тормышта алышынмады. Сагынып искэ аласын. Тагын бер кайтыр идем дип эченнэн генэ хыялланасын.
    Фотолар дәвалый? 
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...