Каләм сорый күңел

Нәни чагында ук әтисеннән күктәге йолдызларны алып төшертергә хыялланган Актаныш кызы Эльмира ничек инде шигырь язмасын да шагыйрә булып китмәсен ди! Яратуны, хыялны, матурлыкны, бәхетне ул үзенчә аңлый, аңлата. Ул – башка дөньядан. Күңеле, җаны – Җир белән Күк арасында: ихлас, серле, нәфис, якты. Рәхәт бер халәткә чумасың, күкләргә очасың, ашкын җаныңа юл табасың килсә, Сөн, Агыйделләрдә үскән Эльмира Җәлилованың шигырь дәфтәрен ач икән. 


Мин беркем дә түгел

Мин беркем дә түгел.
Язганнарым күңел өчен генә,
Сызганнарым үзем өчен генә.
Мин шагыйрь дә, язучы да түгел – 
Бары кайчак каләм сорый күңел...

Мин беркем дә түгел.
Якты дөньям, тигез гаиләм – 
Минем өчен бөтен Галәм!
«Мин» дип чәчрәп чыкмый гына,
Рәхәт итеп яши алам!

Мин беркем дә түгел.
Тик саклаучы ир-ат хакын.
Ирем – батыр, ирем – алтын.
Ә мин җылы учакларга
Ялкын өстәп торыр хатын.

Мин беркем дә түгел.
Бары ике улым – бөркетемә әни генә!
Язучы да түгел... хатын гына, 
әни генә.
Ә, бәлки, бу иң мөһимедер,
Кемнәр белә?!
 

Ник?!

Тәрәзәдән айны күзләгәндә,
Сагынган идем бик.
Тәрәзәмне ачтым, җилләр иелеп
Иренемне үпте –
Ник?!

Айга карап моңайганда,
Уйладым сине тик.
Син булып җилләр иелеп
Үбәләр мине –
Ник?!

Уртак сагышларга безнең
Булырмы бер чик?
Яратуы бәхет, ләкин
Бик тә авыр –
НИК?!
 

Шулкадәр

Шулкадәр сагыну мөмкинме?
Мөмкин лә!
Торалмыйм сагынмый бер тәүлек,
Бер көн дә!
Шулкадәр табыну мөмкинме?
Мөмкин лә!
Син – Алла, син – кыйбла
Күңелдә!
Шулкадәр ярату мөмкинме?
Мөмкин лә!
 

Кайт инде

Кайт инде! Шулкадәр сагындым!
Шулкадәр зарыктым мин сине.
Йөрәкне акылым йөгәнли – 
Тыялмыйм ярсыган күңелне!

Кайт инде! Көттермә, тилмертмә,
Сүндермә дөрләгән ялкынны.
Өйнең һәр почмагын ураган
Ялгызлык, ятимлек салкыны.

Кайт инде! Ярату хакына
Эшләрең ташла да бер читкә.
Тик сиңа һәм миңа күз кысып
Йолдызлар кабына бу кичтә.

Кайт инде! Шулкадәр сагындым!
Шулкадәр зарыктым мин сине...
Сыкратып әрнетмә җанымны – 
Елатма йөрәкне! Кайт инде!..


* * *

Кышлар керфегемә бәсләр сипте.
– Кар кызы син, – дидең. –
Карлардай саф җаным, – дидең,
Төнне сискәндереп,
Көлдем.
Язгы җилдә чәчләремне сүттем.
– Яз кызы син, – дидең.
Умырзаяларга сөю кушып
Такыялар үрдем –
Кидең.

Ай һәм йолдыз серем бүлде.
– Күк кызы син, – дидең.
Күкрәгеңә башым салдым.
– Син – минеке, – дидең.
Бу вакытта син үзең дә
Җирдән ерак идең...

Кыр гөлләрен сыйпап уздым.
– Җир кызы син, – дидең.
Кыңгыраулар җыеп сиңа килдем,
Син башыңны идең,
Сокланып баккан бу кызны
Чын йөрәктән сөйдең...
 

Төсләр

Бу сагыну нинди төстә икән – 
Минем чәчем кебек сары микән?!
Көзге урман сарыларга сарган
Сагынырга калган чагы микән?!

Ә ярату нинди төстә икән – 
Иреннәрем кебек кызыл микән?!
Көзге миләш уттай янып тора – 
Сөюләре шулай кызу микән?!

Ә соң бәхет... Минем күзләремдәй
Зәп-зәңгәрме?! Ачык күк йөзедәй.
Туп-турымы аңа юллар 
Зөһрә-кызның
Айдан суга төшкән юл-эзедәй?!

Яши-яши белдем... Төсләр җирдә
Үзгәрүчән, төрләнүчән була икән.
Сары урман язда яшелләнә,
Җете кызыл бик тиз уңа икән...

фото: http://pixabay.com

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Гафу итә алмыйм сине, әни! – Апа, әни акылдан шашкан! Көзнең яңгырлы салкын бер көне иде ул. Мәктәптән туңып кайтып кына кердем, каршыма башлангыч сыйныфта укучы сеңлем Айзилә йөгереп килеп чыкты да, колагыма әнә шулай дип пышылдады.
    14606
    3
    177
  • Әллә?! Завод капкасы төбендә сезне бер карчык көтә дигән хәбәрне ишетүгә, Фәрһадның йөрәге чәнчеп алды, зиһене чуалды, күз аллары караңгыланды.
    11589
    2
    121
  • Үкенечле үткәннәр... Якшәмбе булса да, иртәдән телефон шалтырады. Башкаларның иртәнге йокысы бүленмәсен дип, атлас халатын тәненә элеп кенә җибәрде дә, телефонын алып балконга йөгерде. Телефонның теге ягында карлыккан ир кеше тавышы ишетелде:
    8843
    2
    94
  • Балагызны үзем карап торам! - 1 Кызлары туганнан бирле Аида белән Тимурның иртәсе гел бертөрле башлана хәзер. Тимур иң беренче булып уяна да, нәни кызы белән төне буе бала караваты яныннан китмәгән хатынын уятмаска тырышып, аш бүлмәсенә чыга. Иртәнге ашны ашагач, кереп битләреннән генә пәп итеп ала да эшкә китә.  Подъез ишегеннән чыгуга телефоны пипылдаганына да ияләште ир. Ул беренче  катка төшеп җиткәнче, хатыныннан уңышлы көннәр теләп смс килеп җитә. Ә ул телефонын алып «Рәхмәт!» яза. Бүгенге иртә дә нәкъ шулай башланды.
    4610
    7
    85
  • Гафу итә алмыйм сине, әни! 2 Шулай да ул ЗАГСка килгән иде. Без машинадан төшүгә яныма килде. – Син ... монда? – гаҗәпләнүемне яшерергә дә теләмәдем.
    5223
    4
    75
Реклама
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...