Каләм сорый күңел

Нәни чагында ук әтисеннән күктәге йолдызларны алып төшертергә хыялланган Актаныш кызы Эльмира ничек инде шигырь язмасын да шагыйрә булып китмәсен ди! Яратуны, хыялны, матурлыкны, бәхетне ул үзенчә аңлый, аңлата. Ул – башка дөньядан. Күңеле, җаны – Җир белән Күк арасында: ихлас, серле, нәфис, якты. Рәхәт бер халәткә чумасың, күкләргә очасың, ашкын җаныңа юл табасың килсә, Сөн, Агыйделләрдә үскән Эльмира Җәлилованың шигырь дәфтәрен ач икән. 


Мин беркем дә түгел

Мин беркем дә түгел.
Язганнарым күңел өчен генә,
Сызганнарым үзем өчен генә.
Мин шагыйрь дә, язучы да түгел – 
Бары кайчак каләм сорый күңел...

Мин беркем дә түгел.
Якты дөньям, тигез гаиләм – 
Минем өчен бөтен Галәм!
«Мин» дип чәчрәп чыкмый гына,
Рәхәт итеп яши алам!

Мин беркем дә түгел.
Тик саклаучы ир-ат хакын.
Ирем – батыр, ирем – алтын.
Ә мин җылы учакларга
Ялкын өстәп торыр хатын.

Мин беркем дә түгел.
Бары ике улым – бөркетемә әни генә!
Язучы да түгел... хатын гына, 
әни генә.
Ә, бәлки, бу иң мөһимедер,
Кемнәр белә?!
 

Ник?!

Тәрәзәдән айны күзләгәндә,
Сагынган идем бик.
Тәрәзәмне ачтым, җилләр иелеп
Иренемне үпте –
Ник?!

Айга карап моңайганда,
Уйладым сине тик.
Син булып җилләр иелеп
Үбәләр мине –
Ник?!

Уртак сагышларга безнең
Булырмы бер чик?
Яратуы бәхет, ләкин
Бик тә авыр –
НИК?!
 

Шулкадәр

Шулкадәр сагыну мөмкинме?
Мөмкин лә!
Торалмыйм сагынмый бер тәүлек,
Бер көн дә!
Шулкадәр табыну мөмкинме?
Мөмкин лә!
Син – Алла, син – кыйбла
Күңелдә!
Шулкадәр ярату мөмкинме?
Мөмкин лә!
 

Кайт инде

Кайт инде! Шулкадәр сагындым!
Шулкадәр зарыктым мин сине.
Йөрәкне акылым йөгәнли – 
Тыялмыйм ярсыган күңелне!

Кайт инде! Көттермә, тилмертмә,
Сүндермә дөрләгән ялкынны.
Өйнең һәр почмагын ураган
Ялгызлык, ятимлек салкыны.

Кайт инде! Ярату хакына
Эшләрең ташла да бер читкә.
Тик сиңа һәм миңа күз кысып
Йолдызлар кабына бу кичтә.

Кайт инде! Шулкадәр сагындым!
Шулкадәр зарыктым мин сине...
Сыкратып әрнетмә җанымны – 
Елатма йөрәкне! Кайт инде!..


* * *

Кышлар керфегемә бәсләр сипте.
– Кар кызы син, – дидең. –
Карлардай саф җаным, – дидең,
Төнне сискәндереп,
Көлдем.
Язгы җилдә чәчләремне сүттем.
– Яз кызы син, – дидең.
Умырзаяларга сөю кушып
Такыялар үрдем –
Кидең.

Ай һәм йолдыз серем бүлде.
– Күк кызы син, – дидең.
Күкрәгеңә башым салдым.
– Син – минеке, – дидең.
Бу вакытта син үзең дә
Җирдән ерак идең...

Кыр гөлләрен сыйпап уздым.
– Җир кызы син, – дидең.
Кыңгыраулар җыеп сиңа килдем,
Син башыңны идең,
Сокланып баккан бу кызны
Чын йөрәктән сөйдең...
 

Төсләр

Бу сагыну нинди төстә икән – 
Минем чәчем кебек сары микән?!
Көзге урман сарыларга сарган
Сагынырга калган чагы микән?!

Ә ярату нинди төстә икән – 
Иреннәрем кебек кызыл микән?!
Көзге миләш уттай янып тора – 
Сөюләре шулай кызу микән?!

Ә соң бәхет... Минем күзләремдәй
Зәп-зәңгәрме?! Ачык күк йөзедәй.
Туп-турымы аңа юллар 
Зөһрә-кызның
Айдан суга төшкән юл-эзедәй?!

Яши-яши белдем... Төсләр җирдә
Үзгәрүчән, төрләнүчән була икән.
Сары урман язда яшелләнә,
Җете кызыл бик тиз уңа икән...

фото: http://pixabay.com

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Гөр-гөр килеп яшәү «Бар әле...» дигән эш барлыгын беләсезме? Без белми идек, Актаныш районы Пучы авылында аңлаттылар.
    3617
    5
    124
  • Мәмдәлнең катлаулы гаиләсе – Өйдә сигез көн авырып ятты. Температурасы төшмәде... Шул инде, коронавирус. Балалар Казанга алып киттеләр. Сыгылып кына төшеп калдым. Төяп алып кайтсалар дим... Бик курыктым! Аннан ике операция кичерде. Әй, берсе минеке инде аның... Барыбыз да рәхәтләнеп көлешәбез.  Әмма Гөлсия апа ялгышып әйтсә дә хагын әйтте: береңнең тәне авыртканда икенчеңнең җаны авырту шушы була инде. Сулар һаваң кебек кадерлегә әйләнгән кешең бит ул...
    1100
    4
    87
  • Җизнәм Көнозын елап ятам, миндә берәрсенең эше булсачы! Чынында еламыйм да инде хәзер, туйдым, күз яшьләре дә чыкмый, көчәнсәм дә.
    10958
    5
    74
  • Дуслыкның чиге бармы? Искән җил аның күлмәген тәненә сылады да, түгәрәкләнеп килгән корсагы сизелде. Ир моны күреп, тетрәнеп китте. Ул сүз әйтә алмаслык дәрәҗәгә җитте. Хатынының корсагыннан күзен ала алмады.
    6132
    0
    63
  • Көнче киленем Берничә көннән соң Алсу миңа үзе шалтыратты. «Әни, мин өй җыештырыр идем, Булат белән урамда йөрергә килә алмассыңмы», – диде. Ярты сәгать эчендә аларның ишек төбендә идем.
    4398
    1
    50
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан