​Бүләк дисәң дә бүләк...

Яңа елны каршы алу мәшәкатьләре белән ашыгып кына өйдән чыгып  бара идем, Суфиякаем туктатты.

— Карале, кичә үк әйтергә җыенган идем, кыюлыгым җитмәде, инде бүген барыбер әйтәм, йөрәгем белән янәшәрәк тагын бер йөрәгем тибенә, ахрысы…
— Малай! Һичшиксез, малай! Ну тешләк тә соң үзең, кайчаннан бирле миннән яшереп килгәнсең. Җә, әйт, җаның ни тели, шул бүләк синеке!
— Бүләгең кирәкми… Минем үрдәк ите ашыйсым килә.
— Һи, кирәк икән — унны алып кайтам!
— Миңа кыр үрдәге кирәк шул.
— Соң, булса ни… Ни-ни-чек, кыр үрдәге, кыш уртасындамы?!
— Баштарак үтеп китәр дип йөрдем, инде түземлегем калмады. Кыздырылган кыр үрдәге ашыйсым килә…
— Бәлки, йорт үрдәге дә ярап торыр?
— Юк, кыр үрдәге булгач, кыр үрдәге!

Яңа ел онытылды. Башымны түбән иеп чыгып киттем. Суфиямны гаепләмим, теләгәч телидер инде. Үрдәкләрне әйтәм әле, нәрсәгә дип шул җылы якларга һушлары китәдер. Әнә, ала каргалар, саесканнар, төлкеләр, куяннар бер дә җылы якка китәбез димиләр. Бу үрдәк дигәне генә ник җылы урын эзләп йөргән буладыр. Мин бит әле, шәһәрдә туып-үскән мөртәт, кыр үрдәге түгел йорт үрдәгенең дә кайда кышлаганын белмим.

Гел мәзәк сөйләп йөргәнгәме, хезмәттәшләрем борчулы йөземне бик тиз күреп алдылар.
— Иртә әле, бик иртә, — ди проф­ком башлыгы Равилә, — өйләнешүегезгә ике ел тулмаган, сез инде үпкәләшкәнсез дә.

Ни дисәң дә, хезмәттәшләр — киңәшчеләр, хәлне чәчми-түкми сөйләп бирергә туры килде.
— Ышанам, ышанам, — ди җиде бала анасы икътисадчы Асия ханым. Маратым туасы елны мин дә шулай булдым. Апрель ахыры иде, минем яшел кыяр өзеп ашыйсым килде. Элек теплицаларда үстерү юк иде шул, күпме генә эзләсәм дә, өзә алмадым. Шуңа күрә Маратымның җилкәсендә кыяр хәтле миңе бар.

Өстәлемә капландым. Әгәр мин дә эзләп таба алмасам… Хатыным үрдәк борынлы бер малай алып кайтса, өстәвенә тагын “Ән-нә!” диясенә “Бак-бак!” дип тә кычкырса… Юк, юк, минем үрдәк әтисе буласым килми.
— Син, — ди нормировщик За­кир, — базардан ал да, кыр үрдәге дип тоттыр, бетте-китте вәссәлам, үземнең дә баштан үтте, аучы ич мин…

Танымаслык булса, кыр үрдәге дип аерып әйтмәс иде, күрәләтә алдашу да килешеп бетмәс. Өс­тәл­дәшем Тәүфикъны тыңлап карыйм әле. Аның фикере гел төгәлрәк була, аннан соң ул башваткычларны да бездән күбрәк чишкән кеше, бәлки, үрдәкләрнең кайда кышлаганын да беләдер.
— Австралиягә, кичекмәстән Австралиягә, үрдәкләр артыннан очарга кирәк!
— Әйтергә генә җиңел, Австра­лия­гә кадәр ничәмә-ничә ил аша үтәсе…
— Бер рәхәтнең бер михнәте дә була инде ул, агайне, — дип өстәп куймасынмы Тәүфикъ дус.

Эштән кайтып, юл кирәк-яракларын хәстәрли башлаган идем, Суфиякаем чемоданымны кулымнан алды:
— Кая җыенасың?!
— Мәскәүгә, аннан Австралия­гә…

Ул, минем җитди сөйләшүемне аңлап, көлеп үк җибәрде:
— Хәтерлисеңме, әтинең ризалыгын алган көнне, кызың өчен җиде кат җир астына да төшәрмен, дигән идең. Әллә ничек кенә шул вәгъдәң исемә төште дә, тукта, мин әйтәм, элеккечә ярата микән, сынап карыйм әле үзен, дим… Менә бу, чыннан да, Яңа ел бүләге инде. Рәхмәт, җимешем! Җә, ярар, турсайма инде. Менә бу юлысы чын-чынлап әйтәм: бар, ике генә тозлы кыяр алып кайт әле!..

Мин сөенә-сөенә базарга йөгердем.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    10281
    5
    129
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    6069
    1
    82
  • 7235
    2
    52
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8261
    1
    46
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 19 сентябрь 2020 - 07:50
    Без имени
    Минем курше авылга к лен булып тошкэн апам нэк шушындый тормыш а гомер кичерде, кайнэсе эгэр балалар га берэр кием алса апам барында мичкэ ата иде дип сойли, бер вакыт малае на бурек алып кайткан идём кулымнан тартып алдыда янып торган мичкэ а ты ди, ике каен сенелсе бар иде эти _энисе урынга калгач пинсэлэрен алдылар, э кайтып та алып китеп тэ карамадылар алар вафат инде хэзер, э апамны хэзер бик авыр чир бэреп екты шулай бер рэхэт курмэде язсан язып бетерэ торган тугел роман язырлык анын тормыш, аллам андый тормыш ны бер кемгэ дэ курсэтмэсен
    Инде минем чират...
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
  • 18 сентябрь 2020 - 14:47
    Без имени
    Шуннан ни булды?
    Яңгыр 
  • 18 сентябрь 2020 - 15:05
    Без имени
    Фото, фото, купме хатирэ саклый. Ойгэ кайткач, экрен генэ фотоальбом алып, карап утырырга яратам. Менэ балачак, менэ усмер чак, менэ мин инде усеп житкэнмен. Бу ваеыт аралыгында ни генэ булмады, ни генэ тормышта алышынмады. Сагынып искэ аласын. Тагын бер кайтыр идем дип эченнэн генэ хыялланасын.
    Фотолар дәвалый? 
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...