​Алма исе



Бар иде заманалар! Гади генә сатучының да министрдан да дәрәҗәле чаклары. Бәләкәй генә бер кибетнең сатучысы белән дус яки агай-эне, туган булсаң, бу дөнья мәшәкатьләренең яртысыннан күбесе чишелде дигән сүз. Алай дисәң дә, сатучылар белән әшнәлеге булмаганнар да бик бетеренеп яшәмәде. Берәрсенең ялгыш кына суыткычын ачып җибәрмә! Гомердә дә күрмәгән ризыкларыңны күрерсең. Кара икрага кадәр була монда, иптәшкәем! Шуңа күрә ул чакларда кибет шүрлекләре буш булса да, урамда:  “Ачка үләбез!” дип, байрак күтәреп йөрүче булмады. Ленин бабай да үзенең Мавзолеенда тыныч кына ята бирде. Бигрәк тә бәйрәмнәр алдыннан шәһәр халкы суыткычларын дыңгычлап тутырып куярга яратты. Аларның күбесе “каезланып” беткән – кайсы кибеттә, кайчан, нәрсә сатылачагын сәүдә хезмәткәрләреннән дә яхшырак белә. Менә бүген дә Яңа ел бәйрәмнәренә санаулы көннәр генә калгач, җиләк-җимешләр сатыла торган кибеттә иртән иртүк халык җыела башлады. Чиратка тезелгәннәр сатучыларның: “Бүген алма да, хөрмә дә юк, иртәгә генә булачак, юкка вакытыгызны үткәрәсез, таралышыгыз”, – дигән сүзләренә игътибар итмичә, басып торуларын белделәр. Алтын тешле кибет директоры да залга чыгып, көтеп торучыларга аңлатырга тырышып карады. Халык урыныннан кузгалмады – төп нигезгә төшкән килен кебек, таш булып катты. Дөрес, алма кичә кич, кибет ябылыр алдыннан гына китерелеп, кибетнең арткы бүлмәләренең берсенә бушатылган иде. Тик әле ул тиешле җирләргә, кирәкле кешеләргә озатылмаган. Бүген көне буе бүләсен бүлеп, илтәсен илтеп, яшерәсен яшереп куясы бар. Калганы икенче көнне сатуга чыгарыла. Ел саен шулай. Тик быел алма ике көнгә алданрак китерелде. Шуңа күрә сатучылар, иртән иртүк халык ташкыны кибетне ерып кергәнгә бераз аптырап та калды. Чөнки халык көнен-сәгатен, алдан әйткәнемчә, белеп тора, бүген алма сатылырга тиеш түгел иде.

“Каян белгәннәр, ә?” – дип, кибет директоры уйланып басып торганда, чираттан берәү: “Ничү алдашырга, исе урамга чыккан”, – дип кычкырды. Бер татар әбисе: “Балконга чыгарлык түгел, алма исе белән бөтен балкон тулган”, – дип, тегенең сүзен җөпләде. Кибет өстендәге фатирдан булды, ахрысы, бу әбиең. Урыслар: “Вот именно!”, татарлар “Вәт имынно”, – диештеләр. Җиләк-җимеш кибете умарта корты оясы кебек гөжләде.

– Чыгарыгыз!

– Сатыгыз!

– Алма алмыйча, беркая да китмибез!

“Әйдә, арыганчы торыгыз да, аннан таралышырсыз, беренче тапкыр түгел”, – дип, директор үзалдына сөйләнә-сөйләнә кабинетына үтте дә, алма турап ясалган чәен эчәргә кереште. Тик аңа озак ләззәтләнергә туры килмәде. Кабинетка өлкән сатучы килеп кереп, эшне бозды. “Халык контролен чакыртабыз, ди халык!” Монысы инде атом бомбасы төшкәннән дә хатәррәк яңгырады. Халык контроле чакыртабыз дип янау, иң үтемле коралларның берсе. Килсә, эш харап дигән сүз. Директорның йөзе күк биянең к..е төсле булып китте. “Чыгарып сатыгыз”, дигән ишарәсен ясаудан башка юл тапмады. Алманың хуш исе харап итте!

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (2)
Cимвол калды:
  • 28 сентябрь 2020 - 14:24
    Без имени
    Бик матур итеп , бик тэ дорес язылган . Бар иде заманалар . Сезнен, хикэялэрегез тормыштан инде , Ун,ышлар телим , бик яхшы язасыз , Люция ханым !!!
  • 28 сентябрь 2020 - 14:24
    Без имени
    ئه مين فقيرئگز تتارستان، ثمار هم ئومسكى آلمالرون ئيسلاروندان طانيم
Хәзер укыйлар
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    7534
    1
    96
  • 8270
    2
    55
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    9301
    1
    51
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 28 сентябрь 2020 - 05:31
    Без имени
    Дэвамы ачылмый.
    «Китмә!»
  • 28 сентябрь 2020 - 05:49
    Без имени
    Бик тә авыр тормышта яшисез.Мин үзем дә шундыйрак хәлдә яшим. Чит гаиләдә баласы гына юк, дип беләм... Ә бәлки бардыр ... Чөнки беркайчан да, акча алып кайтып бирмәде. Иртә таңнан чыгып китә , төнлә генә кайтып, артын куеп ята... Ник яшәдем микән? Башта әнине утка саласы килмәде. Балалар кечкенә иде. Шулай, мин дә көне-төне еладым, яшиселәр килми иде... Һаман шулай этле-мәчеле яшәп ятабыз.... Төзәлә торган яра түгел... Бик үкенәм, яшьтән аерылышмаганга....
    Гаилә җимерүче
  • 28 сентябрь 2020 - 07:59
    Без имени
    Нинди мэхэббэткэ ышаныч югалган монда? Ул булмаган. Гомер буе йоргэн ир, белмэмешкэ салынган хатын.
    Гаилә җимерүче
  • 28 сентябрь 2020 - 08:29
    Без имени
    Бу очракта, хатын кызга тормыш иту авыр булган, укенеч шуннан гына кебек. Хыянэт бит ул, бер булган икэн, гел кабатланып торачак. Андый очракта изелеп яшэудэн мэгьнэ юк. Ышаныч беткэч тэ яшэу бик авыр, ике арада шул маржа тора кебек. Ирнен эйткэн бер сузенэ дэ ышанып булмый. Димэк аралашудан мэгьнэ юк.
    «Иреңне берәүгә дә бирмә!»
  • 28 сентябрь 2020 - 08:29
    Без имени
    Гаилэгез таркалмаган очракта да, жае килгэн саен искэртеп, эйтеп торачак, лишние переживаниялэр сина кирэкме, уз башына, э ирдэ сина эйтелмэгэн ничэ секрет, уйлар кара эле?
    Аналыгыңны алганнарын иреңә әйтергәме, юкмы?
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...