Язмышыңа язылган булса...

Ания  Наилгә сигезенче сыйныфта укыган вакытта гашыйк була. Бу –  беренче саф мәхәббәт бөреләре. Ә ул кагыйдә буларак җавапсыз, сагышлы-моңлы, шигырьле... Наил, билгеле, Аниянең хисләре турында белми. Ания белгертергә дә теләми дә. Башка кызлар кебек  хатлар да язмый. Бары тик үз эчендә янып йөри, хыялларында яши, җавапсыз мәхәббәт утында газаплана... Еллар үткәч  әлеге хисләр онытыла, онытылмаса да тоныклана. Кемнең үсмер чагында андый хисләр булмаган инде?!.


Мәктәпне тәмамлагач һәр берсе үз юлыннан китә. Биш елдан соң кабат очрашалар. Аня институтны  тәмамлап, мәктәпкә эшкә килә. РОНОдан укытучылар эшчәнлеген тикшерергә килгән инспекторлар арасында  Наил дә була. Алар бер-берсен танып, аралаша башлый. Тик озакка бармый ул. Аниянең кияүгә чыгарга әзерләнеп йөргән вакытлары, Наилнең дә йөргән кызы була. Кыз кияүгә чыгып башка шәһәргә  күченә.  


Дөнья мәшәкатьләре балачак-үсмерлек хисләрен оныттыра. Тик язмыш аларны онытмаган булып чыга. Дистә ел үткәч очраклы рәвештә зоопаркта очрашалар. Икесе дә балаларына җәнлекләр күрсәтергә алып килгән була. Наил сөйләшү барышында Ания яшәгән шәһәргә эшкә чакыруларын  әйтә.  Дөнья түгәрәк, диләр, ә шәһәр – зур бер авыл. Бик еш очраша башлыйлар. Йә балалар белән  берәр кая барганда, йә җәмәгать транспортында, хәтта кунакта  бер өстәл артында утырганнары да була. Ул очрашулар исәнме-саумы дан узмый узуын. Бер урамлы авыл түгел югыйсә – шәһәр. Күрәсең, алар белән язмыш шулай уйнагандыр. Бу очраушаларда Наил нәрсә уйлагандыр, ә Ания аны күргән саен: «15 яшьлек чагымда яраткан кеше бит бу ир», – дип үткәннәрнең җылы хатирәләрен искә төшерә. Әнә шулай еллар уза. Балалар итәктән төшкәч, очрашулар да кими төшә. Берчак бөтенләй юкка чыга. 


Балалары үсеп туган йорттан очып киткәч, Ания гаиләдә җылылык калмавын аңлый. Гомер буе аркага-арка терәшеп яшәгән ире белән бернинди уртак кызыксынулары, уйлары булмавын аңлый. Ире дә аңа суына.  Тавыш-гауга чыгармый гына аерылышалар. Ания ялгыз калгач балачак мәхәббәтен эзләү турында уйлап та карамый. Гомумән, башка гаилә корырмын дип башына да китерми. Балалар гаилә корыр да, дөньяны ямьләп оныклар туар, шулар белән мәш килеп, «дәү әни» булып кына яшәрмен дип йөри ул. 


Тик язмышның башка төрле планы булган, күрәсең. Аниягә тагын бер мөмкинлек бирә. Сыйныфташлар очрашуына бара ул. Наил дә килә.  Ул да аерылган. Икесе дә бер-берсенең күзләренә карауга аңлыйлар: бик озак дөнья гизеп йөргәннән соң, ниһаять, бер-берләрен табып, өйләренә кайттылар. Алар бу кичтән җитәкләшеп кайтып китәләр. Һәм менә инде 15 ел  алар бергә. 
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    10601
    5
    132
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    6337
    1
    85
  • 7453
    2
    52
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8474
    1
    48
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 21 сентябрь 2020 - 11:27
    Без имени
    Яхшы тәмамланды, ләкин бик кыска язма булды
    Җилбәзәкне өйләндерү
  • 20 сентябрь 2020 - 07:43
    Без имени
    Бернәнсәдә аңлашылмады, дәвамы ничек?
    Яңгыр 
  • 19 сентябрь 2020 - 07:50
    Без имени
    Минем курше авылга к лен булып тошкэн апам нэк шушындый тормыш а гомер кичерде, кайнэсе эгэр балалар га берэр кием алса апам барында мичкэ ата иде дип сойли, бер вакыт малае на бурек алып кайткан идём кулымнан тартып алдыда янып торган мичкэ а ты ди, ике каен сенелсе бар иде эти _энисе урынга калгач пинсэлэрен алдылар, э кайтып та алып китеп тэ карамадылар алар вафат инде хэзер, э апамны хэзер бик авыр чир бэреп екты шулай бер рэхэт курмэде язсан язып бетерэ торган тугел роман язырлык анын тормыш, аллам андый тормыш ны бер кемгэ дэ курсэтмэсен
    Инде минем чират...
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...