"Ике хатыным да миннән файдаланыр өчен генә кияүгә чыкканнар" – ялгыз ир уйланулары

Ирләр кинода гына түгел, тормышта да елый икән җәмәгать. Татарстанның Теләче авылында яшәүче ир-егетнең яшь аралаш сөйләгәннәрен тыңлагач, кызгандым да, аптырадым да. Сез ни диярсез тагын...

– Ир-егетләрнең өйләнергә хатын эзләп язган хатларын укып аптырый идем. Кем әйткәндәй, бәхетеңне кәҗә сөзсә, ир кеше булсаң да, хат язасың икән. Әмма мин өстәл артына утырып хат язарга иренәм, әйдә син яз әле, башкаларга гыйбрәт булсын, – диде Хафиз.

– Ике тапкыр өйләнеп тә, тормышым барып чыкмады. Миңа нибары 31 яшь. Ләкин, гомер узып бара. Минем дә өйләнәсем, балалар үстерәсем килә. Үз чиратымда өйләнеп караган хатыннарымны кадерләдем дә кебек. Нәрсә сәбәп булды, берсе белән дә тормышыбыз барып чыкмады. Хәзер кызлар белән кабат танышырга, гаилә корырга да куркыта. Беренче тапкыр өйләнгәндә миңа 26 яшь иде. Әтисезлек үзәккә үтте – бар эшне дә үзем эшләп үстем. Йорт та төзедем, сарай-мунчаларны да өр-яңадан эшләдем. Билгеле, авыл җирендә мал асрамыйча гына тормыш тартып булмый. Ике сыер, өч баш үгез үстердем моңарчы. Акча табу, тормыш алып баруда проблема юк. Олы маллар минем өстә булса, әни җәй көне тавык-чебеш карап яши. Кияүгә чыгып, балалар үстереп яшим дигән кешегә, тыныч, сабыр, итәгатьле булса, бар мөмкинлекләр дә бар. Яхшы күңелле кыз гына кирәк. Тапкан идем мин аны. Минем хатыным булыр, матур гаилә булып яшәрбез, дип уйладым. Озак күрешеп йөрмәдек, интернеттан танышып, языштык та, өч ай дигәндә өйләнештек. Зурлап никах туе, кафеда яшьләр туе уздырдык. Туйдан соң чит илгә ял итәргә бардык. Бер ел вакыт бик дус-тату яшәдек. Әмма хатынымның бала алып кайтасы килмәде. Ул  миннән өч яшькә кечерәк иде, гаиләдә төпчек кыз булып, иркәләнеп үскән. Шуңа микән, күбрәк үзен ярата торган, дөресен әйткәндә күпмедер эгоист булып та үскән, дип уйлый идем. Ләкин, бу уйларымны беркайчан да үзенә сиздермәдем.  Әмма эгоистлык билгеләре тормыш иткәндә күренде. Әни белән бергә утырып чәй дә эчмәде.

– Мин карт кешедән җирәнәм, аның янында утырып чәй эчә алмыйм, аннан соң көн буе ач йөрисе була, – диде берсендә. Минем мондый хатын-кызны гомеремдә дә күргәнем юк иде. Ике абыемның хатыннары да, күпме гомер иткән күршедәге апайлардан да каенаналарына карата мондый мөнәсәбәт күрмәдем. “Ник алай эшлисең, бездә төкереп, шакшыланып йөри торган кеше юк бит”, – дидем аптырагач, икәү генә калгач. “Это – гигиена”, – дип җавап бирде. Ярар, гигиена тик, гигиена, кечкенәдән чисталыкка өйрәнеп үскәч, ияләнә алмый торгандыр дидем, каты бәрелеп башка сүз әйтмәдем.

Көндәлек тормышта күңел кайтаргыч вакытлар күп булды, әмма сиздермәдем. Чөнки Гүзәл минем өчен бик кадерле иде. Йөз-кыяфәте, килеш-килбәте, буй-сыны,  киенү рәвеше нәкъ мин теләгәнчә. Кара кашлы, кара күзле, биленә кадәр үк булмаса да, җилкәгә кадәр төшкән озын чәчләр, тулышкан күкрәкләр бер күрүдә әсир итте. Әмма, шомырт кара күзләр эчендә мин аңлый алмаган ямьсезлекләр дә булган икән.

Өйләнешүебезгә бер ел дигәндә, мин сине яратмыйм, әле дә бер ел түздем, китәм, димәсенме. Аяз көнне яшен сугу шушы буладыр инде ул, дидем. Бәби алып кайтудан да ни өчен сакланып яшәгәнлеген аңладым. Аңа гына түзәр идең дә, икебез сөйләшкән арада, урамнан икенче бүлмәгә кергән әнигә, чәчен-башын туздырып, карт тәре, нәрсә безнең сүзләрне тыңлап торасың, дип кычкырды. Ярата, дип алданып яшәгәнлегемә түзәр дә идем, әнине түбәнсетүен кичерә алмадым. Кием-салымын, туйга салынган бүләкләрне җыйнадым да, авылына илтеп куйдым. Кич белән ВКонтактедан мондый хат килеп төште: “Мин сиңа мәктәп елларыннан ук биш ел йөргән егетемә үч итеп чыккан идем. Сине ярата алмадым, сау бул”. Мин бу хәлләрне авыр кичердем. Хәтта бу тормыштан югаласым, башны алып суларга ташланасым килде. Туганнарымның игътибары һәм яратуы, мине югалтса, әни нишләр дигән уйлар белән генә исән калдым.

Бу хәлләрдән соң, ярты ел узгач, кабат бер кыз белән таныштым. Анысы да шундый ук зифа буйлы, шомырт кара күзле, нәкъ минем хыялдагы. Беренчесеннән соң, бераз куркытса да, тәвәккәлләп карарга булдым. Монысы туй уздырырга булмады, туй турында сүз чыгуга, никах укытырга Дубайга ял итәргә юллама сорады. Ризалаштым. Чөнки, үземнең дә кабат авыл халкы алдында зурлап туй уздырып йөрисе килмәде. Никах уздырганнан соң, бер атнадан Дубайга очтык. Күңелдәгечә ял итеп кайттык.

Дубайга киткәнче бер артыма, биш алдыма төшкән хатыным үзгәрде дә куйды. Ярты ел чамасы вакыт яшәгәч, мин сиңа чит илгә барыр өчен генә кияүгә чыккан идем, димәсенме? Кайберәүләр бу хәлләргә ышанмаслар да, әкият диярләр. Мин дә ул вакытларда үз-үземә минме соң бу, дидем ышанмадым. Үле мин, тереме мин, дип үз-үземне чеметеп карадым. Нәрсә бу? Берсеннән-берсе матур, курчак кебек ике хатын-кыз да миннән файдаланган гына булып чыга түгелме?

Аптырап, күрәзәче ишек төбенә килдем. “Балалы хатынның рәнҗеше төшкән”, – диде. Кылт итеп күрше авылдагы Гөлия күз алдыма килеп басты. 20-21 яшь иде әле миңа ул вакытта. Әйтәм бит, әтисез үскәч, микән эшкә әрсез булдым. Бакча сукалау, тырмалау, утын яру кебек эшләр бетеп торамени авылда. Күрше авылдагы туганнарның күршесендәге Гөлиягә дә шундый эшләрдә ярдәм итеп йөрдем. Ул ире үлеп, ике бала белән калган ялгыз хатын иде. 26 яшь иде аңа ул вакытта. Яшь арасы әлләни зур тоелмагандыр инде, мине үзендә яшәп калырга чакырды. Акыллы, тыйнак хатын иде. Әмма минем хыялдагы кыз кара күзле, озын чәчле, нечкә билле... Ике ел чамасы очрашып йөргәч, күрешүләрне сирәгәйттем. Соңрак бөтенләй араларны өздем. Бергә булырбыз, дип уйлагандыр инде, мескенкәй. Мине яратканлыгын тоя, күрә идем мин аның. Соңгы китүемдә елап калды, күз яшьләре күз алдымда...

Ул көнне күрәзәче әйткәч тә, күңелем тагын бер кат актарылып чыкты. Әрнедемме, үкендемме, белмим, әйтә алмыйм.

чыганак: http://intertat.ru/tt

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7415
    7
    66
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4519
    0
    43
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    5279
    0
    40
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    3004
    4
    37
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9836
    7
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 2 декабрь 2022 - 11:24
    Без имени
    Көнләшү гөмерлек чир ул.Көнчел кешенең фантазияседә бик бай.Үзе уйлап чыгарган уйдырмаларына ышанып хатын-кыздан көнләшеп яшиләр алар.Минем баштан үтте инде,әледә үтә.Инде яшедә бара бит.
    Үтмә, гомер, заяга!
  • 2 декабрь 2022 - 13:15
    Без имени
    Шулай кылына башлаганнар иде..мин просто алар Килер алдыннан ойдэн баламны ала идем Дэ чыгып ыза идем .. берседэ каршы очрадылар ..типо не знакомые люди уздымда киттем дэшмэдемдэ
    Иремнең туганнары...
  • 2 декабрь 2022 - 19:55
    Без имени
    Елый елый укыдым әби белән бабай өчен шатландым гел шулай кешеләр бер берсен тапсыннар иде
    Әти өйләнә
  • 2 декабрь 2022 - 22:58
    Без имени
    Мин тормыш кургэн кеше буларак язам.Мондый хэллэрне мин дэ курдем. Кайнанам 5 ел безнен 1 булмэле малосемейкада яшэде безнен белэн. Узебез 4эу(2 бала), ул килэ кыш чыгарга, авылда ягарга утыны юк,газ кермэгэн. Октябрь аенда килэ, апрель азагында кайтып китэ. 60 яше дэ тулмаган"карчык". Кызы да шэхэрдэ 2 булмэле кв.да яши, юк,менэ бездэ ятарга кирэк малай белэн киленне саклап. Хэзер узем дэ шаккатам, ничек тузгэнмендер. Менэ безне энилэр сабыр итегез, тузегез дип устерделэр, аларга каршы бара алмадык. Хэзер булсамы? Малае белэн икесен авылга жибэрер идем, бергэлэп яшэгез дип. Эле энилэренен хэлен белергэ кияулэр,кызлар килэ шунда. Туз дип язган кешелэргэ эйтэсем килэ:узегез яшэп карадыгызмы шулай,туздегезме? Аны эйтуе жинел туз дип. Менэ шул тузгэнгэ курэ, пенсиягэ чыкмас борын чирдэн баш чыкмый. Тузмэ ,сенелем,иренэ ультиматум куй, я туганнарын,я мин диген.Я алар килеп керугэ чыгып кит. 1-2 тапкыр койлэп карасын ,аннан белер.Узе ук не рад будет, урысча эйткэндэ.
    Иремнең туганнары...
  • 2 декабрь 2022 - 22:12
    Без имени
    Эйе. Доньялар узгэрде. Эти-эни дип улеп торган буын картаеп бара. Картайгач ,балалар карар эле , дигэн омет юк дэрэжэсендэ. Барыбыз да ,авырып озак ятарга язмасын, дип телибез аллаха тэгалэдэн. Э балаларнын шундый булып усулэрендэ жэмгыятьне генэ гаеплэп калдыру дорес микэн? Бэлки менэ узебез гаепледер. Аларга булсын, алар интекмэсен диеп устеру узе ук дорес тугел бит. Хезмэт тэрбиясе юк, эхлак тэрбиясе дигэн тошенчэ, гомумэн дэ, онытылды. Уйланырлык хэллэр бу...
    Без бернәрсә тиеш түгел
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда