Ничек балага узмаска?

Шәфкать туташы ятагыма кадәр озатып, бозны эчемә куеп ук чыгып китте. Ул ишекне ябуга, одеялымны тартып китердем дә, битемне томаладым. Тамактагы төерне ничек тә тизрәк йотып җибәрергә, күзләремә мөлдерәп тулган яшьне хатыннарга күрсәтмәскә кирәк иде. Сизмиләрме соң?
— Әллә елыйсың? Шулай каты авырттымы?
— Туңдым, шуңа ябынып яттым, — дигән булдым. Тәнем авыртамы, әллә җаным күбрәк әрниме?

Соңгы ике атнада ниләр кичергәнемне Ходай да, үзем генә беләм. Буйга уздыммы әллә, дигән уй аяз көнне яшен суккандай итте.  Икенче бала? Билгеле, кирәкми. Әлегә мин бу вакыйгага физик яктан да, аннан бигрәк, рухи яктан да әзер түгелмен. Кеше: “Берсе янында икенчесе үсә”, — дигән була да ул. Башкалар өчен җавап бирә алмыйм, теләсәләр, рәттән өчне тапсыннар, ә миннән булмый.

УЗИдан күренеп, әле мини абортка өлгерә алганымны белгәнче, йокламадым да бугай. Тегесенә, зурысына барудан котым очып куркам мин. Күргән нәрсәм булмаса да, укыганым, ишеткәнем бар. Карынымдагы баланы кисәк-кисәк тунатып алырга йөрәгем җитмәс кебек тоелды. Көлсәгез, көләрсез, әмма аның кычкыруын ишетермен дигән уйдан котыла алмадым. Авыртуына да түзәрсең, хатыннар, әнә, бик кимсетәләр анда, дип сөйлиләр. Өстеңә нинди генә сүз әйтмиләр, диләр. Ыңгырашсаң “артист” буласың икән. Монысы әле иң йомшагы. “Ирең белән ятканда рәхәт булган бит”, “Анда җәелмәскә идең”... Таган әллә ниләр, әллә нәрсәләр. Әйтерсең, үзләре роботлар, җаннары да, тәннәре дә юк.

Мин барган поликлиникада мини аборт кына ясыйлар. Кызганычка каршы, төгәл адресларын күрсәтә алмыйм. Биредә хәзер абортка 18 яшькәчә булган хатын-кызларны гына кабул итәләр. Поликлиника башка юнәлештә эшли, ул ханымнарга теләмәгән йөклелектән ничек котылырга икәнен түгел, ә аны булдырмау юлларын өйрәтә.
Алга китеп булса да әйтим, мин монда бер генә битәрләү сүзе дә ишетмәдем. Танышларым аша кергәнгә генә түгел, һәммә кешегә мөнәсәбәтләре шундый аларның.
Операция бүлмәсенә кергәч, куркып, югалып калуымны күреп, врач аркамнан кагып, мине тынычландырды. Шәфкать туташы операция буена күзен минем йөздән алмады, үзе гел елмайды. Соңыннан, әйткәнемчә, бүлмәгә кадәр озатып куйды. Аннан, һәр ун минут саен врач кереп хәлебезне белешеп торды.
Әйе, теләмәгән йөклелектән мин әнә шулай, чагыштырмача җиңел котылдым. Тик менә...
Уйланганыгыз бармы, безнең илдә аборт һәрбер хатын кичерергә тиешле котылгысыз нәрсә кебек бит ул. Теләмәгән йөклелектән котылуның күпләр башка юлын белми дә бугай. Авылны әйтмим дә, әле шәһәрдә шулай.
Чит илдә, хатын-кыз бала табу йортыннан чыгуга, гинеколог аның янына: "Хәзер ничек сакланырга уйлыйсыз?” — дип килеп җитә икән. Өемә үк килүләренә өметләнмим инде анысы. Мөрәҗәгать иткәч, кешечә кабул итсәләр икән, дим. Паспортың булса, билгеле. Инде бирегә 5-10 ел йөрсәң дә, әгәр һәр килүендә янында паспортың булмаса, регистратурада синең белән сөйләшеп тормыйлар, бернинди врач та сине кабул итми.

Абортка керергә анализ биргәндә, берочтан гинеколог белән киңәшеп китәрмен, дигән идем, ул ни дияр, бәлки, миңа спираль куйдырырга кирәктер? Килеп керүгә: "Нигә уздың?” — диде дә, сөйләшергә дигән теләгемне сүндерде. Киңәше дә шушы соравы кебек үк мәгънәсез булмас дисезме?

Язып бетерә алмыйм, фикерләрем таркау... Елыйм...

Айгөл. Казан.

 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7174
    7
    65
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4465
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2939
    4
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9619
    6
    35
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4802
    0
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда