​Әле ярый син бар, әни...

Минем сезгә иң якын ке­шем — әнием турында яза­сым килә.
Язмыш аны төрлечә сына­ган: беренче иреннән туган кечкенә кызын ияртеп, әти­емнең дүрт баласына әни бу­лып килгән; биш бала янына абый белән мин туганбыз; аның өстенә әтинең апасы го­мер буе безнең белән яшәде.
Әти белән әни бик матур тормыш иттеләр. Зур йорт, каралты-кура җиткерделәр. Безнең җидебезне дә җил- яңгыр тидерми үстерделәр,
укыттылар, кеше иттеләр. Гомер буе без дип яшәделәр алар. Тик бу дөнья бәхет- шатлыктан гына тормый икән...
1988 елның май аенда мине йөк машинасы бәрдер­де. Бик авыр хәлдә район хастаханәсенә салдылар. Гомеремне саклап калу өчен табиблар белән бергә әни­ем дә көрәште. Аңыма килеп, күзләремне ачуга, иң берен­че аны күрдем. Йокысыз төн­нәр, авыр көннәрне үткәреп, мине аякка әнием бастырды. Ул чакта миңа 16 яшь тулма­ган иде әле. Тәнем белән бергә җаным да гарипләнгән иде минем. Өметләрем өзел­гән, киләчәк тормышым юк кебек. Шул вакытта әнинең сүзләре, киңәшләре миңа яшәргә көч бирде, киләчәккә өмет уятты.
Укуны бетереп, бераз эшләгәч, мин кияүгә чыктым. Әти-әниләрне, туганнарны сөендереп, зур шатлыгыбыз булып улыбыз туды. Булганы­на шөкер итеп, матур гына яшәп киттек. Балаңның бә­хетле икәнен күрү ата-ана өчен иң зур сөенечтер ул, мөгаен.
Безнең өчен куанып яшәп яткан җиреннән әтиебез кинәт гүр иясе булды. Бу югалтуны бик авыр кичердек. Әни генә һаман да сабыр булып кала белде, сынмады, сыгылмады.
Ләкин тормыш әни белән миңа кабат зур сынау әзер­ләгән булып чыкты. Зур өметләр белән көткән икен­че балабыз йөрәк авырулы булып туды һәм бу якты дөньяда уналты гына көн яшәп калды. Яшьлегемдә ал­ган җәрәхәтләр аркасында улларымның икесен дә ярып алганнар иде. Авыр минутла­рымда ниләр кичерүемне язып аңлатып булмас... Улым белән бергә мәңгелеккә ки­тәсем, онытыласым килде. Тормыш тукталган кебек бул­ды... Шул чагында әниемнең: “Кызым, үзеңне сакла, син ялгыз түгел, янәшәңдә менә мин дә бар әле”, - дигән сүзләре мине кабат чынбар­лыкка кайтарды.
Гади, сабыр, олы җанлы әниемә исәнлек кенә телим, кайгы-хәсрәт күрмичә озак яшәсен иде.

Гөлназ ХӨСНЕТДИНОВА. Мөслим районы, Олы Чакмак авылы.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 21 гыйнвар 2021 - 11:24
    Без имени
    18 гыйнвар 2021 - 19:50 язган кешегә фикер әйтәсем килә. Белеп торыгыз, бөтен кеше бертөсле язмый, бу - беренчедән булса, икенчедән, сез әдәбият белгече, тел белгече, галим-тәнкыйтьчеме әллә? "Алсу күзлек" авторы - үзешчән. Шулай булса да кемнәрдер аны яратып укый икән, бу яхшы - язсын.
    Алсу күзлек
  • 21 гыйнвар 2021 - 11:19
    Без имени
    Чиста, пакь хатынга яла ягу - зинада гаепләү - олы гөнаһ. Аллаһ Тәгалә кичерми ирнең бу олы гөнаһасын - яла ягуын, сезне пычратуын нахактан яла ягуын. Әгәр дә ки ул сездән гафу үтенмәсә һәм сез аны бәхилләмәсәгез ул бит тәмугта кала мәңге. Мәңгелек Җәһәннәмгә төшүдән курыкмый микәнни? Бу хакта Коръәндә аять бар - бу точно. Ләкин кайсы сүрәдә икәнен оныттым. Менә шулай инде ул динсез яшәү үз хатынына, кыз булган көенчә бәла тага бит. "ПАКь хатынга яла ягу турында ничек әйтелгән Аллаһның Коръәнендә?" - дип укымышлы имамнан сорагыз әле. Аңлатып бирер, ин шәә Аллаһ. Ә күңелегезгә кергән теге начар уй - шәйтан вәсвәсәсе ул. Берүк сакланыгыз андый гөнаһтан.
    Ирем гомер буе, «кыз түгел идең», диде
  • 21 гыйнвар 2021 - 11:14
    Без имени
    Сенлем анлыйм хэленне бик авыр андый гонахсыз сузне ишетуе. Мин ирем белэн 33 ел яшэдем. Кыз булып кияугэ чыктым, 2 малай алып квйттык. Бик матур яшэдек, ул мине ормэгэн жиргэдэ утыртмады, бер кырын суз ишетмэдем, ожмахта яшэгэн мен икэн дип искэ алам, сагынам. Ул хэзер исэн тугел, бакыйлыкка кучте. Э азакы 3 елнында ул да мина кеше белэн йорисен диде кече малай минеке тугел дип тенкэмэ тиде. Эчмэгэн ирем эчэ башлады. Ходай дан сабырлык сорап яшэдем, и яшим. Ходай сабырлык, исэнлек бирсен сина. Балаларыннын кадер хормэтен куреп яшэргэ язсын. Язмыштан узмыш юк.
    Ирем гомер буе, «кыз түгел идең», диде
  • 21 гыйнвар 2021 - 22:45
    Без имени
    Дөньяда кеше бер генә мәртәбә яши. Балаларың үскән. Үзеңне мыскыл иттереп яшәмә, мөмкинлегең булса, аерыл. Балаларыңа аңлат. Тик хыянәт итмә. Үзеңә кыен булачак.
    Ирем гомер буе, «кыз түгел идең», диде
  • 21 гыйнвар 2021 - 22:59
    Без имени
    Узем дэ нэкъ сезнен кебек кияугэ чыктым, горур булдым, бик яраткан кешемэ ачу итеп чыктым, кеше сузен тынлады дип. Туйдан сон уянган кебек булдым, нишлэдем?! Бер убешмэгэн кешегэ чык эле. Ул вакытта аерылу оят, балага да уздым, саклана белмибез бит. Мине ярамыйсын, башка кешен бар дип, эшэке сузлэр бик озак ишеттем, хэзер генэ уйлыйм, мин яратмыйча яшэп, иремне дэ бэхетсез иткэнмендер дип. Хэзер олыгайдык, яраткан кешем 20 ел юк инде, иремэ дэ хыянэт итмэдем. Ике кызым, оныгымны яратам, балалар белэн соенеп яшим. Кинэшем шул, телэсэ кем белэн жанынны пычыратма, чиста булып кал, яшьлек узды инде, балалар белэн куанып яшик. Сабырлык бирсен ходай.
    Ирем гомер буе, «кыз түгел идең», диде
Реклама
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...