Газаплы очрашу


Ир телефонын актару түбәнлек булса да, бу адымга бардым, чөнки ул ял көннәрендә сәбәп табып өйдән чыгып китә башлады. Әле айфоны бары тик аның бармак очларын куйгач кына ачыла. Көнләшү хисе белән яна башлаган хатын-кыз нишләмәс?!  Аның ныклап йоклап киткәнен көттем дә, телефонын алып, бармак очын махсус кнопкага бастырдым. Телефон экраны ачылды. Шикләнүләрем дөрес булды. Сөяркәсеннән килгән смсларны укып чыгуга, иремне төрткәләп уятып, зур низаг чыгардым. Таң атканын да көтмичә, өйдән чыгып китте. Әмма киткәндә әйткән сүзләре йөрәгемне ярды: «Синең белән яшәү күңелсез. Сиңа өйдән башка берни кирәкми. Палатка алып походка барырга, балыкка йөрергә теләмисең, уйламаганда өйдән җыенып чыгып китү синең белән мөмкин түгел. Сиңа бары тик уңайлылык кына кирәк. Тормыш алай кызык түгел ул. Уңайлы фатирда картайгач та яшәп була. Ә минем яшәп каласым, күңел ачасым килә», – диде. Әйе, ирем хаклы, мин, чынлап та – өй җанлы кеше. Гаилә ул минем өчен җылы мөнәсәбәтләр, уңайлы йорт, тыныч тормыш. Баксаң, эмоциональ дә түгел икәнмен, минем белән тормыш та бертөрле соры икән...


Бәлки мин үземә туры килгән ирне сайламаганмындыр. Ул актив, бар кешене үзенә каратып тота, һәр вакыйганы бәйрәмгә әйләндерә. Әмма тормышта һәр көн бәйрәм була алмый бит. Кияүгә чыкканда үзгәрер дип уйлаган идем. Ул да мине үзгәрер дип өметләнгәндер. Әмма мин – аның бәйрәмнәрен, ул минем тыныч тормышны кабул итә алмадык. Үзе кебек үк бәйрәм яратучы кыз тапкан булып чыкты. 


Аерылуны авыр кичердем. Өч көн буе эшкә дә бармыйча елап яттым. Әмма акчасыз яшәп булмый. Дүртенче көнгә эшкә барырга кирәк дигән уй белән уяндым. Эшкә җыенып чыгып китүем – зур җиңүем булды. Тормыш дәвам итә башлады. Әлбәттә, иремне искә алган саен күземә яшь тыгылды. Әмма тирә-яктагыларга сиздермәскә тырыштым. Ә аның өйләнүен, һаман да күңел ачарга яратуын ишетеп яшәдем. 


Беркөнне эштән кайтканда кибеткә кереп, кичке ашка кирәкле азык-төлек җыйдым. Касса янында акча карточкамның эшләмәве билгеле булды. Куллану вакыты чыккан икән. Акча картасы белән генә түләп өйрәнгәнгәме, кесәмдә бөтенләй акча юк иде. «Мин түли алмыйм, гафу итегез», – дидем сатучыга. «Күпме кирәк? Хәзер үзем түлим» дигән тавышка, артыма борылып карадым. Минем артта бер егет елмаеп басып тора иде. «Карта эшләми дип, йоклар алдыннан кефир эчми кала алмый бит инде бу матур кыз», – диде ул. Минем өчен түләде дә, азык-төлек тулы пакетны кулыма тоттырды. Рәхмәтемне әйтеп читкә китеп бастым. Уем аның телефон номерын алып калу иде. Әҗәтне кайтарырга кирәк бит. Яныма килеп баскан егет белән шунда ук таныштык. Әнвәр телефон номерын әйткәннән соң, мине илтеп куярга тәкъдим ясады. Өем әллә ни ерак булмаса да, ризалаштым. Ул бик кызык әңгәмәдәш булып чыкты. Ягымлы, чибәр бу егет саубуллашып кереп киткәч тә уемнан чыкмады. Икенче көнне ул мине кафега чакырды. Без очраша башладык. Миңа аның белән кызык иде. Аңа гашыйк булганымны аңладым. Ул да һәрвакыт очрашуга чакырды, күрешмәгәндә кич буе смс язды. 


Бер очрашуда без паркка киттек. Шунда йөргәндә элекке иремнең хатыны белән безгә таба килүен күрдем. Ул да мине күрде. Безнең күзләр очрашты. Ул миңа шундый итеп карады, тәнемнән ток узгандай булды. Егетемә берни дә сиздермәдем, әмма иремнең карашы кич буе уемнан чыкмады. 


 Икенче көнне ирем минем эшкә килеп керде. Ул эше турында сөйли башлады. Бу әңгәмәнең мәгънәсез икәнен аңласам да, аны тыңлап басып тордым. Кисәк ул миңа якын килде дә, сагынуын әйтте. Кочаклап алды. Аптыраудан бер сүз әйтми, катып калдым. Үбәргә дип иелә башлавын сизеп, тын алырга да куркып басып тордым. Бәхетемә, ишектән коллегаларым килеп чыкты, без гаепле кешеләр кебек тиз генә бер-беребездән читкә тайпылдык. Ул сөйләшүне соңрак дәвам итәрбез дип китеп барды. Кичне егетем янында уздырсам да, ирем уемнан чыкмады. Аның сулыш алуы колагымда яңгырап торды. Мине кочаклап алуын, үбәргә дип иелүен кат-кат исемә төшердем. Нигәдер шуларны искә алганда рәхәт булып китә иде. Икенче көнне эшемә зур букет китерделәр. Ул элекке иремнән иде. Тагын берничә көннән ул миңа шалтыратты да эшем янындагы кафега әбәткә чакырды. Аңа каршы тора алмадым. Дөрес эшләмәгәнемне белсәм дә, кафега киттем, эчемдә шатлык өере иде. Әбәттән эшкә соңга калып килдем. Чөнки кафедан соң аның өенә бардык. Назларыннан чын мәгънәсендә исердем. Ул минутта алган хисләремне ике ел яшәп тә кичермәгән идем. 


Кичен егетем белән очрашкач, аны гел ирем белән чагыштырып утырганымны аңладым. Аның карашы да ул хәтле ягымлы түгел икән, сөйләгән мәзәкләре дә кызыксыз... 
Ирем белән качып очраша башладык. Аның хатыны, минем егетем бар югыйсә. Әмма бу очрашулар шундый татлы иде. Элекке иремә киредән гашыйк булдым. Аны сагынганмын икән. Әмма ул миңа киредән кушылу турында берни дә әйтми. Бу хакта сүз дә тишми. Аңа качып очрашу ошый бугай. Ә мин ике ут арасында. Йөргән егетем тәкъдим ясады. Буталып беткәнемне аңлыйм, әмма элекке ирем белән качып кына очрашуга йөрим. Ә егетем миннән җавап көтә...                                                                                                                                                                               Рания.
                                     
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (10)
Cимвол калды:
  • 30 сентябрь 2022 - 09:42
    Без имени
    Бер конне Ирегез егетегезгэ узе сойлэп бирэчэк сезнен кем икэнегезне. Ох ялгышасыз. Иргэ ышанма иделгэ таянма, тем более аерылганга
  • 5 май 2022 - 19:10
    Без имени
    Икенсе бисә бн ятканнан соң жирэнми шуның бн ятырға??? Кит. Җирәнгеч.
  • 22 март 2022 - 17:14
    Без имени
    Бер кыркан итмәк ,кире йәбешмәй
  • 17 март 2022 - 11:17
    Без имени
    Тиле мәллә бу хатын?!
  • 26 февраль 2022 - 15:04
    Без имени
    Бу ирне тизрэк ташла . Ул бит сина кире кайтмаган . Башынны зшлзт .
  • 25 февраль 2022 - 13:56
    Без имени
    Ай балакай, ышанма иреңә!!! Менә егетең белән аерыр да, килми башлар...
  • 7 ноябрь 2021 - 13:30
    Без имени
    Башынны эшлэт ,ул бит сине теге егеттэн генэ аерырга тели .
  • 5 ноябрь 2021 - 11:09
    Без имени
    Эт беленне узе дэ ашамый, кешегэ дэ бирми. Сезне башка берэу белэн кургэч, ирлек горурлыгы кузгалган. Ирегез белэн сезнен килэчэгегез юк бит инде, узе телэгэнне сайлаган. Эгэр у егетне ташласан, ирен шунда ук юкка чыгачак. Уткэннэргэ нокта куеп, барысын да яна баштан башларга кирэктер... Егетегез белэн...
  • 4 ноябрь 2021 - 20:55
    Без имени
    Кабаттан ирегезгэ ышанып хаталанасыз, минемчэ. Урыслар эйтмешли, дважды в одну реку не входят.
  • 3 ноябрь 2021 - 20:12
    Без имени
    Тач исәр син кызыкай! Ирең синең бәхетле булуыңан курка, көнли. Ташла тизрәк кабахәтне! Егетеңне югалтасың...(((
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7244
    7
    66
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4485
    0
    43
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4932
    0
    37
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2957
    4
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9680
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда