Бәлкем, соңгы күрешүдер...

Ул әле эштән кайтып кына кергән иде. Азык-төлек белән шыплап тулган сумкасын кухняга кертеп куярга да өлгермәде, телефон шалтырады. Алыргамы, алмаскамы дип, бер мәл уйланып торды да, телефонына үрелде. Һаман да шул бер сүздер инде... Нигә шалтырата ул? Ни әйтәсе килә? 

– Йә, аяктан егарлык тагын нинди сүзең бар? – диде Миләүшә, шаярта башлап. 

Трубканың теге башындагы таныш тавыш, гадәттәгечә: «Бу мин әле, – диде дә, – кил, мин улымда кунакта. Бәлкем, бу соңгы күрешү булыр...» – дип, телефонын сүндереп куйды. 

– Исәнмесез-саумысез, – дип, үзалдына сөйләнә башлады Миләүшә, ни дип сиңа барып йөрим инде мин. Гомер буе сәер кеше булды бу Рәмис. Әйе, алар сыйныфташлар. Ләкин аларның һәркайсының хәзер үз тормышы, үз гаиләсе, балалары... Әнә ире дә яратмый аның бертуктаусыз шалтыратып торуын. «Нишләп сиңа гына шалтырата ул?» – ди. Ә ул каян белсен, ул да белми. Якын итәдер, мәктәп еллары, яшьлек еллары... 

Рәмис авылда яши. Ул шәһәргә балалары янына әледән-әле кунакка килә. Килгән саен әнә шулай бер шалтыратып ала. Бер мәртәбә әле ресторанга да чакырды. Барды Миләүшә. Ә нәрсә булган, сөйләшеп утырдылар. Гәрчә сыйныфташы: «Мәктәп елларын искә төшерербез», – дип чакырса да, очрашкач, яшьнәп үтеп киткән ул елларны исенә дә кертеп карамады. Зур кара күзләрен нәкъ малай чагындагыча «Миләш»кә текәп, тораташ катып калды. Аның аз сүзле булуын белгәнгә, хатын үзе сөйләде, эше, балалары, ире турында. 

        – Хәтерлисеңме, чыгарылыш кичәсендә кулымнан тотып алгач, мин сиңа берне чәпегән идем?» 

        – Хәтерлим, – диде ир. Ул уңайсызланып китте. Куе чал чәчләрен артка сыпырып куйды. – Әйе, син күп сорап тормый идең... 

– Әйтсәң әйт инде, әйтмәсәң юк... – диде Миләүшә, ачуы чыга башлап. Син бит мине нәрсәдер әйтергә чакырдың. Рәмис дәшми генә аңа карап торды. «Җебегән, – дип уйлады хатын, – һаман да шул бер җебегән». 

Ләкин Рәмис «җебегән» түгел иде. Ул да Миләүшә сыман югары уку йортын тәмамлады. Хәзер ул чит илләр белән эш итә торган зур эшмәкәр. Читтән караганда, аны танымассың да. Эшлекле, тәвәккәл, сүзен дә кистереп әйтә белә. Ә менә Миләүшәне күрдеме, югала да кала... Әйтәсе сүзен дә оныта. Дөресрәге, әйтергә кыймый, кыенсына Миләүшәдән. 

– Арыдым әле, эш күп, – дип зарланган Миләүшәгә: «Мин сине беркайда да эшләтмәс идем. Ханбикә булып, өемдә генә утырыр идең», – дигәне бар анысы. Бик гаҗәпләнгән иде шул чагында Миләүшә. Аның бит инде ханбикәсе бар. Ул аны гел мактап, яратып сөйли. Ни җитми икән аңа?! 

...Миләүшә янә Рәмиснең номерын җыйды. «Бәлкем, соңгы күрешү булыр». Ник шулай диде ул? Әмма телефон сүндереп куелган иде. 

Хатын бу сәер сөйләшүне оныткан да булыр иде. Көннәрдән бер көнне ул почта ящигыннан аның исеменә язган конверт тартып чыгарды. Аны ачып, хатны укый башлады. Дөресрәге, хат та түгел иде ул, кәгазь битенә зур хәрефләр белән язылган бер генә җөмлә: «Мин сине гомер буе яраттым». 

Ул ашыга-кабалана телефонын тартып чыгарды. Трубканы бу юлы улы алды. «Әтинең кичә җидесен үткәрдек. Кем сорый?» – диде. 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (3)
Cимвол калды:
  • 22 май 2020 - 15:35
    Без имени
    Мин чакырдым син килмэден. Син чакырдын элгермэдем. Тар гурлэргэ инде жэсэден. Гомерем буе сине сагынып бу тормышта. Сине генэ сэеп яшэдем!
  • 22 май 2020 - 08:29
    Без имени
    Нинди үкенечле хәл... Ә бит бу хәл тормыштан алынган һәм күп андыйлар! Гомерләр бит бер генә, нигә шулай яшибез икән?!
  • 31 июль 2021 - 05:35
    Без имени
    Гомеркәйләр бирәк кыска. - Бер саплам җеп шикелле. Озын тоелган гомерләр Өч атлауда үтелде.
Хәзер укыйлар
  • Үги әнкәйнең җылы йөрәге «...Үги ананың бик әйбәтләре була. Гадәттә, алар турында гел яман сөйлиләр, ләкин алар турында юньле сүзне күбрәк сөйләргә кирәк. Чит канга ана булырга тырыша бит ул. Мәҗбүри яратып булмый бит. Ә ул рольгә кереп «уйнарга» тиеш. Бала исә рольгә керми, «уйнамый». Ике артистның берсе уйнап, икенчесе уйнамаса, спектакль туа алмый. Үги аналы гаиләдә әнә шуңа күрә җылы, уңай тормыш коруы бик кыен. Үги аналарны кызганырга, ихтирам итәргә кирәк...» Мөхәммәт Мәһдиев «Мәңгелек яз» әсәрендә үги әниләр турында әнә шундый уйлануларын язып калдырган. Үги тормышны үз башына төшкәннәр генә аңлыйдыр, мөгаен. Үги ананың да, үги баланың да үз хәле... Әмма гомер уртасына җиткән ир балачагын искә алганда «Үги әниләргә һәйкәл куярга кирәк», – ди икән, димәк, барлык үги әниләр дә, халык телендәге кебек, явыз түгелләр. Чит балаларны карап үстерә икән, димәк, алар олы йөрәкле... Үги әни белән үскән Татарстанның халык артисты Җәвит ШАКИРОВ үзе сөйләсен әле...
    9212
    10
    113
  • Бәхетле булырга хакым бар!  Мин кияүгә 25 яшемдә чыктым. Яратып чыктым...
    9262
    8
    77
  • Өч кенә көнгә... – Кирәкми. Кешечә түгел бу. Шалтыратмагыз. Өметләнеп көткәнче, алдан ук барысын да аңласын. Башка бер сүз дә әйтмичә, нянечка балалар янына кереп китте. Ишек тавышы йөрәкне сызып үткән кебек булды. Бар да тынып калды. 
    4998
    4
    58
  • Көтеп алынган бәхет Әллә күзенә күренәме, сискәнеп китте Гөлгенә. Каршысында пәйда булган Гамилне күргәч, ни уйларга да белмәде, чөнки бу  очрашу көтмәгәндә, кинәт булды. Унсигез еллап гомер үтсә дә, шундук  таныды  аны: шул ук озын буй, киң җилкә, серле караш, тик куе кара чәчләренең чигә тирәләренә ак бәс яткан. Күзләрендә ниндидер сагышмы, назмы...
    3467
    0
    37
  • Сөеп, сөелеп яшисем килә-2 «Таһирә өстеннән жалу язганнар» дигән хәбәр авылда таралганга да бер айга якын вакыт үтте. Тегеләй дә, болай да дип тикшергәннән соң: «Фактлар ачыкланмады», дигән.
    6216
    2
    26
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан