Бәхетсез җан

Аны кызу җәй аенда кайтардылар. Зур гына ябык машина авыл урамы буйлап килде дә, капкалары матур итеп буялган өй янына килеп туктады. Аннан хәрби кием кигән өч кеше төште. Берсен култыклап алды­лар да, капканы ачып җибәр­деләр. Тик өй ишеген ачарга өлгерә алмадылар, каршыларына җиңел гәүдәле, кызыл алъяпкычлы бер хатын атылып чыкты. Ул: “Улым, улым’, - дип, уртадагы хәрби кешене килеп кочаклады.
Әйе, бу ананың улы Марат иде. Егет әнисенең иңбашларына кулларын куеп: “Әни, мин авыр­дым’, - диде. Озатып килгән хәрбиләр ашыга-ашыга саубул­лашып чыгып та киттеләр. Ма­ратның йөзе ап-ак, үзе бик ябык, бетерешкән иде.
Ана улының кайтканына сөенеп, тиз генә табын әзерләде, ашатты, эчертте. Марат бик аз сөйләде, сорауларга җавап бирмичә, эндәшмичәрәк утырды. Ә ананың үзәге өзелде.
-И, улым минем, биктә ябык­кансың, кайсы җирләрең авырта соң? - дип кат-кат сорады.
- Әни, минем тәнем авырт­мый, җаным авырта, - диде улы, ниһаять.
Бу сүзләр анага бик ерактан ишетелгән кебек булды. Бор­чылуын күрсәтмәскә тырышып:
- Алла теләсә, терелерсең, - дип улын юатты.
Марат та тынычланып кит­кәндәй булды. Мендәргә таянып йокымсырап алды. Ләкин бу озакка бармады, урыныннан сикереп торды да, бүлмә буйлап йөренгәли башлады. Яңаклары буйлап тир ага, күзләре зур булып ачылган. Үзе авыр итеп еш-еш сулый. Ул бая өйгә кергәндәге кебек түгел иде инде. Йөзендә - курку, күзләрендә шом. Нидер әйтергә тели, тик телен әйлән­дерә алмый. Бераздан ул инде үзенең туган өендә икәнен дә белми, әнисен дә танымый иде. Ана баласын тынычландырырга тотынды, кулларыннан тотты, кочаклап алды. Ә Мараты һаман: ‘Кит-кит, әйдә, китик’, - дигән сүзләрне кабатлады. Өстенә кигән киемнәрен салып, күлмәген ертып җибәрде.
Бу хәлне күреп, күршеләре тиз генә шәфкать туташын чакырып китерделәр, машина табып район шифаханәсенә озаттылар.
Бер айдан соң Марат шифа­ханәдән үз аягы белән кайтты. Аның хәле әйбәт, үзе дә матурланган, элекке, хәрби хез­мәткә киткәнче булган вакытына ошап калган иде. Җилкәләре киң, куллары көчле, күзләре ягымлы, җылы итеп карыйлар. Нәсимә апаның да йортына нур, ямь кайтты. Анда көлгән, сөйләшкән тавышлар ишетелеп торды.
Кичләрен Марат клубка чыга башлады, яшьләр тирәсенә елышты. Ә яшьләр арасында аның саргылт чәчле, зәңгәр күзле, очып китәргә торган күбәләктәй сөйгән кызы Гөлнур да бар. Я, Ходай, ничек ярата ул аны?! Бөтен дөньяның матур­ларын җыеп китерсәң дә аның Гөлнурына җитмәс. Тавышы да йомшак, күгәрчен кебек гөрли.
Марат инде эш турында хыяллана башлады. Үзе зур бәхет бит ул туган авылыңда, туганнарың янында эшләп йөрү! Аның һөнәре дә әйбәт: шофер- тракторчы.
Ләкин бу куанычлар, зур өметләр озакка бармады. Марат тагы бик каты авырып китте. Аны Казанга алып киттеләр. Бу хәл шулай берничә мәртәбә ка­батланды. Ә Гөлнур барыбер өметен өзмәде, егете артыннан больницага йөрде, табиблар белән сөйләште, киңәште. Ул Маратының терелүенә ышана иде. Шулай булмыйча, яшь, матур чаклары ич әле аларның. Чәчәк кебек яңа гына үсеп җиткән чаклары.
Марат ничек кенә акылын җуйган чакларда да кешегә тими иде, ләкин соңгы вакытта ара-тирә әнисенә бәйпәнгәли башлады.
Ни булган иде соң бу чибәр егеткә? Ни өчен егерме яшендә исәнлеге беткән? Кем гаепле? Хәрби хезмәткә киткәнче бер мәртәбә дә авырып карамаган егет белән ниләр булган соң? Моны үзе генә белә Марат. Ләкин сөйләргә яратмый. Шулай да, әнисе елап-елап ялваргач, ул кыска гына итеп әйтеп салды: ‘Кыйнадылар мине, әни, ике иптәшемне кыйнап үтерделәр, корсакларын ярып алма ту­тырдылар...’
Маратны бүген тагын Казан­нан алып кайттылар. Ябыккан, күзләре ялкынсынып тора. Элек тә шифаханәдән бик сагынып кайта иде. Үзен авылга түгел, ә җәннәткә кайткан кебек хис итә иде. Бу юлы да кайтып керү белән әнисенең ике кулын тотып: ‘Әнием, кичер мине, яңадан мин сине рәнҗетмәм. Мине карап үзең дә авырыйсың бит инде’, - диде. Ул арада Гөлнур да йөгереп ки­леп җитте, өстәл тутырып чә­чәкләр куйды. Сөйгәнен күрүгә Маратның күзләрен яшь каплады...
Марат иртәгесен әнисенә яңа­дан шифаханәгә бервакытта да бармаячагын белдерде. Әнисе сөенде, Маратым терелгән икән, дип уйлады. Шул куанычтан кибеткә чыгып китте, улын тәмле ризыклар белән сыйлыйсы килде.
...Ана Маратның үле гәүдәсенә кайтып керде. Ул асылынган иде- бәхетсез җанның гомере шулай өзелде. Гөлнур китергән чәчәкләр дә шиңгән иде инде.

Габидә ХӘЙРЕТДИНОВА, Баулы районы.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Юлдаш Бүген – 2 гыйнвар. Алиянең генә туган шәһәрен инде өч ел күргәне юк. Күңел ярасы өч ел буе төзәлмәде... Төне буе елап чыкканнан соң кисәк кенә җыенды да, өч ел элек Мәскәүгә чыгып китте ул...
    7925
    1
    76
  • Яңа ел төне сере – Сәлам! Тагын бер ел үтеп китте. Очрашу төне җитте...  Телефон экранында көтелгән һәм таныш сүзләрне күрүгә Ләйлә  елмаеп куйды. Онытмаган! Быел да үзе беренче яза... Яңа ел төнен каршы алганда нәкъ төнге өчтә... Менә инде унынчы ел шулай...
    8967
    2
    66
  • Тапкыр малай Әнисе тиз генә кайтмады. Ул, гомумән, кайтмады. Хәбәре дә юк, үзе дә. «Суга төшкәндәй югалды», – дип пошынып, елап-сыктап йөрде Фатиха апа. Әтисен госпитальдән кабат фронтка җибәргәннәр. «Хәдичә килеп җитә алмады», – дигән ул хатында. Ризык төягән Хәдичә, мөгаен, ач гидайлар кулыннан кичкәндер дигән уйда тукталдылар. 
    6079
    3
    58
  • Хат язучы Көтелмәгән хат Айдарның бөтен күңелен актарып ташлады. Кайтасы көнен минутлап санап көтә солдат. 
    4379
    0
    50
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 28 гыйнвар 2022 - 07:57
    Без имени
    Русчалап.Безумно люблю дигән шул була инде.Шулай тиеш диеп үскән инде ул эгоист булып.Бүген иртәгә ата анасы булмаса нишләр ул Ринат дигән әфәнде! Бер пример языйм әле.Улыбыз өйләнгәч первый взнос бирдек квартирага.Икенче ел үзебез диңгезгә киттек.Туган тиешле берәү аптырады,түләп тә беттегез мени ипотеканы диеп.Ир әйтте,15 ел мин ялда итмәсәм,ком кебек коелып бетәм бит,ярдәм иттек,хәзер инде үзләре диеп.Аллага шөкер тырышып эшләп улым киленем түләп беттерделәр 7 ел эчендэ.Универда түләп укыттык,әйдә инде дальше сами.....Икенче улыбызга да шулай ук, укыттык,ярдәм иттек квартира алганда...
    Үз сөягем үземә авыр түгел
  • 28 гыйнвар 2022 - 07:42
    Без имени
    Чишмә районы Сафар авылына кунакка кайтып йөри идем.Әңкәйнең икетуган апаларына.Шунда улы әйтте,клубка чыгабыз,минем яннан ерак китмә,бездә урлыйлар кызларны диеп.40 ел элек.Әле ничектер белмим.Башка район егетенә кияүгә чыктым.Бер белмәгән кешегә ярәшеп китүләр,ай һай авырдыр.Ә йөрегән егетенә чыкса бу инде урлау түгел,бу алдан уйланган сценарий гына.
    Минем карт әбиемне дә, әбиемне дә, әниемне дә урлаганнар
  • 26 гыйнвар 2022 - 21:41
    Без имени
    Хэзер куп инде андый гаилэлэр,балалар дип яшэуче,куплэре ипотека тули бит,чынлап та берэр башка эйбер алырга уйласалар,эти-эни узлэре ярдэм кулын суза,булыша алганнарына соенэ-соенэ.
    Үз сөягем үземә авыр түгел
  • 26 гыйнвар 2022 - 22:00
    Без имени
    Безнен аниебез гел шулай пешерер иде коймакны без торганчы мичка ягып тамле ислар боронны кытыклап уята иде . И гомерлар анида юк хазер андый мичта юк ...без исанбез
    Мич коймагы
  • 26 гыйнвар 2022 - 12:46
    Без имени
    Сез балалар кеше булсын дип яшэгэн очен алар шундый эгоистлар. Нишлэптер эчеп йоручелэрнен эти-энисе кадерле була, алар узлэре турында уйлыйлар. Ризалашыгыз, тик узегезнен кайтып керергэ урыныгыз булсын.
    Кызларым каршы булса да, кияүгә чыгаргамы?
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда