Зөлфәт абый… полякча сөйләште

Бүген шагыйрь Зөлфәтнең туган көне. Үзе арабыздан китсә дә, аңа бәйле матур хатирәләр һаман күңелдә.Яраткан  шагыйребезне еш искә алабыз. Андый истәлекләр миндә дә шактый. 

 Студент елларында әле Зөлфәт дигән шагыйрьгә табынып, шигырьләрен ятлап, җырларын отып җырлап йөри идек. Редакциядә эшли башлагач, Зөлфәт абый белән бер бинада, күрше бүлмәләрдә  утырырга да насыйп булды.  80 нче елларда Зөлфәт абый Маликов балалар газетасы «Яшь ленинчы»да эшли иде. Минем «Ялкын» журналында эшли башлаган чаклар.Баш редакторларыбыз ике Роза апа (Роза Хафизова – «Ялкын»да, Роза Туфитуллова – «Яшь ленинчы»да) еш кына кайбер чараларны берләшеп оештыралар иде. Ике басма журналистлары бергәләп командировкаларга да чыгып китәбез, мәктәпләргә барабыз, пионер слетларында катнашабыз. Берчак Зөлфәт абый белән бергәләп (ул компаниядә тагын Мәхмүт Хәсәнов, Разил Вәлиев, Марсель Галиев, Эльс Гаделовлар да бар иде) Казан–Уфа поездына утырып Азнакайга укучылар конференциясенә бардык. Ә берсендә Зөлфәт абый белән кукурузникта Мөслимгә очтык. Мөслим районының Усы, Октябрь, Әмәкәй мәктәпләрендә булып, укучылар үзидарәсе эшчәнлеге турында рейд материалы язган идек. Юлда йөргәндә мин аны бик җайлы, гади, шаян кеше буларак ачтым. Төрле мәзәкләр сөйләп көлдерә, теле юморга искиткеч бай. Җитмәсә, якташ та әле. Аның Сәете безнең Байсарга 25 чакрым чамасы гына. Командировкадан соң һәркайсыбыз үз авылына кайтып киткәне дә истә… 

Җор телле дигәннән…  Зөлфәт абый белән хатыны Фирая апа, берсеннән-берсе шук, тиктормас уллары турында да, аларның гаҗәп кунакчыллыклары хакында да йөремсәк мәзәкләр гел чыга торды. Язучы-журналист халкы аларны кызык итеп сөйли торды. Монда, әлбәттә, Зөлфәт абыйның үзенең дә фантазиягә, төрле әкәмәтләр уйлап чыгарырга маһирлыгы да ярап куйгандыр. Ул шәп артист та иде бит. Ленин булып та сөйләшә, Брежнев булып та… «Чаян» журналының баш редакторы булып та (монысы инде «Чаян»да эшләгән чорлары). «Ялкын» белән «Чаян» – матбугат йортының 9 нчы катында, без – күршеләр. Зөлфәт абый безнең егетләр янына кереп йөри. Төрле кызыклар уйлап чыгарырга да күп сорамыйлар. 

Берсендә үзем дә аларның «тозагына» эләктем. Бик яхшы хәтерлим: 1 нче апрель иде ул, халыкча әйтсәк,  алдау көне ягъни мәсәлән. Ирем Илдар студентлар төркеме җитәкчесе булып Польшага китте. Эштәге хатын-кызлар, Польшада дубленкалар арзан гына диләр, кушып җибәрәсең калган, дип мине ымсындырып, кызыктырып утырды әле. 

Күрше бүлмәдә идем, ашыгып, мине эзләп, Ирек Нигъмәтҗанов килеп керде (аның белән бер бүлмәдә утыра идек, хәзер ул «Гаилә һәм мәктәп» журналында эшли). 

«Йөгер, сине телефонга!..» –  ди. «Кем?» дип соравыма, тагын да кабалана төшеп: «Междугородка бугай. Әллә Илдар абый инде…» – дип күңелгә вәсвәсә салды. 

Атылып килеп тә кердем трубканы да алдым: 

–На проводе – Варшава. Пани Эльмира? – дип сорый үзенчәлекле акцент белән ирләр тавышы. «Да- да», – дим, өнсез калып.   

– Я – по поручению вашего супруга… Пан Эльдар просил спросить… Купить вам дубленку? – димәсенме? Бер мизгел тынсыз калдым бугай. Мөгаен, үземне кәттә дубленкадан дип хис иткәнмендер инде. Ә теге поляк абзый : «Пани Эльмира, купить или не купить?» – дип җавап көтә. 

– Конечно, купить! –дип кычкырам.  

Тик… Туктале… «Хорошо, передам» дигәне никтер полякча түгел, татарчарак яңгырап китте бит! Зөлфәт абый тавышы! Кылт итеп аның күптән түгел Польшага барып кайтуы, бүген 1 нче апрель икәне искә төште, егетләрнең «этлеге» шаккаттырды, зиһендә әллә ниләр чуалды, һәм мин ни еларга, ни көләргә белмичә: «Купить, Зөлфәт абый…» – дип кабатладым. 

 Көлү тавышларыннан  күрше бүлмә урыныннан купкандай булды! 

Менә шундый Зөлфәт абыйны да беләм мин… 

   

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    10114
    5
    129
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    5923
    1
    82
  • 7126
    2
    51
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8144
    1
    46
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 19 сентябрь 2020 - 07:50
    Без имени
    Минем курше авылга к лен булып тошкэн апам нэк шушындый тормыш а гомер кичерде, кайнэсе эгэр балалар га берэр кием алса апам барында мичкэ ата иде дип сойли, бер вакыт малае на бурек алып кайткан идём кулымнан тартып алдыда янып торган мичкэ а ты ди, ике каен сенелсе бар иде эти _энисе урынга калгач пинсэлэрен алдылар, э кайтып та алып китеп тэ карамадылар алар вафат инде хэзер, э апамны хэзер бик авыр чир бэреп екты шулай бер рэхэт курмэде язсан язып бетерэ торган тугел роман язырлык анын тормыш, аллам андый тормыш ны бер кемгэ дэ курсэтмэсен
    Инде минем чират...
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
  • 18 сентябрь 2020 - 14:47
    Без имени
    Шуннан ни булды?
    Яңгыр 
  • 18 сентябрь 2020 - 15:05
    Без имени
    Фото, фото, купме хатирэ саклый. Ойгэ кайткач, экрен генэ фотоальбом алып, карап утырырга яратам. Менэ балачак, менэ усмер чак, менэ мин инде усеп житкэнмен. Бу ваеыт аралыгында ни генэ булмады, ни генэ тормышта алышынмады. Сагынып искэ аласын. Тагын бер кайтыр идем дип эченнэн генэ хыялланасын.
    Фотолар дәвалый? 
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...