Кем төртте?

Ә менә бу вакыйганы миңа бертуган апам сөйләде.
Апа кичке институтта укый торган кызы Гүзәлне көн дә трамвай тукталышында каршы ала иде. Кичке уннар тирәсендә аскы катта янгын чыккан. Эчәргә хирыс күршеләр, күрәсең, тәмәке төпчеге ташлап калдырганнар. Дөбердәтәләр-дөбердәтәләр - ачучы юк. Төтен коридорга сөзелеп чыга башлагач, янгынчылар чакыртканнар. Ишекләрен ватып, дөрләп китәргә өлгермәгән утны сүндереп, матрас, идәннәрне су белән лычкылдатып һәм ватык ишеккә пломба салып, китеп барганнар. Апа, әни кебек, кеше эшенә тыгылып йөрүне сөйми торган кеше,  кем гаепле икәнен тикшерү белән мавыккан күршеләрдән аерылып үзләренә кергәннәр дә, ашап-эчеп йокларга ятканнар.

- Имтиханга барасы булганга Гузәл дә сәгать берләр тирәсендә ятып йоклады, - дип сөйләде апа. - “Таң йокысы татлы була” дип юкка әйтмәгәннәрдер, изелеп йоклап ятабыз. Берзаман кызым торган да балкон ишекләрен ачып йөри. “Әле дүрт тә тулмаган бит, йокла, ник төн ката кеше бимазалап йөрисең?” - дим. “Әнкәй, кемдер мине төртеп уятты, “Торыгыз, янасыз бит! Уят барысын да!” - дигәч, шаккаттым”, - ди. Ут-күз күргән кешемени, куркып калгандыр, шуңа саташа торгандыр дип ачуланып яткырдым. Ярты сәгать уздымы-юкмы, тагын сикереп торган бу. “Йоклама, янып үләсез хәзер!” - дип, кемдер янтыгыма төртә!” - ди бу. Аптырап балконга чыксам исләрем-акылларым китте, икенче каттагы теге бүлмәнең кечкенә тәрәзәчегеннән ургылып төтен чыга. Чынлап та янабыз ләбаса, Ходай шомлыгы. Бишенче ярты булып килә. Йөгереп коридорга чыктым, ишекләрне дөбердәтеп, кыңгыраулар чыңлатып йөрим, беркем уянмый. Чабып урамга чыксам, теге фатирның тәрәзә яңаклары дөрләп яна, утлы кисәү агачлары түшәмгә сикерә. Янгын икенче катта. Без дүртенче катта яшибез. Ярый да үзем урамда, өйдә балалар йоклап ята бит!

Ниһаять! Янгын машиналары килеп җитте. Олы бәладан котылып калдык. Күршеләрне без уяттык бит, рәхмәтләр укыйлар. “Иртәнге дүрттә ничек тора алдыгыз? Янып үләсе булганбыз бит!” - диләр. Шул атнада гына бездән ерак түгел, төнлә аскы каттагы фатирларның берсендә ут чыгып, газ торбалары шартлап, дүртенче, бишенче катларда яшәүчеләр янып та үлгәннәр икән. Дөньяда шаккатырлык галәмәтләр тулып ята, кайчак могҗизага тиң ул вакыйгаларның серен, хикмәтен бик теләсәң дә, аңлый алмыйсың.
Хәер, сер ачылса, могҗиза булмый бит инде ул.

Апаның кызы бу вакыйганы бик гади генә итеп: “Һәркемнең иңендә ике фәрештә бар бит, алар яхшы-яманны, гөнаһ-мазарны теркәп кенә утырмыйлар, ә бәлки кеше бәлага, бәхетсезлеккә юлыкканда аңа мондый хәлдән чыгу мөмкинлеген пышылдап алырга да өлгерәләр" - дип кенә аңлатты. Бәхәсләшмим, бәлки бу чынлап та шулайдыр, ә бәлки әлеге дә баягы йорт иясе тынгысызланып, хуҗаларын кисәтергә өлгергәндер.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    10289
    5
    129
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    6076
    1
    82
  • 7243
    2
    52
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8272
    1
    46
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 19 сентябрь 2020 - 07:50
    Без имени
    Минем курше авылга к лен булып тошкэн апам нэк шушындый тормыш а гомер кичерде, кайнэсе эгэр балалар га берэр кием алса апам барында мичкэ ата иде дип сойли, бер вакыт малае на бурек алып кайткан идём кулымнан тартып алдыда янып торган мичкэ а ты ди, ике каен сенелсе бар иде эти _энисе урынга калгач пинсэлэрен алдылар, э кайтып та алып китеп тэ карамадылар алар вафат инде хэзер, э апамны хэзер бик авыр чир бэреп екты шулай бер рэхэт курмэде язсан язып бетерэ торган тугел роман язырлык анын тормыш, аллам андый тормыш ны бер кемгэ дэ курсэтмэсен
    Инде минем чират...
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
  • 18 сентябрь 2020 - 14:47
    Без имени
    Шуннан ни булды?
    Яңгыр 
  • 18 сентябрь 2020 - 15:05
    Без имени
    Фото, фото, купме хатирэ саклый. Ойгэ кайткач, экрен генэ фотоальбом алып, карап утырырга яратам. Менэ балачак, менэ усмер чак, менэ мин инде усеп житкэнмен. Бу ваеыт аралыгында ни генэ булмады, ни генэ тормышта алышынмады. Сагынып искэ аласын. Тагын бер кайтыр идем дип эченнэн генэ хыялланасын.
    Фотолар дәвалый? 
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...