Яшәү яме хезмәттә (укырга)

1969 елның июне. Кукмара районының Ядегәр авылына сугыштан гарипләнеп кайткан, кулыннан һәртөрле эш килә торган гаилә башлыгы, өлгергәнлек аттестаты алган уртанчы кызын янына утыртып, җайлап кына сүз башлый: «Председатель Гафият абыең: «Суфия булдыклыга охшап тора, фермага сыер саварга менмәсме икән?» – ди. Олы кешенең сүзен аяк астына салып таптау килешмәс, әллә тәвәккәллисеңме?» Суфия карышмый. Унбиш сыерны кулдан саву да куркытмый аны. Әнә шулай даны илгә таралган «Восток» хуҗалыгының алдынгы савымчысына әйләнә ул. Исеме Мактау тактасына менә, рәсеме республика газеталарының беренче битендә басыла, эшен Казан телевидениесе яктырта. Бөек Җиңүнең 30 еллыгын бәйрәм иткәндә, ТАССРның хезмәт алдынгыларын, хөрмәтләп, Мәскәү Кремленә, Җиңү байрагы янында фотога төшәргә алып баралар. Араларында уңган савымчы комсомолка Суфия Абдуллина да бар. Зур кара күзле, озын толымлы, алма битле кызга СССРның төрле төбәкләрендә яшәүче егетләрдән хатлар ява. 1974 елның мартында кызның фотосы «Азат хатын» журналының тышлыгында дөнья күргәннән соң да бик күпләр аның белән танышырга тели. Ләкин Төрекмәнстаннан ук хатлар язган Илдар Шәяхмәтов дигән егет барысыннан да өлгеррәк булып чыга. Яшьләр кавышып, Илдарның туган җире – Әлмәт районы Мактама бистәсендә төпләнә, ике балалары туа. Тормыш авырлыкларын да шактый татырга туры килә аларга: авыру булып туган кызларын аякка бастыру өчен больница юлын күп таптый яшь ана. Мәскәүгә кадәр алып барып, кызына берничә операция ясата. Аннары... язмышның тагын бер сынавы. Ирен җирләгәч, туган авылы Ядегәргә кайтып сыена. Иртә-кич – эштә булса, төннәрен тегү машинасын теркелдәтә. Әтисеннән откан бу һөнәре тормышта төп таянычына әверелә.

Әле дә тегү машинасы тынып тормый Суфия ханымның. Улы Радикка, килене Гөлнарага, оныкларына кирәк-ярагын тегә, авылдашларының гозерен кире какмый. Аларның авыл уртасында балкып торган яңа йортларында өч буын тату гына көн күрә бүген. Улы – шофер, ягулык системасы операторы, машина төзәтүче, күмәк хуҗалыкның ашлык амбарында электрик, килене Гөлнара – педагог. Суфия ханым үзе дә мәчеткә йөреп дин сабакларын үзләштергән, дөнья хәлләре, сәясәт белән кызыксына, яраткан газета-журналларын алдыра. «Кайда яшәсәм дә, яшьлегемдә үземә канатлар куйган, хезмәтемне югары бәяләгән, язмышымны тамырдан үзгәрткән, авыр чакларымда күңел юаткычым булган «Азат хатын»нан, соңрак «Сөембикә»дән аерылмадым. Әле дә һәр санын көтеп алып, кулдан-кулга йөртеп укыйбыз, гаиләбезнең сердәше, ярдәмчебез, рухи терәгебез ул», – ди Суфия ханым.

Казан–Кукмара–Ядегәр.

 

 

 

 

 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    8972
    7
    74
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4582
    0
    43
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    6050
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    3094
    4
    37
  • Сыналган мәхәббәт бәхете Язмыштан котылып булмый, язмышыңа язылган булса, тешеңне сындырып керер, диләр. Вәсиләгә Газие белән бәхетле булырга язган булган инде. Урау юллар, яңа гаилә аша узып булса да. 
    3733
    0
    30
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 5 декабрь 2022 - 23:07
    Без имени
    дэвамы булса иде,тормышчан эсэр.Ныклы сэлэмэтлек авторга.
    Гомер бер генә килә-2
  • 5 декабрь 2022 - 09:03
    Без имени
    э оныклар дип торган эбилэр купме???? музей экспонаты булып баралар. Оныклар карашып, эзрэк вакытларын оныкларга багышлаучы эбилэр юк диярлек.
    Без бернәрсә тиеш түгел
  • 2 декабрь 2022 - 11:24
    Без имени
    Көнләшү гөмерлек чир ул.Көнчел кешенең фантазияседә бик бай.Үзе уйлап чыгарган уйдырмаларына ышанып хатын-кыздан көнләшеп яшиләр алар.Минем баштан үтте инде,әледә үтә.Инде яшедә бара бит.
    Үтмә, гомер, заяга!
  • 2 декабрь 2022 - 13:15
    Без имени
    Шулай кылына башлаганнар иде..мин просто алар Килер алдыннан ойдэн баламны ала идем Дэ чыгып ыза идем .. берседэ каршы очрадылар ..типо не знакомые люди уздымда киттем дэшмэдемдэ
    Иремнең туганнары...
  • 2 декабрь 2022 - 19:55
    Без имени
    Елый елый укыдым әби белән бабай өчен шатландым гел шулай кешеләр бер берсен тапсыннар иде
    Әти өйләнә
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда