САБАК БИРМӘГӘН “ТЫРМАЛАР” - 4

Башы: http://syuyumbike.ru/medeniyat/tvorchestvo-chitateley/?id=5030

4. Никах көне

Барсам да бардым, бармасам да бардым, диләрме әле. Мин дә нәкъ шундый халәттә Миңзифа апайларга чыгып киттем. Сеңелемнең бәхетенә сөенә-сөенә бардым дия алмыйм. Мин инде “кияү балакай”ның ниндирәк кеше икәнлеген чамалый идем. Ничек Миңзифа апай кызын рәнҗеткән кешене кияү итәргә җыенган, менә монысы, чынлап та, гаҗәп иде. Ничек Зилә янә кабул иткән ул “монстр”ны? Баруымның сәбәбе шул сорауларга булса да җавап табу иде.
Саша-казакның кыяфәтен әле күрмәсәм дә, бик матурлардан түгел икәнлеген аңлый идем инде. Шок халәтендә иде ич беренче көннәрендә Зилә. Менә хәзер шок миңа күчте. Беренче уем: “Шаһгали!” булды минем. Кыска буйлы, кәкрерәк аяклы, зур башлы, маңгай ягыннан инде пеләшләнә дә башлаган бер ир кисәге. Чәчләре бөдрә булып, ул аларны шактый җитү итеп үстергән. Ник үстергән, билгесез. Ул бөдрә чәчләр өстәвенә тыңлаусызлар да: күлмәк җиленнән дә төрлесе-төрле якка очып, тузганак рәвешен алалар иде. ”Одуванчик!” дип үртәделәр микән урыслар. Кайда монда казаклык? Нинди казак булсын, клоун икән бу, дигән уйларымны эчкә йотып, Миңзифа апай янына кухня ягына кереп киттем. Монда аш-су янында тагын берничә хатын-кыз кайнашканга, кичәдән бирле телемнән төшәргә торган сорауларымны бирергә кыенсындым, әлбәттә. Минем булышуымны да кирәксенмәделәр, зал ягына чыгарып җибәрделәр.
“Тузганак-казак-клоун” Зилә янәшәсендә диванда утыра иде.
- Уйлап бетердеңме соң, сеңелем?- “Кияү”нең татарча белмәве шәп булды әле, борчыган соравымны бирми түзмәдем. – Ничек котылганыңа сөенеп йөрисеңдер, дип уйлаган идем мин.
-Ярата бит ул мине, апа җаным.
- Ә син?! Тиң түгел икәнлегегезне күрмисеңмени? Нинди никах ул тагын?

Шул чак сүзгә Тузганак кушылды:
- Вы обо мне, да?
- Да, милый. Апа спрашивает о наших намерениях. Желает нам счастья.
- Спасибо, апа. Я очень люблю Зилю. Сделаю все, что в моих силах, чтобы она была счастлива.

Минем каршымда бик бәхетле парлар утыра иде, диярсең. Әгәр дә моннан алдагы хәлләрне белмәсәм, икесенә дә киләчәктә бәхетле көннәр тели башлаган булыр идем, мөгаен. Гадәттәгечә инде. Тик минем күзләр ялгыш адымын ясарга җыенган сеңелемнән башканы күрмәде бу юлы.
- Зилә балакаем, никах дисез дә бит, киявең мөселман диненә күчәмени? Мөслимә кызларның башка диндәге кешегә никахы хупланмый бит ул. Миңзифа апай ни ди бу турыда?
- Мин кечкенә бала түгел бит инде, апа җаным. Үзеңә кара, диде ул. Ә мин уйладым-уйладым да, тәвәкәлләдем әле. Әнкәй, никах укытырга кирәк, дигәч, анысына да ризалаштым.
- А Саша знает, что ему придется принять ислам ради тебя? Он на это готов? - Мин инде соравымны “кияү”гә карап бирәм. Бу аңлашылмаучанлык кынадыр, ачыклык кертермен дә, бар да хәл ителер кебек.
- Бог един, мне без разницы кому верить, Христу или Могамеду, - дип елмая бу миңа карап.

Имәндә икән чикләвек! Зиләнең дин белән алыш-биреше бик аз булуын белә идем инде, монысы тагын да ераграк киткән бугай.Шулчак күзем Тузганакның муен уентыгына төште, күлмәгенең бераз ачыграк калдырылган изүеннән кара бау күренеп китте. Аңлавымча, тәресе иде ул булачак “мөселман”ның.
- Крест –то придется снимать, - дим моңа, тәрегә ишарәләп. “Киявем” нең йөзе бераз каралыбрак китте дә янә ачылды.
- Разве это так важно? Могу и снять. Бог он у меня в душе, а кресты всякие, святые мощи- это все предрассудки. – Ул тәресен салырга дип, күлмәк төймәсен ычкындыра башлады. Әллә юри, әллә аны-моны уйламыйча онытылып китеп, берничә төймәсен ычкындырды да тәренең бавын чишәргә тотынды. Мин ирнең ачылган изүендәге сурәткә карап каттым. Ирнең йонлач күкрәгенең нәкъ уртасында күк-шәмәхә төсендә зур гына тәре ясалган иде. Монысын инде салып та, юып алып та булмый иде.
- Әй Аллам... – Шулвакыт зал ишегенә сөялгән Миңзифа апаның агарынган йөзе күренде. Ул да “кияү”нең күкрәгенә ясалган тәрегә карап тора иде.
Кызының “ул минем өчен динен алыштырырга да әзер” дигән сүзләренә алданып башлаган гамәленең фарс кына булачагын аңладымы, апабыз кинәт кенә бөтен хәстәрләрне туктаттырды да:
- Юк, чукынган урыска бирә торган кызым юк минем, - диде.

Бүлмәсенә кереп китеп, бер-бер артлы даруларын йотучы әнисенә карап, ни әйтергә дә аптыраган Зилә ике ут арасында иде. “Ана берәү генә ул, ирләр бетмәс әле, әниең сүзеннән чыксаң, барыбер бәхетле булалмассың” дия торгач, түзмәде - Тузганак – “кияү”не озатып җибәрде ул.
Бу хәлләрнең шаһите булган барлык туганнар, җиңел сулап, өйләргә таралыштык. Тагын бер бәхетсез гаилә корылмый калды- безнең моңа иманыбыз камил иде.

дәвамы: http://www.syuyumbike.ru/medeniyat/tvorchestvo-chitateley/?id=5060
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    7700
    1
    100
  • 8369
    2
    56
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    9416
    1
    54
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 28 сентябрь 2020 - 05:31
    Без имени
    Дэвамы ачылмый.
    «Китмә!»
  • 28 сентябрь 2020 - 05:49
    Без имени
    Бик тә авыр тормышта яшисез.Мин үзем дә шундыйрак хәлдә яшим. Чит гаиләдә баласы гына юк, дип беләм... Ә бәлки бардыр ... Чөнки беркайчан да, акча алып кайтып бирмәде. Иртә таңнан чыгып китә , төнлә генә кайтып, артын куеп ята... Ник яшәдем микән? Башта әнине утка саласы килмәде. Балалар кечкенә иде. Шулай, мин дә көне-төне еладым, яшиселәр килми иде... Һаман шулай этле-мәчеле яшәп ятабыз.... Төзәлә торган яра түгел... Бик үкенәм, яшьтән аерылышмаганга....
    Гаилә җимерүче
  • 28 сентябрь 2020 - 07:59
    Без имени
    Нинди мэхэббэткэ ышаныч югалган монда? Ул булмаган. Гомер буе йоргэн ир, белмэмешкэ салынган хатын.
    Гаилә җимерүче
  • 28 сентябрь 2020 - 08:29
    Без имени
    Бу очракта, хатын кызга тормыш иту авыр булган, укенеч шуннан гына кебек. Хыянэт бит ул, бер булган икэн, гел кабатланып торачак. Андый очракта изелеп яшэудэн мэгьнэ юк. Ышаныч беткэч тэ яшэу бик авыр, ике арада шул маржа тора кебек. Ирнен эйткэн бер сузенэ дэ ышанып булмый. Димэк аралашудан мэгьнэ юк.
    «Иреңне берәүгә дә бирмә!»
  • 28 сентябрь 2020 - 08:29
    Без имени
    Гаилэгез таркалмаган очракта да, жае килгэн саен искэртеп, эйтеп торачак, лишние переживаниялэр сина кирэкме, уз башына, э ирдэ сина эйтелмэгэн ничэ секрет, уйлар кара эле?
    Аналыгыңны алганнарын иреңә әйтергәме, юкмы?
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...