Җылылык эзләү

Алар, башка гашыйклардан аермалы буларак, икәүләшеп кеше арасына чыкмыйлар, кулга-кул тотынышып янәшә йөрергә кыймыйлар. Бер-берсенә булган мәхәббәтне сер итеп сакларга мәҗбүрләр. Чөнки берсе — башка ир хатыны, балалар әнисе; икенчесе — башка хатынның ире, балалар атасы. Очрашкан урыннары гел аулакта, ышыкта булды аларның. Алдан сөйләшенү буенча бүген дә аулакта очраштылар. Төз гәүдәле, куе кара чәчле, кулына сумка тоткан, пөхтә итеп киенгән ир аэропортка иң беренче булып килде. Әнә ул хәзер дә кеше аз йөри торган тын почмакта басып тора. Бүген ул эше буенча ерак сәфәргә китә, ә сөеклесе аны озатырга шушы урынга килергә тиеш. Озак көттермәде тагы үзе. Килеп туктаган автобустан беренчеләрдән булып төште дә, йөгерә-атлый дигәндәй, үзен көтеп торучысы янына ашыкты.
Ир игътибар итте: хатынның кигән күлмәге йөзенә бик килешле, болай да зифа гәүдәсен тагын да нәфисләндереп җибәргән. Әнә шул сыгылмалы, нәфис гәүдә ирнең куенына елышты. Берара сүзсез генә басып тордылар. Назлы куллар гына бер-берсенең тәне буйлап шуышты, бармаклар чәчләр арасына кереп уралды. Бу мәл — наз эчендә йөзү мәле. Гашыйкларның сүзсез аңлашу мәле.
Сүзне ир кеше башлады.
- Күлмәгең матур! Җылы тәнеңдә тузсын!
Күлмәге затлы иде хатынның. Зәңгәр җирлеккә эреле-ваклы ак «тамчылар» тезелгән. Ир кеше бармак очлары белән аларга кагылып-кагылып алды. Ул «тамчылар»ны әле кояшка, әле тулган айга, әле күктәге бихисап йолдызларга охшатты. Бу хакта хатынга да әйтте, аны үзенә табарак кысып, кайнар сулыш белән пышылдады:
- Кояшым син, аем син...
Шулай диде дә... күңеленнән үз хатынын, балаларының әнисен исенә төшерде. «Ул нинди күлмәк кия иде соң әле?» Әмма ни гаҗәп, аның күлмәген күз алдына китерә алмады. Дөрес, хатынының да матур күлмәкләре бар анысы. Тик аларны кигән чагын гына хәтерләми. Бергәләшеп кунакка, кино-театрга йөрмәгәннәренә инде ничә ел булды соң? Бүген дә ул мөлдерәмә моңсу карашы белән ишек яңагына сөялгән хәлендә аны ерак юлга озатып калган иде.
Бу минутларда ир кочагына сеңгән хатын да үз уенда иде. Өстендәге шушы матур күлмәкне үзе теккән иде. Тәмам әзер булгач, иң элек иренә киеп күрсәтте, үз эшеннән үзе канәгать булып аның алдында әйләнгәләп: «Я ничек, килешлеме?» — дип сорады.
Ире берара күзлек өстеннән карап торды да ак тамчылар сыман сибелгән бөрчекләргә ымлап: «Болары сабын куыкларымы?!»—дигән төксе сүз ташлады. Хатыныннан ул-бу җавап ишетмәгәч, кроссвордлы журналын күтәреп, телевизор каршысына барып утырды.
Хатын кинәт кенә исенә төшкән шул сөйләшүне онытырга теләпме, әллә менә-менә ерак юлга чыгып китәчәк, өзелдереп-өзелдереп сагындырачак кешенең куен җылысын ныграк тоеп калыйм дипме, аңа тагын да сыенарак төште. Үз уена бирелгән ирне айнытып, шаша-шаша үбәргә, иркәләнергә кереште...

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (1)
Cимвол калды:
  • 11 май 2020 - 11:56
    Без имени
    Кеше бэхетен урлаучылар, азгын гаурэтлэренэ хужа була алмаучы, уз гаилэсенэ бирэсе жылыны читкэ олэшеп яшэуче эгоистлар!!! Узлэренэ авырлык килгэч,сэламэтлеклэре беткэч, аларга уз гаилэсендэге хатыны яисэ ире генэ кирэк булачак, сояркэлэре ул вакытта рэхэтлэнеп уз тормышы белэн яши бирэчэк. Ата-ананы алдап, аларнын кадерле кыз баласын бэхетле итэм, диеп, алдап, нэрсэгэ ойлэнергэ сон? Ул да уз тиненэ кияугэ чыгып, бэхетле тормышта яшэгэн булыр иде. Узлэренен азгын, хайвани хислэренэ хужа булмаганнар, хайваннар оммэтеннэн. Алар беркайчан да адэм баласында була торган намус, оят, жэллэу, уз сузендэ тору, гаилэгэ карата булган жаваплылыкны белми торган, мэрхэмэтсез, кансыз, кеше утеручелэр! Уз баласын утеруче ата-ана, уз ата-анасын утеруче балалар нинди баскычта торса, узе тозегэн семьяны уз куллары белэн ботарлаучылар, шул ук кеше утеручелэр бит инде, хэм ин куркынычы!!!Ул семьянын барлык членнары морально улеп бетэ, физически чирлэп бетэ, хэм чынлап та физик улемгэ китерэ.
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    11120
    5
    140
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    6768
    1
    90
  • 7787
    2
    52
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8811
    1
    49
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 23 сентябрь 2020 - 15:08
    Без имени
    👍👍👍
    ​ Адашкан шәүләләр
  • 23 сентябрь 2020 - 19:18
    Без имени
    Великовозрастный балаларны карарга жигелергэ кем кушты? Узегез гаепле бит!!!
    Ана рәнҗүе төшәргә дә мөмкин
  • 23 сентябрь 2020 - 15:25
    Без имени
    Шундый тәрбияви әсәрләр иҗат итүчеләр бик сирәк шул.Урының җәннәт түрләрендә булсын иде,Туфан абый
    Сиңа дигәне...
  • 24 сентябрь 2020 - 05:08
    Без имени
    Купме бала устерергэ кочен житэ, шул кадэр табарга кирэк минемчэ. А не плыть по течению. Башны да эшлэту кирэк.......
    ​Туасы Җаннар хакына
  • 24 сентябрь 2020 - 10:43
    Без имени
    Кирэкми ул кире кайту. Шундый яхшы ирен була торып. Калсын кунел турендэ генэ...
    Кар бөртеге
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...