“Яшьлегем чишмәләре...”

Радиодан йөрәк­ләрне тибрәнде­реп, моңланды­рып җыр агыла: “Яшьлегем чишмәләре...” Бер мизгелгә дөньямны оныттым. Аһ, ул чишмәләргә бәйле яшьлек хатирәләре!
Кадерле апам, син инде җир куенында ятасың. Берсеннән-берсе чибәр, берсеннән-берсе уңган дүрт кы­зыңны калдырып, бик яшьли
дөньядан киттең шул. Шуңа күрә сиңа бәйле истәлекләр, катлаулы тормыш юлың мине әле дә кара сагышларга сала, күзләремнән ачы сагыш яшьләре агыза.
...Апам авылдагы иң чибәр кызларның берсе иде. Күрше Вахит авылында бухгалтер булып эшли. Үзе бәйләгән ап- ак шәлен ябынып, урамның бер очыннан икенче очына барып җиткәнче, “күз генә тия күрмәсен бу балага” дип, әллә никадәр күз озатып кала аны.
Апамның яшьли йөргән егете читтә. Авылга әллә нигә бер генә кайта. Башта армия­дә иде, аннан укыды, хәзер инде шәһәрдә эшкә урнашты. Аралары ерак булса да, йөрәкләре гел бергә алар­ның. Тиздән кавышырга да җыеналар. Яшүсмер кыз бул­сам да, миңа аларның барлык серләре дә мәгълүм. Апама авылда кызыгып йөрүче егет­ләрнең әле тагын күп булуын да яхшы беләм.
Беркөнне кич белән апам күрше Гарифә апаларга сепа­рат аертырга кереп китте. Сәгать ун тулды — апам һаман юк. Әни аптырап: “Кы­зым, апаң нишләп чыкмый икән, бар әле белеш”, — ди­де. Капканы ачсам, капка тө­бендә чиләк белән сөт тора. Йөрәгем “жу” итте. Йөгереп күршеләргә кердем. “Юк, Зәйнәп бүген бөтенләй кү­ренмәде”, — диләр. Йөгереп яңадан өйгә чыгып киттем. Башта бер генә уй — урлаган­нар апамны!
Әйе, чыннан да, күрше авыл егете урлаган булып чыкты аны. Әти иртән ат җигеп барып та кайтты. Тик апам:    “Әти, ризалыгыңны бир, язмышым шулдыр, күрә­сең. Кеше теленә керәсем килми”, — дип елап, шунда яшәп калды.
Авылыбыз уртасында рә­шәткәләр белән әйләндереп алган бик матур чишмәбез бар иде безнең. Аны Зәңгәр чишмә дип тә, Гыйззәт чишмәсе дип тә йөрттеләр. Суы бик чиста, саф иде, зәңгәрсу булып үтәли күренә иде. Әллә зәңгәргә буялган рәшәткәләр шулай чагыла иде чишмәдә?
Беркөнне шул чишмә ула­гында кер чайкыйм. Үз уйла­рыма бирелеп, онытылып, рәхәтләнеп чайкыйм. “Мәрь­ям, матурым, хәлләрең ни­чек?” — дигән тавышка кү­тәрелеп карасам, йә, Ходаем, Нотфулла абый кайткан! Апамның сөйгән егете, яшь­лек мәхәббәте... Кулында ап- ак кулъяулык. Нотфулла абый аны чишмә рәшәткәсенә эл­де. Кулъяулыкның ике почма­гында ике роза чәчәге, бер почмагына “Кадерлемә — бүләгем” дип язылган. Мон­дый кулъяулыкны минем апам гына чигә иде авылда, күңелем сизә — бу аның бүләге.
— Кил әле монда, — диде Нотфулла абый. — Менә бу кулъяулыкны миңа шушы чишмә янында апаң биргән иде... Син аңа ике тамчы су кебек охшагансың. Әйдә, ми­неке бул, Мәрьям. Мин сине үзем белән алып китәм.
Ул, кулымнан тотып, күз­ләремә карады. Ә үзенең күзләрендә — моң, сагыш, өмет, югалган бәхетен яңадан табарга тырышу чаткысы, шатлык — бар да бар. Мин тораташтай катып калдым. Яшь идем шул әле. Укыйсым да бар... Өметен акламадым Нотфулла абыйның, тәкъди­менә риза булмадым. Әллә ялгыштым, әллә дөрес эшләдем, әмма безнең юллар шуннан соң очрашмады.
Радиодан яңгыраган җыр­ны тыңлаганда, күңелемдәге шушы хатирәләр дә яңара минем. Яшьлегемнең ул чишмәсе минем серне дә саклый­дыр әле.

Мәрьям МУЛЛӘХМӘТОВА.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Юлдаш Бүген – 2 гыйнвар. Алиянең генә туган шәһәрен инде өч ел күргәне юк. Күңел ярасы өч ел буе төзәлмәде... Төне буе елап чыкканнан соң кисәк кенә җыенды да, өч ел элек Мәскәүгә чыгып китте ул...
    6843
    1
    65
  • Яңа ел төне сере – Сәлам! Тагын бер ел үтеп китте. Очрашу төне җитте...  Телефон экранында көтелгән һәм таныш сүзләрне күрүгә Ләйлә  елмаеп куйды. Онытмаган! Быел да үзе беренче яза... Яңа ел төнен каршы алганда нәкъ төнге өчтә... Менә инде унынчы ел шулай...
    8113
    2
    61
  • Ефәк яулык – Апам, менә сиңа тапшырырга куштылар, амәнәт диделәр. – Амәнәт? Марат үтә дә зәвыклы төргәкне Илсөягә сузды.
    6123
    2
    57
  • Тапкыр малай Әнисе тиз генә кайтмады. Ул, гомумән, кайтмады. Хәбәре дә юк, үзе дә. «Суга төшкәндәй югалды», – дип пошынып, елап-сыктап йөрде Фатиха апа. Әтисен госпитальдән кабат фронтка җибәргәннәр. «Хәдичә килеп җитә алмады», – дигән ул хатында. Ризык төягән Хәдичә, мөгаен, ач гидайлар кулыннан кичкәндер дигән уйда тукталдылар. 
    5235
    2
    53
  • Хат язучы Көтелмәгән хат Айдарның бөтен күңелен актарып ташлады. Кайтасы көнен минутлап санап көтә солдат. 
    4056
    0
    46
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 21 гыйнвар 2022 - 10:12
    Без имени
    Куп язалар инде берсенен ире ташлаган да башка хатынга киткан. я инде егет жебеган анисе сузе белан яши. гел ирлардан зарлану да зарлану. Бу язма ичмасам балачакны, яшь чакны иска алдырды. кызык итеп, матур итеп язылган. авторга рахмат. Ату гел ир-егетларне гаеплау турында язылганнар туйдырган иде.
    Бутый, итек һәм... итек кенә дә түгел
  • 21 гыйнвар 2022 - 12:29
    Без имени
    Бу хәлгз тарыган кешеләргә холай түземлек бирсен.Зур рәхмәт авторга.
    Кулга-кул тотынса...
  • 20 гыйнвар 2022 - 15:40
    Без имени
    Э ник хатыны больниста улде?! Ан,ламадым...
    "Алтын таулар вәгъдә итмим..."
  • 20 гыйнвар 2022 - 12:00
    Без имени
    Бешергэнем бар, тэмле була!
    Лимон бәлеше
  • 21 гыйнвар 2022 - 06:35
    Без имени
    Бик матур хикая
    Туй балдагы
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда