Вакыт үтү белән кайгылар кимеми

2004 елның 19 ав­густы гаиләбезгә җан өшеткеч кара кайгы алып килде: ун­җиде яшьлек бәгырь җимешебез — улыбыз Рәмиснең чәчәк кебек гомере өзелде. Йөрәкләребезне бөтен гомеребезгә җитәрлек кайгы сөреме басты, тормыш яме шул алма кебек газизебез белән мәңгелеккә китте, сүнде. Ул бала барыбызның да иң яратканы, иң кадерлесе, иң акыллысы, иң өметлесе, иң-иңе иде. 

Күтәреп булмаслык авыр кайгы өстебезгә ишелгән ул көннәрдә без ничек исән калдык икән?! Мөгаен, шәфкатьле, мәрхәмәтле  кеше­ләр: туганнарыбыз, күршеләр,  авылдашлар, райондашлар коткаргандыр. Барысына да чиксез рәхмәтлебез! 

Вакыт үтү белән кайгылар кимеми,  йөрәк яралары тирәнәя, хәсрәт җанны тагын да көйдерә, ачылана гына бара. Бөтен җиһанга кычкырасы килә: “Ни өчен?!” Йөрәгем киселеп-киселеп өзгәләнә, җаным көйри-көйри яна: ни өчен?! Мин газиземне соңгы кабат күрә дә алмадым бит! Иркәли-назлый да, матур битләреннән сыпырып үбә дә алмадым. Авырткан җирләреннән сыйпасам, хәле җиңеләеп киткән булыр иде сабыемның! Артык иркә, артык назлы гөлем иде бит ул минем. Нинди бизмәннәр күтәрә алыр икән бу өзгәләнүләремне? 
Һәр кич саен белгәннәремне укып, Ходайдан һәрбарчабызга исәнлек, озын гомер, бәхет-тәүфыйк сорый идем бит, ишетмәде микәнни?

Ишеткәндер, бу бала сиңа артык зур бәхет, дигәндер. Ул балакаемның бер генә килмәгән җире, бер генә булдырмаган эше юк иде шул. Өч ел комбайнчы ярдәмчесе булып эшләде. Бер эшне дә аермады газизкәем: идәнен, керен дә юды, өйне дә җыйды, камыр пешерсәм дә янымда булды, балта эшенә дә кулы ятып тора, тимер эшен дә яхшы белә, хәтта җиләккә дә йөри иде. Эштән кайтканда, мин яраткан ромашка, кыңгырау чәчәкләрен, җиләкнең иң эреләрен, кып-кызылларын гына сайлап җыеп кайта да: “Әни, сиңа!” — дип куандыра иде. Ул баланың безне куандырмаган көне булмады. Битемнән үбеп, саубуллашып чыгып китә, битемнән үбеп, тыныч йокы теләп йокларга ята иде. Хәйран гына догалар өйрәнде, гает намазларына мәчеткә йөрде. Ќиргә яшәр өчен килгән иде ул. Аның җан яктылыгы, изге хисләре бөтен кешегә җитәрлек иде. Минем ни әйтәсемне ярты сүздән аңлады. Хәзер дә төшләремә кереп юата, куандыра, гел янымда кебек тоям үзен. Күңелем әллә кайлардан аны эзли.

Кайгы килгән көннәрдә дүрт-биш ай буе бер генә минутка да янымнан кеше өзелмәде. Кызым, балакаем, җитәкләп кенә йөртте, башымнан сыйпап йоклатты. Ә мин көн дә улкаемны көттем: утны сүндермим, урынын җәеп куям, киемнәрен элгечтә тотам...

Озын кышларда, йөрәк януымны басарга теләп, ярты төнгә кадәр урамда йөри идем. Уйлана-уйлана баш мием шартлар дәрәҗәгә җитә, киез итек эчендә аякларым туңып, берни тоймаска әйләнә. Ә мин үзем инде күптән өшеп беткәнмен кебек. “Улым, улым”, — дип сулкылдаучы йөрәк кенә мин. Әнә шулай саташып, газапланып йөргән көннәрдә күңелемә шигъри юллар килде. Күз яшьләреннән генә торган бәет иде бу.

Унҗиде яшь... 
Чәчәк кебек чагың.
Матур йөзең, зифа 
буй-сының...
Елый-елый сиңа 
бәет язам,
Йөрәк әмеренә буйсынып.
Газиз балам, йөрәк парәм 
минем,
Рәмис улым, сиңа мин 
дәшәм.
Карашыңнан нурлар 
тама иде 
“Әти!”, “Әни!” диеп 
эндәшсәң.
Бишкә генә укый идең,
 балам,
Үрнәк иде һәрчак 
тәртибең.
Үзәкләрне өзеп 
җырлый идең,
Бии идең сәхнә тутырып.
Спортта да гел 
алдынгы идең — Катнашмаган чараң 
калмаган.
Сабантуйлар гөрләп 
тора иде
“Рәмис җиңде!” дигән 
аваздан.
Мактау кәгазьләрең, 
бүләкләрең
Өелеп калды, балам, 
өстәлдә.
Син яшәргә җиргә 
килгән идең,
Дөньяга шатлык өстәргә.
Гади генә бала түгел 
идең —
Юанычым, өмтем, 
киләчәк...
Газиз балам, нигә киттең 
соң син,
Нигә шулай булган 
күрәчәк?

 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Кар патшабикәсе Билгеләнгән вакытта кафеда иде инде кыз. Ишекне ачып керде дә, ярым буш залга күз йөртеп, үзенә кирәкле кешене эзләде. Гомерендә беренче күрүе булса да, ул аны әллә каян таныды. «Снежная королева!» – дигән уй сызылып үтте кабат. Ханбикәләрдәй затлы иде ханым.
    7480
    1
    105
  • Хәшәрәт – Әни, без Фәридә белән өйләнешергә булдык. Син каршы түгелсең бит, әйеме? Зөлфия, улының бу хәбәренә күптән әзер булса да, каушап калды. Бу минутта теленнән нинди генә сүз төшсә дә, ничектер урынсыз, ялгыш булыр кебек тоелды.
    5658
    1
    92
  • Тапшырылмаган имтихан Без еш кына: «Күргәннәрдән китап язырлык, кино төшерерлек», – дибез. Беркемнең дә язмышы ал да гөл түгел. Тик кайберәүләр, аның кире якларын оста итеп яшерә,
    4746
    4
    76
  • Салават Илсөянең гомерен коткарып калган Җырчы Илсөя Бәдретдинова Салаватка: «Минем гомеремне коткарып калучым», – ди. Болай әйтүенең сәбәбе белән кызыксындык. 
    12924
    4
    65
  • Гомернең ике яры Бездә бүген – дебют! Гөлнур Сафиуллинаның дебюты! Ниһаять!.. Аның хикәяләр яза башлавын бик көткән идек без. Хәер, Гөлнурның журналист язмалары ук чын хикәя итеп кабул ителә: йә елмаеп, йә күз яшьләрен тыярга тырышып укыйсың... Ә геройлары үзенә охшаган: тыйнак, акыллы, сизгер күңелле, серле... Кечкенә генә бер сүзе, карашы, хәрәкәте белән дөньяларны үзгәртә, гап-гади тормышны ямьгә төрә белгән... Менә шулай! Хикәяләрендә – фәлсәфә, хисләр, сизгер хатын-кыз йөрәге, тагын әллә ниләр – кыскасы, өр-яңа халәт!
    3941
    5
    45
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 25 февраль 2021 - 18:08
    Без имени
    Урыска кияъгщ чыкмаган инде ул , чыкса . ьщллщп тормас иде . Щнисе хат язган бит , алып кайтма авылга диеп . Димщк , рус егетенщ чыкмыйча , икенче берщъгщ , яратмаган кешесенщ чыккан кияъгщ дщ . Яратмаган кешесе булгач . улында яратмый инде , оныгында . Щ язылышы , чыннан да , килделе - киттеле . икенче тцрлерщк . матур итеп язарга була иде .
    Язмыш җиле
  • 25 февраль 2021 - 19:23
    Без имени
    Мило
    «Әни, син мине әллә Парижда дип беләсеңме?!»
  • 25 февраль 2021 - 05:31
    Без имени
    Бик матур язылган. Нэжибэ апа шул. Э карт бик кызганыч. Ник балалары шулай михербансыз булган?!. Анлашылмый. Кузгэ яшьлэр килдеее.
     Тукталыш
  • 24 февраль 2021 - 11:47
    Без имени
    Еладым….
    Вәгъдә йөзеге
  • 24 февраль 2021 - 11:48
    Без имени
    Хэзер шарлатаннар куп, элек настоящийлар булган
    «Фәрештәләр төшемдә дога өйрәтте»
Реклама
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...