Өлгермәдем...

Әниемне җирләп, хәсрәтемнән җаным өзгәләнгән көннәрдә укытучым Кәшифә апа Бикчәнтәевадан хат алдым. Әниемнең кинәт вафатын ишетеп, кайгымны уртаклашкан, үзенә кайтырга чакырып язган иде Кәшифә апа. Бу хат мине тормышка кайтарды. Укытучым янына кайтып, тирән кайгымны уртаклашкач, миңа җиңелрәк булып китте.
 
И-и, гомерләр. Аннан соң да күпме сулар акты. Ә укытучым, хәтердә һаман да яшь, нәкъ безне укыткан елларындагы сурәтендә: кара костюмнан, ап-ак кофтадан, кара чәчләрен килешле итеп артка җыеп куйган. Шундый пөхтә, мөлаем укытучы апа каршы алган иде безне Буа районы Черки-Кильдураз урта мәктәбендә. 1953 ел бу.
 
Без — төрле авыллардан җыелган туксан бала яңа ачылган урта мәктәпнең сигезенче сыйныфында укый башладык. Кәшифә Бикчәнтәева безнең класс җитәкчебез булды. Беренче күрүдән яраттык без аны. Үзе дә, дөньяларын онытып, безнең тормыш белән яшәде.

Дәрестән соң Кәшифә апа безнең янга, класска, кереп чыкмыйча өйләргә таралмый идек. Ул һәр көнне кемнең нинди билге алуын, начар билге булса, нинди сәбәп аркасында килеп чыгуын да тикшерә, кем дә булса берәр фәнне авыр үзләштерсә, ул укучы белән өстәмә эшли яки фән укытучысының булышуын үтенә. Еш кына, дөресләр башланганчы, өйгә бирелгән эшләрнең үтәлешен тикшерә, әгәр берәр бала начар укый башласа, ерак авыл дип тормыйча, укучының әти-әниләре янына барып сөйләшә иде. Мәктәп күләмендә газета беренчелегендә, үзешчән сәнгатьтә катнашучылар арасында классыбыз алдынгылыкны бирмәде, бердәм булуы белән аерылып торды. 
Кәшифә апа укыткан география дөресләрен көтеп ала идек. Аның таләпчән, ләкин гадел булуы ошый иде безгә.
 
Безнең Аксу авылы Черки-Кильдураздан егерме чакрым. Бер елны көннәр бик салкын торганлыктан авылыбызга айдан артык кайта алмадык. Шул вакытта Кәшифе апаның мунча ягып, безне юынырга чакыруы әле дә күңелдә якты хатирә булып яши. И-и, анда сөенгәннәребез!
 
Мәктәптән соң да без озак еллар буе укытучы апа белән араны өзмәдек, кайгы-шатлыгыбызны, уңышларыбызны уртаклашып, киңәшләр сорап хатлар яздык. Казанга килгән чагында Кәшифә апа мине күрми китми иде. Инде менә тормышымның иң авыр көннәрендә үзем аның янына кайттым. Китәргә вакыт җиткәч, укытучым: “Гөлсинә, мине җирләргә дә кайтырсыңмы?” — дип сорады. Әле генә газиз әниемне югалтканга, әнием кебек якын кешемнән бу сүзләрне ишетү миңа бик авыр булды. Шуңа күрә мин: "Яшәгез әле, апа, сезгә озын гомер телим”, — дидем. Берничә елдан яраткан укытучымның юбилеена кайттым. Көз. Айлы матур кич иде. Укытучым белән урамга чыктык. Ул тагын: “Син мине җирләргә кайтырсыңмы?” — дип соравын кабатлады. Бу юлы, бик авыр булса да: “Хәбәр итсәләр, әлбәттә, кайтачакмын”, — дип җавап бирдем. Бу сөйләшүдән соң байтак гомер узды.
Ул елны мин университетның Казаннан ерак булмаган фәнни-тәҗрибә участогында фәнни эшемә материал җыйдым. Арып-талып өйгә кайткан бер кичтә миңа Кәшифә апаның кинәт вафаты турында хәбәр иттеләр. Тизрәк вокзалга ашыктым. Тик төнлә Кильдураз ягына поезд юк иде.
 
 
Иртәнге поезд белән кайттым, ләкин соң иде инде: Кәшифә апамны кичә үк җирләгәннәр. Болай ашыгып күмүнең сәбәбе шул: ул елны җәй бик эссе торды. Ни генә булмасын, биргән вәгъдәмне үти алмаудан йөрәгем сызланды, гомерлеккә яра калды. Минем кебек соңга калып кайтучы туганнары, укучылары белән бергә Кәшифә апаның каберенә барып, аның белән мәңгелеккә хушлаштык.
 
Хәзер инде без, аның укучылары, барыбыз да диярлек лаеклы ялда. Очрашканда гел Кәшифә апабызны сагынып искә алабыз. Ә мин, соңгы юлга озатырга вәгъдә биреп тә, үти алмавым өчен укытучымнан гафу сорап, аның рухына дога кылам.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    11241
    5
    141
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    6866
    1
    90
  • 7850
    2
    52
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8897
    1
    49
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 25 сентябрь 2020 - 01:53
    Без имени
    Мин Дэ нэкъ шулай 32 яшемдэ 2 кызым белэн ялгыз калдым,ирем бер хатын бн чыгып китте ,1 елдан кире кайтты, гафу итэ алмадым,шартлатып араны оздем.Ул хатыннан-хатынга йореп,45 яшьтэ асылынып улде,чыгып киткэн хатын 10 еллап, психбольницада яши.Э мин ,Аллага шокер ,ирлэр булдыра алмаган ирлэр эшен эшлэп,кызларымны устереп,эле Дэ исэн- сау эшлэп ятам.Хатын-кыз ялкау булмаса,беркайчан да югалмый,аларга АллахеТэгалэ безгэ коч бирэ.
    Бәясен белгән хатын-кыз көчле ул...
  • 25 сентябрь 2020 - 02:10
    Без имени
    Минем кияу Дэ нэкъ шулай качып-посып ,никах укытып,узенен классташы белэн 5 ел инде яшэп ята.10 еллык классташлар очрашуыннан сон айный алмады.Бик тырышып яшерсэ дэ,тэжрибэле кузгэ куренеп тора.Ул да шуннан сон дин юлына кереп китте.Имеш диндэ 4 хатын да рохсэт ителэ.Узлэре бугенге кондэ БИК рэхэт яшэсэлэр дэ,ата-ананын азгынлыгы очен балалар узлэренен авырулары,газаплы тормышлары ,улемнэре белэн жавап бирэ.Чонки рэнжу,куз яшьлэре узенэ тошмэсэ,балаларга тошэ.Хэр кеше шуны онытмасын Иде.Алар бит ойгэ кайтасы акчаны,гаилэнен зур ойлэр салып,иркен тормышта яшисе доходларын илтеп икенче хатынга бирэ.Гаилэдэ беркайчан да артык акча булмый.Ойдэге хатын белэн бергэлэп эшлэп,чит хатынны содержать итэлэр.2 нче хатын булып яшэргэ ризалык бируче хатыннар,акылыгызга килегез,ул ирлэрнен акчасы тозлы куз яшьле,рэнжешле акчалар,беркайчан сезгэ бэхет китермэячэк,авырлык,авырулар белэн корэшу очен тотылып бетэчэк.
    Бәясен белгән хатын-кыз көчле ул...
  • 23 сентябрь 2020 - 15:08
    Без имени
    👍👍👍
    ​ Адашкан шәүләләр
  • 23 сентябрь 2020 - 19:18
    Без имени
    Великовозрастный балаларны карарга жигелергэ кем кушты? Узегез гаепле бит!!!
    Ана рәнҗүе төшәргә дә мөмкин
  • 23 сентябрь 2020 - 15:25
    Без имени
    Шундый тәрбияви әсәрләр иҗат итүчеләр бик сирәк шул.Урының җәннәт түрләрендә булсын иде,Туфан абый
    Сиңа дигәне...
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...