Өлгермәдем...

Әниемне җирләп, хәсрәтемнән җаным өзгәләнгән көннәрдә укытучым Кәшифә апа Бикчәнтәевадан хат алдым. Әниемнең кинәт вафатын ишетеп, кайгымны уртаклашкан, үзенә кайтырга чакырып язган иде Кәшифә апа. Бу хат мине тормышка кайтарды. Укытучым янына кайтып, тирән кайгымны уртаклашкач, миңа җиңелрәк булып китте.
 
И-и, гомерләр. Аннан соң да күпме сулар акты. Ә укытучым, хәтердә һаман да яшь, нәкъ безне укыткан елларындагы сурәтендә: кара костюмнан, ап-ак кофтадан, кара чәчләрен килешле итеп артка җыеп куйган. Шундый пөхтә, мөлаем укытучы апа каршы алган иде безне Буа районы Черки-Кильдураз урта мәктәбендә. 1953 ел бу.
 
Без — төрле авыллардан җыелган туксан бала яңа ачылган урта мәктәпнең сигезенче сыйныфында укый башладык. Кәшифә Бикчәнтәева безнең класс җитәкчебез булды. Беренче күрүдән яраттык без аны. Үзе дә, дөньяларын онытып, безнең тормыш белән яшәде.

Дәрестән соң Кәшифә апа безнең янга, класска, кереп чыкмыйча өйләргә таралмый идек. Ул һәр көнне кемнең нинди билге алуын, начар билге булса, нинди сәбәп аркасында килеп чыгуын да тикшерә, кем дә булса берәр фәнне авыр үзләштерсә, ул укучы белән өстәмә эшли яки фән укытучысының булышуын үтенә. Еш кына, дөресләр башланганчы, өйгә бирелгән эшләрнең үтәлешен тикшерә, әгәр берәр бала начар укый башласа, ерак авыл дип тормыйча, укучының әти-әниләре янына барып сөйләшә иде. Мәктәп күләмендә газета беренчелегендә, үзешчән сәнгатьтә катнашучылар арасында классыбыз алдынгылыкны бирмәде, бердәм булуы белән аерылып торды. 
Кәшифә апа укыткан география дөресләрен көтеп ала идек. Аның таләпчән, ләкин гадел булуы ошый иде безгә.
 
Безнең Аксу авылы Черки-Кильдураздан егерме чакрым. Бер елны көннәр бик салкын торганлыктан авылыбызга айдан артык кайта алмадык. Шул вакытта Кәшифе апаның мунча ягып, безне юынырга чакыруы әле дә күңелдә якты хатирә булып яши. И-и, анда сөенгәннәребез!
 
Мәктәптән соң да без озак еллар буе укытучы апа белән араны өзмәдек, кайгы-шатлыгыбызны, уңышларыбызны уртаклашып, киңәшләр сорап хатлар яздык. Казанга килгән чагында Кәшифә апа мине күрми китми иде. Инде менә тормышымның иң авыр көннәрендә үзем аның янына кайттым. Китәргә вакыт җиткәч, укытучым: “Гөлсинә, мине җирләргә дә кайтырсыңмы?” — дип сорады. Әле генә газиз әниемне югалтканга, әнием кебек якын кешемнән бу сүзләрне ишетү миңа бик авыр булды. Шуңа күрә мин: "Яшәгез әле, апа, сезгә озын гомер телим”, — дидем. Берничә елдан яраткан укытучымның юбилеена кайттым. Көз. Айлы матур кич иде. Укытучым белән урамга чыктык. Ул тагын: “Син мине җирләргә кайтырсыңмы?” — дип соравын кабатлады. Бу юлы, бик авыр булса да: “Хәбәр итсәләр, әлбәттә, кайтачакмын”, — дип җавап бирдем. Бу сөйләшүдән соң байтак гомер узды.
Ул елны мин университетның Казаннан ерак булмаган фәнни-тәҗрибә участогында фәнни эшемә материал җыйдым. Арып-талып өйгә кайткан бер кичтә миңа Кәшифә апаның кинәт вафаты турында хәбәр иттеләр. Тизрәк вокзалга ашыктым. Тик төнлә Кильдураз ягына поезд юк иде.
 
 
Иртәнге поезд белән кайттым, ләкин соң иде инде: Кәшифә апамны кичә үк җирләгәннәр. Болай ашыгып күмүнең сәбәбе шул: ул елны җәй бик эссе торды. Ни генә булмасын, биргән вәгъдәмне үти алмаудан йөрәгем сызланды, гомерлеккә яра калды. Минем кебек соңга калып кайтучы туганнары, укучылары белән бергә Кәшифә апаның каберенә барып, аның белән мәңгелеккә хушлаштык.
 
Хәзер инде без, аның укучылары, барыбыз да диярлек лаеклы ялда. Очрашканда гел Кәшифә апабызны сагынып искә алабыз. Ә мин, соңгы юлга озатырга вәгъдә биреп тә, үти алмавым өчен укытучымнан гафу сорап, аның рухына дога кылам.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7174
    7
    65
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4465
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2939
    4
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9619
    6
    35
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4802
    0
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда