​«Фәхишә түгел, фәрештәң идем...»


Гомер буе ире аны бер гөнаһсызга рәнҗетеп яшәде. 

Күз ачкысыз буранлы көн иде. Мондый көндә юньле кеше этен дә урамга чыгармый. Ә ул мине: «Кил инде, бәлкем, соңгы күрүем булыр...» – дип, өзми-куймый үзенә чакыра. Курка, шикләнә калдым. Бармыйча булмас, ахры. Аның ире белән аралары бик киеренке булуын белә идем белүен. Әмма «бәлкем, соңгы күрүем булыр», дип әйтер өчен кешенең нинди хәлдә булуы кирәктер?! Җыендым да, байлар бистәсенә юл алдым. Юл буе инде күптән якын туганыма әйләнгән дустым Алсу турында уйланып бардым. 

Аны да язмыш сынапмы-сынады. Әйе, ул бай кешегә кияүгә чыкты. Үзеннән ун яшькә олы ир, хатыны янында әллә ни аерылып тормый иде үзе. Байлар бит алар үзләрен карый, иркәли беләләр. Казанның иң шәп рестораннарының берсендә гөжләтеп туй барган чагында, мин дә Алсуның бәхете бар икән, дип, аның өчен чын күңелемнән куанып утырдым. Ләкин нәтиҗә ясарга ашыкканмын. Бергә яши башлауларына ай чамасы да үтмәде, телефонда таныш тавыш яңгырады: «Көнләшә, кухнядагы кәстрүлдән дә көнләшә. Нишлим, әйт? Мин аннан куркам», –  диде дә, тиз генә трубкасын ташлады. Күрәсең, сөйләштерми дә ире аны танышлары белән. Аннан соң мин аңа берничә мәртәбә үзем шалтыратып карадым. Тик файдасыз, трубканы алучы булмады. Хатыннарын дөньядан аерган, хәтта иң якын кешеләре булган әти-әнисеннән баш тарттырган залим ирләр турында язганым бар. Димәк, Алсуны да шундый язмыш көтә.  

Сөйләшергә дип бер бардым, ике бардым... Ләкин капка бикле, ачучы кеше күренми. Шулай итеп, безнең аралар өзелде. Мин Алсуга үпкәләдем. Ничек итеп сердәшче булып йөргән якын дустыңны шулай тиз онытырга була?! Ә шулай да без аның белән очраштык, еллар үткәч, гомер көзләрендә, һич көтмәгәндә, һич уйламаганда... Бервакыт шулай автобустан төштем дә ашыга-кабалана эшкә йөгерәм. Юл уңаендагы кибеткә кереп, чәйгә берәр тәм-том алмакчы булып, ишекне генә ачкан идем, кочагыма диярлек атылып килеп кергән ханымга: «Алсу, син ич бу!» – дип кычкырып җибәргәнемне сизми дә калдым. Эш тә онытылды, тормыш мәшәкатьләре дә... Җитәкләштек тә, дөньябызны онытып, урам буйлап киттек. Ул сөйләгәннәрдән аның ике баласы барлыгын, иренең бергә яши башлауларының беренче көненнән үк аны «үтереп» көнләшүен, яшь гомерен дүрт стена арасында үткәрүен аңладым. 

– Заяга узды гомер, – дигән иде Алсу шул чагында. – Өстәвенә, яратмыйм да булып чыкты. Ашыгып чыктым. «Бай кияү эзлә, бай кияү, таянырлык булса гына... ир», – ди торган иде әнкәй. Тормышым бай булды, тыныч булмады. Тәмуг кичереп яшәдем. Бикләп тотты. Үзе гел чыгып китә дә таң алдыннан гына кайта. Кайткач, әйтмәгән сүзен калдырмый. Барына да түздем, әйткән пычрак сүзләренә дә исем китми хәзер. Тик бер генә сүзен кичерә алмыйм, «Фәхишә», – ди ул миңа. Тота да гел шул бер сүзне кабатлый. Гомеремә чит ирләрнең йөзләренә күтәрелеп караганым булмады. Ә ул миңа шундый кабахәт сүз әйтә. Рәнҗим, бик рәнҗим мин аңа. 

Хәбәрдә торырбыз, дип аерылышкан идек. Тагын булмады. Ул тагын юкка чыкты. Югыйсә яңа телефон номерын да биргән иде бит. Алсуның кайда яшәгәнен беләм. Шуңа өч катлы ул йортны тиз эзләп таптым. Бу юлы капкалар киң итеп ачылып куелган. Күргәч, йөрәгем жу итеп куйды. Әллә өлгермәдемме, әллә китеп тә барганмы? Ишекне ачып, икенче каттагы йокы бүлмәсенә күтәреләм. Каршыма чыккан ир минем кем булуым белән кызыксына. Исемемне әйткәч: «Ул сезне бик көтте, – ди дә, – гомер буе тыныч булды, тыныч кына китеп тә барды...» – дип өстәде. 

– Хатыныңнан гафу үтендеңме соң? Нахакка әйткән сүзләрең өчен теге дөньяда сиңа тәмуг булыр дип курыкмыйсыңмы? – дим, ярсып китеп. – Фәхишә түгел, фәрештә иде бит ул! 

Кат-кат кайта уйланам: Соңгы сулышында нәрсә әйтергә теләде икән ул? Иренә беркайчан да каршы сүз әйтергә базмаган хатынның да: «Мин фәхишә түгел, мин синең тормыш мәшәкатьләреңнән, төрле авырлыклардан саклап килүче фәрештәң идем!» – дип әйтәсе килгәндер, бәлкем... Тик янә кабергә үзе белән алып киткән әлеге дә баягы йомшаклыгы, сабырлыгы тыеп калгандыр аны дим. Кем белә?! Хәзер моны берәү дә әйтә алмый инде. 

                       

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Балан ачылары Әйдәгез, без бу хатынның исемен күрсәтмибез. Шулай исемсез генә булсын ул. Аның ни атлы булуы мөһим дә түгел бит. Ул – шушы көндәлекләрнең хуҗасы.  Теләсәгез, бастырыгыз, гыйбрәт булсын дип, егерме ел элек язылган дәфтәрләрне, миңа биргән иде.
    8784
    1
    58
  • «Насыйбың булыр әле!» Әдибә эштән кайтып керде дә, бермәлгә ишек төбендә тукталып, йорт эченә күз салды. Их, күңелгә рәхәт тә соң нур бөркеп торган өеңә кайтып керүләре! Бар җирдә дә тәртип,
    6351
    3
    55
  • Югалткан мәхәббәт Фәридә Казандагы сәүдә йортында йөргәндә үзенең яшьлек мәхәбәтен очратып, имәнеп китте. «Айрат!» – дигән cүз әйтерсең хатынның теленнән кош кебек чыгып атылды.
    4774
    1
    48
  • SOS! Җанымны коткарыгыз! Бу язма – Бөек Ватан сугышы фронтларының алгы сызыгында көн саен үлем белән очрашып та исән-сау әйләнеп кайткан, ләкин гаиләдә икенче сугышка, ир тарафыннан җәбер-золымга эләгеп, дөньядан вакытсыз китеп барган хатын-кыз язмышы турында...
    5174
    1
    40
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 17 май 2021 - 10:17
    Без имени
    Авыр кайгыгызны уртаклашам Илсия усканем. Сезнен барыгызга да Аллах тагалэ сабырлык бирсен.
    Илсөя Бәдретдинова авыр кайгы кичерә
  • 17 май 2021 - 11:08
    Без имени
    Ускэнем, романтиканы уз семьянда да ясарга була. Иренэ карата рахмэтле булырга ойрэн. Узенэ карата кызыксындыру чаралары уйлап тап. Ял кеннэрендэ семья белэн бергэлэп паркка бару,урманга чыгу. Табигаттэ бик матур урыннар бар бит.Балалар да шат булыр,ирен дэ ,узен дэ.Кичен гади булса да матур итеп стэл эзерлэп, шэм яндырып, тыныч музыка куеп,матур итеп киенеп ирен белэн матур кичлэр ясагыз.Иренэ ни телэгэненне кайбер вакытта булса да анлатырга кирэк,такдим итэргэ. Кешенен кадерен бар вакытта белергэ кирэк.Ирегез дэ, узегез дэ ихтирамга лаек кешелэр бит сез. Ихтирамга лаек кешелэр яратуга да лаек.Сез хатын кыз да ,эни кеше дэ. Бер дигэн матур гаилэ.Бер берегезне куандырып матур итеп яшэу чарасын уйлагыз ускэнем.
    Хисләремне ничек йөгәнлим? 
  • 17 май 2021 - 13:42
    Без имени
    Минем кызым да шулай яшәде. 6 елдан соң бала белән ире кышкы салкында куып чыгарды. Соңыннан бик кайтарасы килде җибәрмәдем. Кабат кияүгә чыкты. Бусы кояшым дип кенә тора .3 кызлары бар хәзер.Ә теге ире өйләнсә дә бер хатын белән дә тора алмады. Кызыгыз бәхетен табар. Чир китә гадәт китми ул. Кире кайта күрмәсен.
    Дөньям җимерек 
  • 17 май 2021 - 15:09
    Без имени
    Их, кешегә киңәш бирүе җайлы да ул.... Притчасы да бик акыллы. Ә менә башка төшсә, акыллы сүз киңәшне үтәве кыен шул
    Син кем: кишер, йомырка яки кәһвә?
  • 17 май 2021 - 15:14
    Без имени
    Гаилэ тормышы таркалуда,хэрбер гыйбрэтне курсэткэндэ,рэхэт яшэгэн хатыннарыбыз хавалана,мактана."Ирлэрне ир иткэн дэ,хур иткэн дэ хатын.Койгэ килми торган ир булмый,акыл белэн ,койлэп яшэргэ кирэк",дип акыл сатарга ярата.Сезгэ Аллахе Тэгалэ тарафыннан бирелгэн язмыш булэген узегезнен тэрбия дип уйлыйсыз,сез акыллы булгач,тормыш майлаган кебек бара,дип хаваланасыз.Юк,мен тапкыр юк!!!Сезнен ирегезне бала вакыттан ук,акыллы эти-эни ,узлэре урнэгендэ дорес итеп тэрбиялэгэннэр.Бу сезнен заслуга тугел,кайната-кайнанагызга рэхмэт укып яшэгез,алар заслугасы,алар тэрбиясе.Сезгэ отышлы лотерея билеты элэккэн,авызыгызны йомыгыз.Менэ сез шушы язмадагы иргэ барыгыз да,акыл белэн,зирэклек белэн кеше ясагыз,шул вакытта,мин сезнен дорес кеше булып,матур сузлэр сойлэп утыруыгызга бэя бирер идем.
    Дөньям җимерек 
Реклама
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»