​ӘБҮЗӘР

Кечкенә әбекәйнең бу хикәяте үзе турында булып чыкты. Ул да чибәр булган бит инде. Ул да вакыты җиткәч кияүгә чыккан бит инде. Ир дигән кешесе белән Сания (яшь вакыты бит әле – Сания дип кенә сөйләрбез) бик тә бәхетле булырга ниятләгән. Тиз-тиз генә бер малай белән бер кыз да табып куйган.

– Чибәр генә дә түгел, эшкә дә шәп идем мин. Алны белмим, ялны белмим. Ут борчасы кебек бөтереләм. Ун ел эчендә дүрт өй салып чыктык без. Беренчесен сазлык уртасында төн үткәнче өй рәвешенә керттек. Иртән өйне ишеп төшерергә килгән влач кешеләре, морҗадан төтен чыкканын күреп, борылып киттеләр. Казан тирәсендәге Нахальный бистәләр шулай пәйда булды. Казанга бер эләгеп алгач, икенче өйне арурак урынга салып куйдык, аннан Каравайга күчендек. Дүртенче өем – хөкүмәтнеке. Өченче өемне – шәп өй иде – ирем үлгәч, балаларга бүлеп бирдем. Хәзер озак еллар Дары заводында тырышып эшләгән өчен хөкүмәт биргән фатирымда картлыгымны кичерәм. Балаларым бу фатирыма да кызыга. Алып китеп карыйбыз, диләр. Әле мин үзем бүтәннәрне карарлык. Урынга калсам, килеп карарлар. Бирешмим әле. Үз өемдә – үз көнем. Шулай бит! 

Әбүзәрем дә тырыш булды. Кулы эш белә иде. Тырыш кына түгел, мут та иде. Йөрде инде, йөрде... Мине белми дип уйлады. Ә мин белә идем. Йөрсә тагын! Аның каруы, бала төшереп, гөнаһлы булмадым. Марҗалар йөгерде абортка. Бер марҗасы өйгә дә килде әле. И килделәр болар парлашып бер ят ир белән. Имеш, иремнең дус, таныш ише кешеләре! Ирем дә сер бирми. Ә миңа нәрсә?! Һәрчак ризыгым пешкән, матур итеп табыным корылган, идән-сәкем юылган. Балаларым каралган. Йөгереп-йөгереп сыйладым боларны. Кунак ир белән Әбүзәр тәмәке тартырга чыгып киткәч, кунак марҗа сораштыра башлады: күптән яшибезме, балаларыбыз ничәү, үзем кайда эшлим... Ике балалы килеш Мактау тактасында торганымны белгәч, өйдәге тәртип-чисталыкны күргәч, марҗам гел минем якка авышты. Теле чишелде моның. «Прости, Сонечка, – ди. – Твой муж со мной гуляет. С его слов я представляла тебя неряхой, растрепой, лентяйкой, уродиной. А ты вон какая! Я теперь его на порог не пущу! Извини и прости меня. К вам я с братом пришла. На разведку. Вашу жизнь разрушать не хочу». «Не извиняйся», – дидем. Йөри дип кенә гаилә бозарга җыенган кеше юк әле монда. Әбүзәр хәзер болай да коерыгын кысачак. Кыстырам мин аны. Ирләр бит алар тиз бетерешә. Минем кулга каласы көн кебек. Калды инде, калды. Бик әйбәтләп карадым мин аны. Бәхиллегемне бик сорады. «Әй картым, бер рәнҗешем дә юк, – дидем. Гел мине генә кочаклап яткан булсаң, күпме җан кыелган булыр иде. Болай вөҗданым чиста», – дидем. Яратадыр идем шул чукынмышны.

   

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (2)
Cимвол калды:
  • 17 декабрь 2019 - 07:44
    Без имени
    Аллаһы Тәгаләдә авырлыкларга түзәргә кушкан.Бу ханынның бүгенге көне бик әйбат.Купме кызлар авырлыктан куркып,семья кора,бәби таба алмый .Аның картлыгы дә ялгызлык та килә бит.Бу минем мнение м.
  • 19 ноябрь 2019 - 13:25
    Без имени
    Абузар бит инде, юкка чыгарып сойлэгэн хатынын теге маржага. Гомер буе мут булды дигэнме? Картайгач, караганда инде Абузэрен. Гомер буе ишэк кебек эшлэгэн дэ бу хатын! Аптырарлык? Узен бэхетле дэ саный!
Хәзер укыйлар
  • Киткәннәрне нигә туктатырга? Гөлнара, матур төшләр күреп, татлы йокыга талган иде... Менә ул Камышлыкүл болынында яланаяк йөгереп йөри. Бу аның кыз чагы икән бит.
    5964
    0
    81
  • "Син безгә кыз килеш килмәдең..." Минем икенче балам ашыгыбрак – алты ай ярымнан ук туды. Нигә болай иртәләгәндер, андый сәбәп тә юк к
    8281
    0
    63
  • 3041
    0
    40
  • Бүләк Уфада яшәп иҗат итүче язучы Дилә Булгакова хикәяләрендә нечкә хис, драматик лиризм өстенлек итә, геройның иң тирән күңел кичерешләре ачыла. Укучылар аның шигырьләрен, нәсерләрен, балалар өчен язылган әкиятләрен дә яратып кабул итә. Ә аның шигырьләренә язылган «Кыр казлары», «Сагынам», «Үпкәләмә» кебек җырлары халык арасында бик популяр.
    3201
    3
    34
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи