Бүре баласын бүреккә салсаң да...


Яшьләрнең үзләреннән башка кемне кемгә өйләндерәсен хәл итүче әти-әни һәрвакыт иң беренче чиратта аларның имин тормышы турында уйлый икән. Ә балалар аны гаделсезлек дип кабул итә. Элек зур, нык нәселле, таза хәлле гаиләләр балаларын гел үз тиңнәренә өйләндергән, кияүгә биргән. Без хәзер сүз әйтергә куркабыз... Бу кешегә кияүгә чыкма, гаиләсенә кара дисәк, соңыннан үз тиңен таба алмаса, гомерлеккә ялгыз калса дип, бу авырлыкны күтәрергә әзер булмыйбыз шул. Аннары кайгырып яшибез инде шул балалар өчен. Әллә, вакытында дөресен туры әйтеп, аларны зуррак хатадан, бәхетсез язмыштан саклап калырга булыр иде. 

Кызыбыз бер егет белән очрашып йөри башлады. Ул егеткә кадәр юньле-рәтле бер егет белән дә очрашмаган иде әле. Әллә шуңа инде – ошатты бит шуны. Йөзгә-биткә бер дә матур егет түгел, җитмәсә,  буе да кызыбыздан тәбәнәк. Беренче тапкыр күргәч, үзе дә ошатмыйча кайткан иде. Ләкин теге егет бик үҗәт булып чыкты, үзенекен итте: очрашып йөри башладылар. Күрше районда урнашкан бер авылда яшәүче егет турында белешергә уйда да юк иде. Битараф булмаган кешеләр табыла бит ул. Әтисе фәлән, әнисе төгән, дип, бер дә уңай сүз ишеттермәделәр ул гаилә турында. Анысына игътибар итмәс идем дә, һәр бала үз бәхете белән туа бит. Ата-анасына охшамаска да мөмкин. Ләкин ана күңеле сизгер була. Бер күрүдә үк йөзе нурсыз кебек тоелды, йөрәгемә ятмады ул егет.  

Туйны кодагыйлар бик яхшы итеп уздырдылар, көтмәгән идек хәтта. Аннары кунакка йөрешүләр, кодаларны кунак итүләр башланды. Сабантуйларга, ашларга йөрешәбез. Кодаларның сәерлекләре күренә башлады: әллә исерек, әллә аек йөриләр, аңламассың – көн саен бераз салгалап «автопилотта» йөргән кешеләр кебек. Кайвакыт буталып сөйләшәләр, зихеннәре чуалган кебек. Хайван тотмыйлар, бакчада яшелчә үстермиләр. Кыскасы, безнең тормышка капма-каршы инде яшәү рәвешләре. Ә кияү, киресенчә, бик эшчән булып чыкты. Кулыннан эш килә, эшендә дә яраталар, таш белән бик ансат эш итә, дуслары белән йорт күтәреп йөриләр ял көннәрендә. Әнә шулай тырышып йөри торгач, йорт җиткезеп чыктылар, үз кулы белән күтәрде кияү ул йортны. 

Тормышлары шулай көйләнеп киткәч кенә кияүнең эчә торган гадәте билгеле булды. Баш күтәрми эчә.  «Запойга китеп», диләр безнең якта. Бездән аерым яшәгәч, үзебезнең сизгән дә юк иде. Кайткач, оныклар сөйләде. Хәтта ашыгыч ярдәм чакырып, системалар белән айнытырга туры килә икән. Үзе гел буыннар сызлауга зарлана, сәбәбен эштән күрә. Кеше кимчелексез булмый инде дип, кул селтәдек. Бала-чага түгел, гаилә алып бара торган ир бит инде. Кысылмадык. Соңыннан аларга кунакка барган саен, кияү гел исерек була башлады. Олы кызыбыз да шуны ук сөйли. Эшеннән китте, шабашкаларга гына йөри башлады кияү. Анысын да «йоттык», ярый, акчалары җитсә, үзе теләгәнчә яшәсен, дидек. 

Бер көнне кызыбыз үзенең эштән китәсен әйтте. Бик яхшы иде эш урыны, авырлык белән генә тапты, әллә ничә собеседование үтте, расланды. Балаларга вакыт җитми дигән була, имеш, шуңа китә. Апасына дөресен сөйләгән – эшеңнән китмәсәң, ут төртеп өйне яндырам, йә үземне берәр нишләтәм дип куркыта башлаган. Балаларның атасы бит – сүзен тыңлаган инде кызыбыз. Эшеннән китеп хәзер икесе дә өйдә торалар, балаларны мәктәпкә, түгәрәкләргә йөртәләр. Шабашкада эшләп алган акчасы тормыш итәргә җитә анысы. Ләкин, беләсезме, үз шартын куеп, хатынын эштән китәргә мәҗбүр итеп тә эчүеннән туктамый. Хәзер инде без дә авыз йомып тормыйбыз, акылга кертергә тырышабыз. Эчеп үлеп китәсең бит инде, дибез. Әзрәк балалар турынды уйла, аларга ата кирәк, дибез. Ә ул эчүен дәвам итә. Кодировать итәргә дә барырга теләми, үлеп китәрмен дип курка. 

Менә хәзер олылар сүзе искә төште инде. Бүре баласын бүреккә салсаң да, урманга карый, диләр. Киявебез дә әти-әнисе кебек гел «автопилотта» йөри. Айнып бетә дә алмый инде ул, ахрысы. Көн саен эчеп йөри. Элек бездән читенсенә иде, хәзер инде ояты да калмады. Кунакка килсәк тә, гел салып йөри. 
Нишләргә инде? Кул селтәргәме? Шулай эчеп йөреп бер-бер хәл була бит инде аңа, тазалыгы да юк. Үзе балаларын үлеп ярата, сораган бөтен әйберләрен алып бирә, вакытын да кызганмый аларга. Беләм, бөтен дөреслекне кызыбыз безгә әйтеп тә бетерми, бар да яхшы дип күрсәтергә тели. Ләкин болай яшәү аяныч бер нәтиҗәгә китереп җиткерәчәк. Аерыл дисәк, шул ук балалар кызганыч. Нинди булса да, аларга әти инде ул. Ә әтиләре упкынга тәгәрәгәнен үзе дә аңламый. 

Ризәлә. Чүпрәле. 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (1)
Cимвол калды:
  • 28 сентябрь 2022 - 08:57
    Без имени
    Эчә инде ул,туктамый хәзер.Алма агачыннан ерак төшми шул.Ераграк тәгәрәгәне бик сирәк аның.Бер ни эшли дә алмыйсыз,кызганыч.Ә кызыгыз,нәрсә булса да булыр инде диеп,буйсынган тормышы белән....
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7238
    7
    66
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4484
    0
    43
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4921
    0
    37
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2954
    4
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9675
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда