Авырлыклар­ны җиңәргә кирәк...

Кышның үтә дә салкын көне иде. Хәер, урамда гына түгел, җанымда да боздай салкынлык иде минем. Табиб диагнозымны яшерүне кирәк санамады: “Синең авыруың начарга охшаган, — диде. - Дөресрәге, аның тиздән начарга әйләнүе мөмкин”, — дип өстәде. Нәрсә бу, кайдан килеп төшкән чир бу? Ни өчен, Хо­даем, миңа җибәрдең бу хәсрәтне?
Юлымда очраган ке­шеләргә бәрелә-сугыла тук­талыш ягына йөгердем. Бу коточкыч хәбәрдән качарга, тизрәк өйгә, ирем, балам янына кайтып җитәргә кирәк. Бәлки, җан өшеткеч әлеге яңалык мине куып та җитмәс әле...
Юк шул, керде инде ул тормышыма, керде дә бөтен нәрсәнең астын-өскә әйлән­дерде менә. Үзем чабам, үзем елыйм, үзем күңе­лемнән күптән мәрхүм бул­ган якыннарыма ялварам: “Әтием, әби-бабаларым,
мине үз яныгызга алырга ашыкмагызчы! Шушы кышкы салкыннарны, җәйге эссе көннәрне күрәсем килә бит әле... Кызымны аякка басты­расым, аның уңышларына, бәхетенә сөенәсем килә...” 
Тормыш кызык та, үчле дә. Вакыт-вакыт ул синнән кычкырып көлгән кебек була. Әллә елата-елата сабак бирүе генәме? “Башка би­регә аяк басарга язмасын”, - дигән шушы ук сырхау­ханәгә миңа бик тиздән яңадан барырга туры килде. Якташым, әниемнең якын күршесе Хәдичә апа ята иде анда. Шул елны, әниемнән телефон номерымны алып, олы башын кече итеп, туган көнем белән котлап шылты­раткан иде ул. Сиксән яшь­лек күрше апамның теләгән теләге күңелемә бик ошады.
 “Син актриса бул, — диде ул миңа. — Тормышта комедия дә, трагедия дә уйный белергә кирәк, сеңлем”. Үзе әйткән шушы спектакльнең соңгы актын уйный әнә Хәдичә апа. Көннәренең ин­де санаулы гына калганын белеп торса да, шаккаттым, ул әле трагедия уйнарга һич ашыкмый.
Хәсрәт йортыннан бу юлы да йөгереп диярлек чыктым. “Юк, мин бирегә кабатmэләгергә тиеш түгел. Түгел, түгел!..”
Вакыт дәвалый, диләр. Ходайга мең шөкер, минем чирем “куркынычка” әйлән­мәде, уза торганнардан бу­лып чыкты. Әмма бу сынау мине нәрсә турындадыр бик каты кисәтте кебек тоелды. Һәм... дөнья миңа яңа ягы белән борылды. Ул елны яз­ның һәр адымын тоеп-сизеп тордым. Кояш җылысында яңа гына бүрткән агач бөреләренә, ямь-яшел яф­ракларга, җир өстенә әле генә тишелеп чыккан чәчәк­ләргә, күктә йөзеп йөргән болытларга, якты йолдыз­ларга беренче күргәндәй ка­радым. Аларны балачактагы кебек яңадан ачтым, яңадан яраттым. Тормыш мәшәкать­ләре белән аларга игътибар итәргә онытылып беткән булган, күрәсең. Көн саен яңа туган таңга сөенеп, Хо­дайга рәхмәт әйтәм. Мәрхүм Хәдичә апаның сүзләрен дә онытканым юк. Авырлыклар­дан фаҗига ясамыйча, аларны елмая-елмая җиңәргә өйрәнеп тә киләм.

Алия.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    11361
    5
    142
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    6979
    1
    92
  • 7955
    2
    53
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8994
    1
    50
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 25 сентябрь 2020 - 01:53
    Без имени
    Мин Дэ нэкъ шулай 32 яшемдэ 2 кызым белэн ялгыз калдым,ирем бер хатын бн чыгып китте ,1 елдан кире кайтты, гафу итэ алмадым,шартлатып араны оздем.Ул хатыннан-хатынга йореп,45 яшьтэ асылынып улде,чыгып киткэн хатын 10 еллап, психбольницада яши.Э мин ,Аллага шокер ,ирлэр булдыра алмаган ирлэр эшен эшлэп,кызларымны устереп,эле Дэ исэн- сау эшлэп ятам.Хатын-кыз ялкау булмаса,беркайчан да югалмый,аларга АллахеТэгалэ безгэ коч бирэ.
    Бәясен белгән хатын-кыз көчле ул...
  • 25 сентябрь 2020 - 02:10
    Без имени
    Минем кияу Дэ нэкъ шулай качып-посып ,никах укытып,узенен классташы белэн 5 ел инде яшэп ята.10 еллык классташлар очрашуыннан сон айный алмады.Бик тырышып яшерсэ дэ,тэжрибэле кузгэ куренеп тора.Ул да шуннан сон дин юлына кереп китте.Имеш диндэ 4 хатын да рохсэт ителэ.Узлэре бугенге кондэ БИК рэхэт яшэсэлэр дэ,ата-ананын азгынлыгы очен балалар узлэренен авырулары,газаплы тормышлары ,улемнэре белэн жавап бирэ.Чонки рэнжу,куз яшьлэре узенэ тошмэсэ,балаларга тошэ.Хэр кеше шуны онытмасын Иде.Алар бит ойгэ кайтасы акчаны,гаилэнен зур ойлэр салып,иркен тормышта яшисе доходларын илтеп икенче хатынга бирэ.Гаилэдэ беркайчан да артык акча булмый.Ойдэге хатын белэн бергэлэп эшлэп,чит хатынны содержать итэлэр.2 нче хатын булып яшэргэ ризалык бируче хатыннар,акылыгызга килегез,ул ирлэрнен акчасы тозлы куз яшьле,рэнжешле акчалар,беркайчан сезгэ бэхет китермэячэк,авырлык,авырулар белэн корэшу очен тотылып бетэчэк.
    Бәясен белгән хатын-кыз көчле ул...
  • 23 сентябрь 2020 - 15:08
    Без имени
    👍👍👍
    ​ Адашкан шәүләләр
  • 23 сентябрь 2020 - 19:18
    Без имени
    Великовозрастный балаларны карарга жигелергэ кем кушты? Узегез гаепле бит!!!
    Ана рәнҗүе төшәргә дә мөмкин
  • 23 сентябрь 2020 - 15:25
    Без имени
    Шундый тәрбияви әсәрләр иҗат итүчеләр бик сирәк шул.Урының җәннәт түрләрендә булсын иде,Туфан абый
    Сиңа дигәне...
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...