Авырлыклар­ны җиңәргә кирәк...

Кышның үтә дә салкын көне иде. Хәер, урамда гына түгел, җанымда да боздай салкынлык иде минем. Табиб диагнозымны яшерүне кирәк санамады: “Синең авыруың начарга охшаган, — диде. - Дөресрәге, аның тиздән начарга әйләнүе мөмкин”, — дип өстәде. Нәрсә бу, кайдан килеп төшкән чир бу? Ни өчен, Хо­даем, миңа җибәрдең бу хәсрәтне?
Юлымда очраган ке­шеләргә бәрелә-сугыла тук­талыш ягына йөгердем. Бу коточкыч хәбәрдән качарга, тизрәк өйгә, ирем, балам янына кайтып җитәргә кирәк. Бәлки, җан өшеткеч әлеге яңалык мине куып та җитмәс әле...
Юк шул, керде инде ул тормышыма, керде дә бөтен нәрсәнең астын-өскә әйлән­дерде менә. Үзем чабам, үзем елыйм, үзем күңе­лемнән күптән мәрхүм бул­ган якыннарыма ялварам: “Әтием, әби-бабаларым,
мине үз яныгызга алырга ашыкмагызчы! Шушы кышкы салкыннарны, җәйге эссе көннәрне күрәсем килә бит әле... Кызымны аякка басты­расым, аның уңышларына, бәхетенә сөенәсем килә...” 
Тормыш кызык та, үчле дә. Вакыт-вакыт ул синнән кычкырып көлгән кебек була. Әллә елата-елата сабак бирүе генәме? “Башка би­регә аяк басарга язмасын”, - дигән шушы ук сырхау­ханәгә миңа бик тиздән яңадан барырга туры килде. Якташым, әниемнең якын күршесе Хәдичә апа ята иде анда. Шул елны, әниемнән телефон номерымны алып, олы башын кече итеп, туган көнем белән котлап шылты­раткан иде ул. Сиксән яшь­лек күрше апамның теләгән теләге күңелемә бик ошады.
 “Син актриса бул, — диде ул миңа. — Тормышта комедия дә, трагедия дә уйный белергә кирәк, сеңлем”. Үзе әйткән шушы спектакльнең соңгы актын уйный әнә Хәдичә апа. Көннәренең ин­де санаулы гына калганын белеп торса да, шаккаттым, ул әле трагедия уйнарга һич ашыкмый.
Хәсрәт йортыннан бу юлы да йөгереп диярлек чыктым. “Юк, мин бирегә кабатmэләгергә тиеш түгел. Түгел, түгел!..”
Вакыт дәвалый, диләр. Ходайга мең шөкер, минем чирем “куркынычка” әйлән­мәде, уза торганнардан бу­лып чыкты. Әмма бу сынау мине нәрсә турындадыр бик каты кисәтте кебек тоелды. Һәм... дөнья миңа яңа ягы белән борылды. Ул елны яз­ның һәр адымын тоеп-сизеп тордым. Кояш җылысында яңа гына бүрткән агач бөреләренә, ямь-яшел яф­ракларга, җир өстенә әле генә тишелеп чыккан чәчәк­ләргә, күктә йөзеп йөргән болытларга, якты йолдыз­ларга беренче күргәндәй ка­радым. Аларны балачактагы кебек яңадан ачтым, яңадан яраттым. Тормыш мәшәкать­ләре белән аларга игътибар итәргә онытылып беткән булган, күрәсең. Көн саен яңа туган таңга сөенеп, Хо­дайга рәхмәт әйтәм. Мәрхүм Хәдичә апаның сүзләрен дә онытканым юк. Авырлыклар­дан фаҗига ясамыйча, аларны елмая-елмая җиңәргә өйрәнеп тә киләм.

Алия.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Кар патшабикәсе Билгеләнгән вакытта кафеда иде инде кыз. Ишекне ачып керде дә, ярым буш залга күз йөртеп, үзенә кирәкле кешене эзләде. Гомерендә беренче күрүе булса да, ул аны әллә каян таныды. «Снежная королева!» – дигән уй сызылып үтте кабат. Ханбикәләрдәй затлы иде ханым.
    7452
    1
    105
  • Хәшәрәт – Әни, без Фәридә белән өйләнешергә булдык. Син каршы түгелсең бит, әйеме? Зөлфия, улының бу хәбәренә күптән әзер булса да, каушап калды. Бу минутта теленнән нинди генә сүз төшсә дә, ничектер урынсыз, ялгыш булыр кебек тоелды.
    5593
    1
    91
  • Тапшырылмаган имтихан Без еш кына: «Күргәннәрдән китап язырлык, кино төшерерлек», – дибез. Беркемнең дә язмышы ал да гөл түгел. Тик кайберәүләр, аның кире якларын оста итеп яшерә,
    4725
    4
    76
  • Салават Илсөянең гомерен коткарып калган Җырчы Илсөя Бәдретдинова Салаватка: «Минем гомеремне коткарып калучым», – ди. Болай әйтүенең сәбәбе белән кызыксындык. 
    12902
    4
    65
  • Гомернең ике яры Бездә бүген – дебют! Гөлнур Сафиуллинаның дебюты! Ниһаять!.. Аның хикәяләр яза башлавын бик көткән идек без. Хәер, Гөлнурның журналист язмалары ук чын хикәя итеп кабул ителә: йә елмаеп, йә күз яшьләрен тыярга тырышып укыйсың... Ә геройлары үзенә охшаган: тыйнак, акыллы, сизгер күңелле, серле... Кечкенә генә бер сүзе, карашы, хәрәкәте белән дөньяларны үзгәртә, гап-гади тормышны ямьгә төрә белгән... Менә шулай! Хикәяләрендә – фәлсәфә, хисләр, сизгер хатын-кыз йөрәге, тагын әллә ниләр – кыскасы, өр-яңа халәт!
    3916
    5
    45
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 25 февраль 2021 - 18:08
    Без имени
    Урыска кияъгщ чыкмаган инде ул , чыкса . ьщллщп тормас иде . Щнисе хат язган бит , алып кайтма авылга диеп . Димщк , рус егетенщ чыкмыйча , икенче берщъгщ , яратмаган кешесенщ чыккан кияъгщ дщ . Яратмаган кешесе булгач . улында яратмый инде , оныгында . Щ язылышы , чыннан да , килделе - киттеле . икенче тцрлерщк . матур итеп язарга була иде .
    Язмыш җиле
  • 25 февраль 2021 - 19:23
    Без имени
    Мило
    «Әни, син мине әллә Парижда дип беләсеңме?!»
  • 25 февраль 2021 - 05:31
    Без имени
    Бик матур язылган. Нэжибэ апа шул. Э карт бик кызганыч. Ник балалары шулай михербансыз булган?!. Анлашылмый. Кузгэ яшьлэр килдеее.
     Тукталыш
  • 24 февраль 2021 - 11:47
    Без имени
    Еладым….
    Вәгъдә йөзеге
  • 24 февраль 2021 - 11:48
    Без имени
    Хэзер шарлатаннар куп, элек настоящийлар булган
    «Фәрештәләр төшемдә дога өйрәтте»
Реклама
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...