Авырлыклар­ны җиңәргә кирәк...

Кышның үтә дә салкын көне иде. Хәер, урамда гына түгел, җанымда да боздай салкынлык иде минем. Табиб диагнозымны яшерүне кирәк санамады: “Синең авыруың начарга охшаган, — диде. - Дөресрәге, аның тиздән начарга әйләнүе мөмкин”, — дип өстәде. Нәрсә бу, кайдан килеп төшкән чир бу? Ни өчен, Хо­даем, миңа җибәрдең бу хәсрәтне?
Юлымда очраган ке­шеләргә бәрелә-сугыла тук­талыш ягына йөгердем. Бу коточкыч хәбәрдән качарга, тизрәк өйгә, ирем, балам янына кайтып җитәргә кирәк. Бәлки, җан өшеткеч әлеге яңалык мине куып та җитмәс әле...
Юк шул, керде инде ул тормышыма, керде дә бөтен нәрсәнең астын-өскә әйлән­дерде менә. Үзем чабам, үзем елыйм, үзем күңе­лемнән күптән мәрхүм бул­ган якыннарыма ялварам: “Әтием, әби-бабаларым,
мине үз яныгызга алырга ашыкмагызчы! Шушы кышкы салкыннарны, җәйге эссе көннәрне күрәсем килә бит әле... Кызымны аякка басты­расым, аның уңышларына, бәхетенә сөенәсем килә...” 
Тормыш кызык та, үчле дә. Вакыт-вакыт ул синнән кычкырып көлгән кебек була. Әллә елата-елата сабак бирүе генәме? “Башка би­регә аяк басарга язмасын”, - дигән шушы ук сырхау­ханәгә миңа бик тиздән яңадан барырга туры килде. Якташым, әниемнең якын күршесе Хәдичә апа ята иде анда. Шул елны, әниемнән телефон номерымны алып, олы башын кече итеп, туган көнем белән котлап шылты­раткан иде ул. Сиксән яшь­лек күрше апамның теләгән теләге күңелемә бик ошады.
 “Син актриса бул, — диде ул миңа. — Тормышта комедия дә, трагедия дә уйный белергә кирәк, сеңлем”. Үзе әйткән шушы спектакльнең соңгы актын уйный әнә Хәдичә апа. Көннәренең ин­де санаулы гына калганын белеп торса да, шаккаттым, ул әле трагедия уйнарга һич ашыкмый.
Хәсрәт йортыннан бу юлы да йөгереп диярлек чыктым. “Юк, мин бирегә кабатmэләгергә тиеш түгел. Түгел, түгел!..”
Вакыт дәвалый, диләр. Ходайга мең шөкер, минем чирем “куркынычка” әйлән­мәде, уза торганнардан бу­лып чыкты. Әмма бу сынау мине нәрсә турындадыр бик каты кисәтте кебек тоелды. Һәм... дөнья миңа яңа ягы белән борылды. Ул елны яз­ның һәр адымын тоеп-сизеп тордым. Кояш җылысында яңа гына бүрткән агач бөреләренә, ямь-яшел яф­ракларга, җир өстенә әле генә тишелеп чыккан чәчәк­ләргә, күктә йөзеп йөргән болытларга, якты йолдыз­ларга беренче күргәндәй ка­радым. Аларны балачактагы кебек яңадан ачтым, яңадан яраттым. Тормыш мәшәкать­ләре белән аларга игътибар итәргә онытылып беткән булган, күрәсең. Көн саен яңа туган таңга сөенеп, Хо­дайга рәхмәт әйтәм. Мәрхүм Хәдичә апаның сүзләрен дә онытканым юк. Авырлыклар­дан фаҗига ясамыйча, аларны елмая-елмая җиңәргә өйрәнеп тә киләм.

Алия.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Балдаклар, туй күлмәге калды, ә мин... Сүземне ерактанрак башлыйм әле. Әти үлгәндә мин әле тумаган да булганмын – әни 7 айлык корсаклы килеш калган. Аңа бу вакытта нибары 21 яшь булган...
    7335
    2
    50
  • Ялгыз канат Ире чит хатынга чыгып китсә дә, йөрәк болай әрнемәс иде. Хыянәтен кичерә алмый, мендәр кочаклап елар да, мәхәббәтне нәфрәткә әйләндереп яшәр иде. Ә ул хатынына гына түгел, балаларына, әти-әниләренә, диненә, үзенә хыянәт итте. Миләүшә яшь көе ирсез калды.
    8113
    0
    37
  • Рәхмәт, әнием! Аның ирен үтереп ташладылар. Дөресрәге, үләр дәрәҗәгә җиткәнче кыйнап ыргыттылар... Аңсыз гәүдәсен өйләреннән ике йөз метрлар чамасы җирдә, барак кебек шыксыз йортларның пычрак ишегалдыннан таптылар...
    4247
    0
    34
  • Бар җылымны сиңа бирәм, әни... Әнигә бар җылыңны да, назыңны да, яратуыңны да бирәсең, чөнки ул әни, һәм башкача уйлау, яшәү мөмкин түгелдер... Ә үз әниең булмаса?! Кемгә бүләк итәргә? Сине ничек бар шулай кабул итә торган кем бар тагын?! Әни бар! Иремнең әнисе!
    2220
    0
    32
  • Синнән башка беркем кирәкми Нурзидә белән Рәдиснең балалары юк. Күп еллар юк инде. Нурзидә моның белән күптән килеште. Рәдис тә килешкән кебек булган иде... 
    2715
    1
    28
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда