«Сөлге сугам аклыкка»

Кыз сорарга башкода итеп егет ягыннан, аның туган-тумачасы арасыннан бер абруйлы, мөхтәрәм, җор телле кешене җибәрергә тырышканнар.
Башкода булып егетнең әтисе дә барган. Әмма башкода тол булмаска тиеш дигәннәр: ир кеше икән – өйләнгән, хатын-кыз икән – кияүгә чыккан булсын. Башкода кыз ягының нәсел-нәсәбен, тамырларын сораштыра. Шуңа күрә халыкта: «Кемлегеңне беләсең килсә – башкода җибәр», дип әйтү дә булган. Халыкта сакланып калган менә бу җыр да шул хакта сөйли:

Йөгереп үк төштем инеш дип,
Боҗыралар элдем көмеш дип. 
Эзли генә торгач табыштык, 
Нәселегез асыл, имеш, дип.


Башкода булып килү өчен иң уңышлы көн дип баш көн – дүшәмбе һәм пәнҗешәмбе көн исәпләнгән. Уңышсыз көн дип буш көн – сишәмбе көн саналган. Буш көнне «ахыры да буш булыр» дип, туй да ясамаганнар. 

Башкода икмәк-тоз белән килә, аның үзенә дә икмәк биреп җибәрәләр. Кыз сорарга килүче кызның уңган­лыгын, булганлыгын да сыный. Аның күзеннән бернәр­сә дә читтә калмый: сөлгеләре арумы, ишегаллары ялт итеп себерел­гәнме, себеркесе урынына куелганмы... «Ях­шы җирдән килдем, теләгем сезнең белән кода-кодагый булу. Сезнең кызыгыз, безнең егет бар», – дип сүз башлый башкода. Бер баруда гына кызның ата-анасы ризалык бирми: «Агайне белән киңәш итәбез әле», – диләр. «Без кызыбызны уң белән сулны, ал белән артны, хәләл белән харамны, начарлык белән яхшылыкны аңлаган, аерган кешегә генә бирәбез», – диләр. 



Кызны бирергә ризалык, ниһаять, алынса, ул ике якның вәгъдә бүләкләре алмашуы белән дә ныгытыла. Гадәттә, кыз ягыннан, вәгъдә бүләге итеп, кызның үзе чигеп, үз кулы белән сугып яки тегеп әзерләп куйган әйберсе – сөлге-ашъяулык бирелә торган булган. Егет ягы аңа каршы итеп акча биргән. Бу бүләк алышу йоласы татарлар яши торган төрле төбәкләрдә һәркайда үзенчә аталган – «ак», «ак алыштыру», «ак апкайту», «ак­лашу», «аклык», «ак чыгару»... Соңгысы – туй мәҗ­лесендә кыз әзерләгән, «ак» итеп биргән сөлге яки ашъяулыкны халык алдына чыгарып күрсәтүне аңлаткан. Аны туйны алып баручы такмак әйтә-әйтә чыгарган:

Тулмаганын тутырыгыз, 
Җитмәгәнен җиткерегез, 
Шалтыратып салыгыз, 
Җалтыратып алыгыз.


Туй кунаклары җәеп-җәеп сөлгене карыйлар һәм: «Акны котлыйбыз, яшь килен бәхетле булсын, тигез гомер итсеннәр», – дия-дия, алып килгән бүләкләрен бирәләр.

Кайбер якларда егет йортына вәгъдә бүләге итеп бирелә торган әйбер «билге» дип тә аталган. Билгегә ике сөлге, ике эскәтер бирелгән. Кояшлы матур көн сайлап ике башкода билге алырга килә. Кияү ягында аларның кайтасын туганнары көтеп кала. Башкодалар киләсе хәбәрне кыз ягына бер яшь бала җиткергән. Хәбәрне әти-әниле бала китерсә, балалар­ның балалары да әти-әниле булып үсәр, дигәннәр.

Вәгъдә бүләкләре алышынгач, егетнең туганнары туй турында ныгытып сөйләшүгә күчәләр. Туй узасы көн, кияү ягыннан кәләш йортына туйга киләчәк кунакларның саны, «мәһәр», калымның күләме билгеләнә. Мәһәрне, ә ул һәрвакыт акчалата билгеләнгән, мулла никах укыр алдыннан, никах­ларны теркәү кенәгәсенә язып куйган. Мәһәр тулысынча яшь киленнең милке булып саналган һәм, кияү гаебе белән гаилә таралган очракта, ул хатынына шул мәһәр бәясендә мал-мөлкәт, акча бирергә тиеш булган. Мәһәр бик сирәк очракта гына туйга кадәр түләнеп беткән, аның калган өлеше «калым» итеп түләнә торган булган. Калымның күпчелек өлешен кызга бүләк ителә торган кием-салым тәшкил иткән. Ә калган өлеше кыз ягына туй чыгымнарын күтәрешү, кызга бирнә әзерләү өчен бирелә торган ярдәм булган. Чөнки бу мәшәкатьләр өчен кыз ягыннан чагыштырмача зуррак чыгымнар соралган.

Калым өчен кирәкле дип саналган әйберләрнең исемлеген кызның якын туганы әйтеп торган, башкода язып барган. Калымга, гадәттә, күлмәк, яулык, шәл, урын-җир (түшәк, юрган, ястык, чыбылдык) ише әйберләр, бал, ит, май ише ризык­лар керә. Элегрәк калымга ат, сыер, са­рык кебек терлек-туар да кертелгән. Калымның күләме беренче чиратта гаилә­ләрнең матди хәленә, кызның яхшылыгына бәйле булган. Кызлар өчен, толларга яки аерылып кайт­кан хатыннарга караганда, калымны күбрәк сораганнар. «Кызның хакы утыз, кире кайтса – тугыз» дигән мәкаль дә бар. Әгәр калымны күпсенсәләр, кире кыз ягына барып, киметүне үтенгәннәр. Шуннан соң гына кодаларны сыйлау башлана. Кияү ягыннан килгән һәр кунакка бүләкләр бирелә. Гадәттә, кодага оекбаш, бияләй, кодагый­га – сөлге, намазлык, тәһарәт чүпрәге ише әйбер, ә кияүгә аерым бүләк җибәрелә. 

 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    6942
    7
    65
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4355
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2847
    4
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9425
    6
    35
  • Сыналган мәхәббәт бәхете Язмыштан котылып булмый, язмышыңа язылган булса, тешеңне сындырып керер, диләр. Вәсиләгә Газие белән бәхетле булырга язган булган инде. Урау юллар, яңа гаилә аша узып булса да. 
    3687
    0
    30
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда