​Гөлләрдән илһам алып...

Купшы чалмабашлар, затлы розалар, тыйнак-оялчан кыр чәчәкләре... Рәссам Татьяна Никашина иҗа­­тының зур бер өлеше гөл-чәчәкләргә багышланган. «Мин – гомерем буе гөлләр арасында, – ди ул. – Үземне белә-белгәннән бирле әнием бакчабызны тутырып чәчәк үстерде. Шул гүзәллек кеч­кенә­дән күңелемә илһам орлыклары салгандыр, мөгаен».

Аның картиналары күңелдә гел якты, матур хисләр кузгата, күзне иркәли. Әнә бакчаларның көзге бизәге – кашкарыйлар, алар янында сусыл алмалар, икенче бер картинада – мәмрәп пешкән баланнар. Болар шулкадәр чын, үрел дә ал гына! 

Татьяна Никашинаның табигатьне, хатын-кыз матурлыгын сурәтләгән эшләре дә байтак. Җир-ананың гүзәл таҗы – чәчәкләр һәм үзе дә шул чәчәкләргә тиң хатын-кыз. Рәссам иҗатында алар гел янәшә, ул аларны гел бергә сурәтли. «Мин тормышны, чәчәкләрне, кешеләрне яратам, алар мине иҗатка илһамландыра, – ди ул. –  Рәссам бу­лып китүем кызык кына килеп чыкты. Без, 17-18 яшьлек егет-кызлар, Казандагы 22 нче заводта тәҗ­рибә үтеп йөрибез. Егетләребез балык тоту белән «җенләнә». Боларга иске генә бер фургон бирделәр. Минем аны бизисем, матурлыйсым килде. Тоттым да, уен-көлкеле шаян рәсемнәр төшерә башладым. Барысына да ошады. Икенче көн­не иртән заводка килүемә, инде бизәүче-рәссам итеп билгеләнүем хакында боерык эленеп тора иде. Ул вакытта әле тәҗрибәм аз, күп нәрсәне белмим дә. Берсендә тукымага өндәмә язарга куштылар. Яза торам, буяуларым агып бетә тора: акбур кушасы булган икән. Акбур кушканы исә, кипкәч, коелды да төште – җилем кушмаганмын». 

Кайчандыр рәсем сәнгатендә беренче адымнарын кыяр-кыймас кына ясаган кыз бүген инде танылган рәссам – профессиональ рәссамнар берлеге әгъзасы. Аның эшләре күп кенә иҗат сөючеләребезнең шәхси коллекцияләрендә саклана, күргәзмәләрдә урын ала. Күптән түгел генә Прагада узган күргәзмәдә дә иҗатын югары бәяләгәннәр.

Татьяна Никашина батик ысулы белән дә иҗат итә: ефәккә бизәк төшерә. Монысы үзенә бер үзгә техника. Ак ефәктә – күз явын алырдай чәчкәләр. «Картиналарымны шатланып язам», – дигән иде Татьяна Никашина. Бу шатлык хисен рәсемнәре аша безгә дә өләшә ул.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Киткәннәрне нигә туктатырга? Гөлнара, матур төшләр күреп, татлы йокыга талган иде... Менә ул Камышлыкүл болынында яланаяк йөгереп йөри. Бу аның кыз чагы икән бит.
    6447
    0
    96
  • "Син безгә кыз килеш килмәдең..." Минем икенче балам ашыгыбрак – алты ай ярымнан ук туды. Нигә болай иртәләгәндер, андый сәбәп тә юк к
    9012
    0
    72
  • 4007
    0
    48
  • Бүләк Уфада яшәп иҗат итүче язучы Дилә Булгакова хикәяләрендә нечкә хис, драматик лиризм өстенлек итә, геройның иң тирән күңел кичерешләре ачыла. Укучылар аның шигырьләрен, нәсерләрен, балалар өчен язылган әкиятләрен дә яратып кабул итә. Ә аның шигырьләренә язылган «Кыр казлары», «Сагынам», «Үпкәләмә» кебек җырлары халык арасында бик популяр.
    3382
    3
    37
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи