Саваплы сабак

Редакциядә иртәдән өчпочмак исе таралган. 
– Нинди бәйрәм бүген? – дип кызыксынабыз.
– Әниемнең безнең арадан киткәненә 5 ел булды, бергәләп чәй эчик дип уйладым, – ди әдәби редакторыбыз Эльмира апа Закирова. – Күп түгел инде ул, менә монысы – Мөслим күчтәнәче, монысы Актанышныкы, – дип, өстәлгә чәк-чәк, бавырсаклар, башка тәм-томнар тезде. «Сөембикә»дә шундый гадәт – кайсыбызда нинди бәйрәм, сөенечле вакыйга булса да, кадерле кешеләре рухына бер дога булсын дип, аларны искә алыр өчен дә редакциянең өстәлен түгәрәкләп, җыелышып чәй эчәбез. 
Эльмира апа Актаныш районы Байсар авылыннан. Төп йортлары инде бушап калган. Ләкин нигезләрен әле дә ташламыйлар, бертуган сеңлесе Рита апа белән җай чыккан саен кайтып йөриләр, бакчага яшелчә, бәрәңге утырталар. 
Әниләре  Роза ханымны редакциядә дә яхшы хәтерлиләр. 
– Әнигә барыгызның да катнашы бар кебек, беләсез. Лилия әнинең күлмәкләрен кыскартып бирә иде... Фирдәвес биргән лаләләрне каберенә утырттык, чәчәк атмаганнар әле... Гөлнур белән Рәмзия дә әнидә кунакта булдылар, – ди Эльмира апа. Хатирәләрен яңартып, әнисен соңгы юлга озаткан көнне исенә төшерде. – Май бәйрәмнәренә авылга кайттык. Инде яллар төгәлләнеп килә, Актаныштан Казанга китәргә, эшкә чыгарга кирәк. Әнинең хәле авыр, күреп торабыз. Китеп баруыбыз үкенечле булыр кебек. Шул чакта Гөлнур миңа бик кирәкле сүзләрне әйтте. «Эш димә әле син, Эльмира, әниең янында бул», – диде. Әни 12 май көнне өзелде... Соңгы сулышына кадәр янәшәсендә булдым, – дип, рәхмәт белән искә алды.
Әтисенең исемен сорап, күңелебездән барыбыз да Мирзаһит кызы Розага догалар, теләкләр ирештердек. 
– Шулкадәр яхшы кеше иде Роза апа, – дип искә ала Гөлнур Сафиуллина. – Командировкадан кайтышлый аңа кереп чәй эчкәнне һич онытасым юк. Чәй генәме! Токмачлы аш пешереп, бәлеш әзерләп көтеп торган ул безне. Ап-ак итеп юып куйган баскычлары әле дә күз алдында. Ничек шулай чиста юган дип, күреп исем киткән иде...
Ризыкка орынмыйча, барыбыз да читенсенеп бер-беребезгә карап утырабыз. Арабызда намаз укучылар булса да, беребезнең дә дога укырга, матур итеп багышларга кыюлык җитми... Роза апа турында истәлекләрен яңарталар, аны җылы итеп сөйлиләр... Ләкин «мәрхүмәгә дога булып ирешсен», «рухы шат булсын», дип, җөпләп куюдан уза алмадык.
Шулай чәй эчеп утырганда ишек ачылып китте. «Исәнмесез!» – дип, вакытсыз йөрим бугай дигән кебек читенсенеп кенә Түбән Кама шәһәреннән укучыбыз Миңнур апа килеп керде. Миңнур апа юлда еш йөри, журналларны да Казанга редакциягә үзе килеп ала. Бүген аның керүенә аеруча куандык. Хәерле эшебезне куәтләп кую кебек иде бу. Ни хикмәт, Миңнур апа, чәй эчкәч, Эльмира ападан әнисенең исемен язып бирүен сорады. «Багышлап, рухына дога кылырмын», – диде кунагыбыз. Бездән булмагач, Аллаһы тәгалә дога укырлык кешене үзе китерде, дип, бер-беребезгә мәгънәле, сөенечле караш ташлап алдык. 
Безнең редакциядән болай да кунаклар өзелми. Ләкин бу көнне килгән кешеләр аеруча күп булды – үзе бер могҗиза! Кергән һәрберсен табынга чакырып, Мирзаһит кызы Розаны кабат-кабат искә алдык. Эльмира апаның «әз генә» дигән сыйлары, алып килгән ризыклары әллә никадәр кешене кунак итәргә җитте. Килгән кешеләр арасында намаз укучылар да бар иде, алар да, өйдә багышлап укырмын, дип киттеләр. Ишек ачылып яңа кеше килеп керүгә без инде сөенә-сөенә аны чәйгә дәшәбез. Көн ахырына гаҗәпләнми башладык хәтта. Махсус оештырылган мәҗлес диярсең... Кунакларны санап та караган идек, соңрак исәбен югалттык – укучылар, язучы авторлар ул көнне берәүләп тә, икәүләп тә килде. 
Эш көне төгәлләнеп килгәндә күрше редакциядән Гөлназ керде. Ике айлап кына эшли әле ул, якыннан утырып сөйләшкән дә юк иде моңарчы. «Актаныш чәкчәгеннән авыз итеп кара әле», – дип әйтүгә, Гөлназ: «Кайсыгыз Актаныштан?» – дип сорамасынмы! Сүз арты сүз китте: Эльмира апа белән Гөлназның әнисе чыгышы белән күрше авылдан булуы, Роза апа аның туганнарын укытканлыгы ачыкланды, уртак дуслар, танышлар табылды, Байсар авылының шактый кешесе искә алынды...
Ә икенче көнне Мирзаһит кызы Роза кабере өстендә лаләләр чәчәк атасын без белми идек әле...
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7253
    7
    66
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4488
    0
    43
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4967
    0
    39
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2961
    4
    37
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9689
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда