«Мин кешеләргә ышанам»

Бу дөньяда иң авыры – үзеңне табу. Аны яшь чакта, бала чакта уйламыйсың әле. Гомер үтә-үтә ниндидер уңышларга ирешкәннән соң, шушы сорауга килеп чыгасың. Хәер, нәрсәгәдер ирешмәсәң дә... Гомумән, кеше гел тыпырчына, гел нидер эзләнә. Нәрсә эзлибез, кая ашыгабыз, соңгы юлыбыз кайда безнең? Адәм баласы һәрвакыт шулай үзен табарга тырышып яши. Үзен тапмыйча бу дөньядан китүчеләр дә бик күп. Мин, Аллага шөкер, үземне тапкан кеше. Кем буласымны кечкенәдән үк белә идем. «Җырчы булам! Җырчы булмасам да, зур кеше булам», – дия идем үз-үземә. 

Җырчы өчен йомшаклык, нечкәлек кирәк, ә инде тормыштагы авырлыкларны җиңеп чыгу өчен барыбер ихтыяр көче, тырышлык сорала. Менә болар барысы да миңа әти-әниемнән күчкән. Әнием бик йомшак холыклы, нечкә күңел-ле иде. Эчтән генә гел җырлый иде ул. Өйдә, нидер эшләгән вакытта, аш-су тирәсендә кайнашканда... Тавышы шулкадәр моңлы! Ә әти көчле холыклы кеше – әнинең киресе. Әллә ничә төрле гармун да уйный: тальянда, хромкада, Саратский гармунда. Әмма елына бер тапкыр капка төбенә чыгып утырып кына уйный. Сабантуй көнне! Моны бөтен авыл кешесе белә: «Әнә Гомәр өздерә!» – диләр... Әтинең гармунга тотынуы бүген безгә кичке уенга барырга рөхсәт дигәнне дә аңлата. Башка чакта бу хакта авыз да ача алмыйбыз. Дөрес, киноларга кача-поса гына бара идек. И-и, киноны ярата идем инде. Әнигә: «Бир инде биш тиен акча! Бөтен эшне эшлим, клубка гына җибәр», – дип ялына идем. Кайчак бирә, кайчак юк... Билетка акча булмаганда, эскәмия астына кереп качып, шуннан карый идем. Киномеханик ерак туганыбыз Харис абый иде. Киносыз яши алмаганымны үземнән дә яхшырак белә... Ул вакыттагы киноларның ниндилеген хәтерләүчеләр бардыр әле – барысы да сугыш һәм мәхәббәт турында. Чып-чын тормыш турында. Һәммәсе дә ихлас, хыялый... Мәхәббәт дигәннән. Безнең әти фин сугышында да, Бөек Ватан сугышында да катнашкан. Ул озын фронт юллары узып, авылга исән-сау әйләнеп кайткач, 1946 елда мин туганмын. Беренче бала. Чын мәхәббәттән туган бала! Ничә елларга сузылган сагынулардан соң мәхәббәт вулкан булып атылгандыр инде... Әйе, мәхәббәт баласы мин! Шуңа күрә үзем дә бөтен дөньяны, кешеләрне яратам. Ул мәхәббәт, ул ярату чиксез миндә!

Ышануым да зур. Бөтен кешегә дә ышанам. Хәтта хәзер дә, тормыштан йөз түгел, мең кат сабак-лар алгач та. Ышанып алданган чакларым бихисап булды. Алдасыннар – кичерәм. Кичерәм дә, алга таба атлап китәм... Булды, байлыкның ни икәнен татыган вакытларым да булды. Шундый мөмкинчелекләр бирде Аллаһы Тәгалә. Шул вакытта да бер кулым белән алдым, икенчесе белән аны башкаларга суздым – сорап килгән берәүне дә кире борып чыгармадым. Бурычлы булып калган кешеләр дә бар. Онытканга түгел, мөмкинлекләре булмаганга. Инде ул чаклардан соң әллә никадәр вакыт узгач та, килеп әйтәләр: «Мин сезгә бурычлы, кайтарырмын», – диләр. «Ходай насыйп итсә кайтарырсың», – дим. Рәнҗемим дә, көтмим дә. Әйе, ул елларда бик күп кешеләргә ярдәм итәргә туры килде. Тик моны бит мин эшләмәдем, минем кулым белән аларга Аллаһы Тәгалә үзе ярдәмен җибәрде. Шундый изге эштә арадашчы булуыма бүгенгәчә бәхетлемен.

Ә үземнең берәү каршына да нидер сорап барганым юк. Минем өчен дөньядагы иң авыр эш бу... Бөтенләй чарасыз калган чакларда да, кешеләрдән түгел, Аллаһы Тәгаләнең үзеннән генә сорыйм. Аның гозеремне ишетмичә, бирмичә калганы юк әле. Дөньяда иң зур таянычым Аллаһы Тәгалә һәм үземнең балаларым. Кызым, өч оныгым...

Бер кешедән берни сорамыйм дидем дә... Соңгы сулышта, мөгаен, су сорармын.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Оясында ни күрсә... Оясында ни күрсә ...Очканында шул булыр. Халкыбызның буыннан-буынга күчеп килгән әлеге мәкале бүген дә үзенең актуальлеген югалтмый. Ә очар өчен һәр кешегә ныклы канатлар, кайтырын сагынып көтә торган нигез кирәк. Бала өчен ул башта ата-ана йорты булса, үсә төшеп насыйбын очраткач, үз өенә әверелә. Бүгенге геройларыбыз Земфира һәм Рамил Әхмәтшиннарның йорты да хәзер туганнарны гына түгел, балаларны, оныкларны бергә туплый торган җылы учак булып тора.
    1903
    26
    209
  • Үгиләр... Илзирә бүген әбисенә төшеп китте. Әнисенә үпкәләде. Үз әтисе үлеп, икенче иргә кияүгә чыкканнан соң әнисе ике арада өзгәләнә: бер яктан балалары, икенче яктан яңа ире. Ир – ир инде ул. Ничек Илзирәгә ышанмый әнисе?! Ана кеше иренә түгел, кызына ышансын өчен нәрсә эшләргә кирәк бу Хариска? Башка чыдар хәле калмады бугай кызның...
    5735
    2
    81
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 19 октябрь 2021 - 19:01
    Без имени
    Бу бит кеше тугел, бу кешедэн ничек кирэк шулай котылырга кирэк. Бу бит русча эйтсэк "Урод"
    Мәхәббәттән нәфрәткә бер адым икән
  • 19 октябрь 2021 - 15:22
    Без имени
    Аңлый балалар күбрәк булсын иде,сирәктер шул.Кайберләре ата кыланганны эшли шул.
    «Кагыласы булма әнигә!»
  • 19 октябрь 2021 - 11:37
    Без имени
    Рәхмәт,бик яхшы хикәя
    ​ Ястык
  • 20 октябрь 2021 - 07:38
    Без имени
    Менэ шул инде ул,гонахларын очен бу доньяда ук жэзасын алу,балан да,гаилэн дэ юк.Картлыгында берузен каласын.Бу зина кылу дип атала,Раббым,узен сакла балаларыбызны,оныкларыбызны шундый гонахтан!!!
    Көтеп яшәү
  • 20 октябрь 2021 - 08:42
    Без имени
    Аллааа, бигрэк эчтэлекле хикэя
    ​ Ястык
Реклама
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан